Kruin in hoofd
In bad vanavond. Imitatietjes doen, altijd leuk. De beste vond ik de gefluisterde van Ruud, tegen een verbijsterde Bart. "Hallo, mijn naam is Ruud. Ik ben 42 jaar en ik doe vanavond Willem na" Knijpt neus dicht en zeg snel achter elkaar: "ik geef iedereen 10.000 gulden, ik geef iedereen 10.000 gulden".
Of ik ben volkomen naïef, maar Ruud maakte mij vanavond goed duidelijk dat er geen tacticus in hem schuilt. Niet om aan te zien, als Ruud gaat onderhandelen en lobbyen. Het had ook iets pijnlijks. Je hoorde Ruud denken. "Dat aanbod van Willem, gisteren, daar zit iets achter, potverdikkie, maar wat? Ach, interesseert mij ene reet, hij pakt het blijkbaar wel handig aan. Ik ga morgen ook aan iedereen 10.000 gulden aanbieden. Misschien is het nog niet te laat." Het mooie is, dat het aanbod van Ruud mij hierom bijna vertederde en het aanbod van Willem veel meer als een laffe daad werd gezien. Draaf ik door, of zit er iets in de volgende theorie: Willem maakte een fatale inschattingsfout. Hij dacht: "ik moet, het liefst in beeld en met kans op uitzending, weer vriendjes met Ruud worden. Als Ruud mij vergeeft dan doet het Nederlandse publiek dat waarschijnlijk ook" Als Ruud toch blijft mokken maakt hij de volgende, desastreuze move. Hij biedt Ruud 10.000 gulden aan. Kijker zal dan, indien Ruud er uit gaat, eerder voor Willem stemmen omdat je weet dat Ruud dan ook wat krijgt.
Ik draai inmiddels ook een beetje door. Waarschijnlijk kunt u mij over drie dagen bezoeken in Rusthuis Paranoia. Ik ben naar een climax aan het toewerken en ik laat het maar gewoon gebeuren, als u het niet erg vindt. We zijn onder bekenden, zo voelt het inmiddels.
Nog een mooi beeld vanavond in het bad. Willem zijn gedrag als Ruud met zijn aanbod van 10.000 gulden voor Bart komt. Lichaamstemperatuur 38 graden, gevoelstemperatuur -23. Komt als een uitheems dier, met de kop recht vooruit, gefixeerd op denkbeeldig fruitvliegje, los van de wand. Tijdens heen en weer bewegen door water het klagelijke: "daar kwam ik gisteren ook al mee". Lokroep van de Geelgebefte Vernaggelaar. Veel beter hoor je ze niet meer.
Mag de soundmixer annex geluidsman die de laatste dagen bezig is namens mij terdege geoorvijgd worden? Wij vinden het NIET leuk als u tijdens een volkomen debiliserende voetbalquiz een muziekje ter aankondiging laat horen. Doet u dit maar bij Meneer Kaktus. Ook hoorden wij heel duidelijk dat u, tijdens de imitatie van de wielerverslaggever, met u vingertjes niet van de reverbknop af kon blijven. Ook niet meer doen, afgesproken, jij digitale geluidsfluim? Hij of zij komt waarschijnlijk uit het Nederlandse Clubcircuit, waar het een aanbeveling is als je binnen drie seconden een abominabel geluid voor een band neer kan zetten. Om gek van te worden. Je gaat naar Paradiso of, ook heel erg, het LVC, in Leiden en 2 seconden na aanvang van het optreden denk jij, en de rest van de zaal: "geluid is niet goed". Zanger niet te horen, gitarist keihard over alleen de linkerspeaker en volkomen krankzinnig drumgeluid. Hele zaal draait zich om naar geluidsman die meetikkend op de bijna niet hoorbare maat met een lampje achter zijn oor tevreden om zich heen kijkt, op zoek naar bekenden voor een praatje.
Fijne sportvragen. Ik vind juist dat die in al hun angstaanjagende naaktheid uitgezonden moeten worden, zonder tune. Dan krijg je precies de goede Drie Jongens Spelen Op Zolder Radio En Moeder Is Naar Boven Gekomen Om Hartelijk Te Lachen Om Deze Rekels sfeer. Karin voelde het erg goed aan, de grote droefheid van deze scène. Precies het goede Domme Vrouwen commentaar er tussendoor. "Och, och, och, het moet niet veel gekker worden, nou, nou, nou". Samen met het breiwerk kreeg zij een soort eeuwigheidswaarde. De universele Vrouw Op Bank Als Mannen Over Sport Praten.
De vraag over René van der Kerkhof, die riep wel wat vergeten beelden bij mij op. Zelden iemand zo verdrietig naar zijn eigen hand zien staan kijken, misschien op Maurice na, toen die er achter kwam dat zijn handen met ijzerdraadjes verkeerd aan het lichaam waren bevestigd, waardoor, gaat u maar even zitten, meneer, neem een slokje water, u waarschijnlijk nooit, ik zeg nooit, op een redelijk niveau zal kunnen tafeltennissen. René was ook erg fijn om te zien. Toch al te lullig voor woorden, dat verbandje om de hand bij aanvang van de finale. Neeskens, die hechtte in het veld razendsnel open vleeswonden, brandde de wond dicht en strooide daar tussendoor met splijtende passen en dan van der Kerkhof met zo'n hansaplastding om zijn pols. Volkomen terecht dat de Argentijnen hier fel tegen protesteerden. Van der Kerkhof veranderde qua smartelijke blik meteen in een plein vol dwaze moeders. Druk gebarend achter de scheidrechter aan steeds wijzend op dat witte gepiel aan zijn hand. Nederland was vanaf dat moment kansloos. Net als Willem kansloos is. Daar ben ik volledig van overtuigd. Ik sta daar geloof ik niet alleen in.
Benieuwd of ze morgen al een kruin bij Bart hebben kunnen ontdekken. Ik denk vreemd genoeg steeds aan zijn jongste broer die het "haar dragen zoals het valt" weer bespreekbaar heeft gemaakt in Nederland. Ik denk, als je naar het gedrag van Bart kijkt, dat zijn kruin ín zijn hoofd zit.
Of ik ben volkomen naïef, maar Ruud maakte mij vanavond goed duidelijk dat er geen tacticus in hem schuilt. Niet om aan te zien, als Ruud gaat onderhandelen en lobbyen. Het had ook iets pijnlijks. Je hoorde Ruud denken. "Dat aanbod van Willem, gisteren, daar zit iets achter, potverdikkie, maar wat? Ach, interesseert mij ene reet, hij pakt het blijkbaar wel handig aan. Ik ga morgen ook aan iedereen 10.000 gulden aanbieden. Misschien is het nog niet te laat." Het mooie is, dat het aanbod van Ruud mij hierom bijna vertederde en het aanbod van Willem veel meer als een laffe daad werd gezien. Draaf ik door, of zit er iets in de volgende theorie: Willem maakte een fatale inschattingsfout. Hij dacht: "ik moet, het liefst in beeld en met kans op uitzending, weer vriendjes met Ruud worden. Als Ruud mij vergeeft dan doet het Nederlandse publiek dat waarschijnlijk ook" Als Ruud toch blijft mokken maakt hij de volgende, desastreuze move. Hij biedt Ruud 10.000 gulden aan. Kijker zal dan, indien Ruud er uit gaat, eerder voor Willem stemmen omdat je weet dat Ruud dan ook wat krijgt.
Ik draai inmiddels ook een beetje door. Waarschijnlijk kunt u mij over drie dagen bezoeken in Rusthuis Paranoia. Ik ben naar een climax aan het toewerken en ik laat het maar gewoon gebeuren, als u het niet erg vindt. We zijn onder bekenden, zo voelt het inmiddels.
Nog een mooi beeld vanavond in het bad. Willem zijn gedrag als Ruud met zijn aanbod van 10.000 gulden voor Bart komt. Lichaamstemperatuur 38 graden, gevoelstemperatuur -23. Komt als een uitheems dier, met de kop recht vooruit, gefixeerd op denkbeeldig fruitvliegje, los van de wand. Tijdens heen en weer bewegen door water het klagelijke: "daar kwam ik gisteren ook al mee". Lokroep van de Geelgebefte Vernaggelaar. Veel beter hoor je ze niet meer.
Mag de soundmixer annex geluidsman die de laatste dagen bezig is namens mij terdege geoorvijgd worden? Wij vinden het NIET leuk als u tijdens een volkomen debiliserende voetbalquiz een muziekje ter aankondiging laat horen. Doet u dit maar bij Meneer Kaktus. Ook hoorden wij heel duidelijk dat u, tijdens de imitatie van de wielerverslaggever, met u vingertjes niet van de reverbknop af kon blijven. Ook niet meer doen, afgesproken, jij digitale geluidsfluim? Hij of zij komt waarschijnlijk uit het Nederlandse Clubcircuit, waar het een aanbeveling is als je binnen drie seconden een abominabel geluid voor een band neer kan zetten. Om gek van te worden. Je gaat naar Paradiso of, ook heel erg, het LVC, in Leiden en 2 seconden na aanvang van het optreden denk jij, en de rest van de zaal: "geluid is niet goed". Zanger niet te horen, gitarist keihard over alleen de linkerspeaker en volkomen krankzinnig drumgeluid. Hele zaal draait zich om naar geluidsman die meetikkend op de bijna niet hoorbare maat met een lampje achter zijn oor tevreden om zich heen kijkt, op zoek naar bekenden voor een praatje.
Fijne sportvragen. Ik vind juist dat die in al hun angstaanjagende naaktheid uitgezonden moeten worden, zonder tune. Dan krijg je precies de goede Drie Jongens Spelen Op Zolder Radio En Moeder Is Naar Boven Gekomen Om Hartelijk Te Lachen Om Deze Rekels sfeer. Karin voelde het erg goed aan, de grote droefheid van deze scène. Precies het goede Domme Vrouwen commentaar er tussendoor. "Och, och, och, het moet niet veel gekker worden, nou, nou, nou". Samen met het breiwerk kreeg zij een soort eeuwigheidswaarde. De universele Vrouw Op Bank Als Mannen Over Sport Praten.
De vraag over René van der Kerkhof, die riep wel wat vergeten beelden bij mij op. Zelden iemand zo verdrietig naar zijn eigen hand zien staan kijken, misschien op Maurice na, toen die er achter kwam dat zijn handen met ijzerdraadjes verkeerd aan het lichaam waren bevestigd, waardoor, gaat u maar even zitten, meneer, neem een slokje water, u waarschijnlijk nooit, ik zeg nooit, op een redelijk niveau zal kunnen tafeltennissen. René was ook erg fijn om te zien. Toch al te lullig voor woorden, dat verbandje om de hand bij aanvang van de finale. Neeskens, die hechtte in het veld razendsnel open vleeswonden, brandde de wond dicht en strooide daar tussendoor met splijtende passen en dan van der Kerkhof met zo'n hansaplastding om zijn pols. Volkomen terecht dat de Argentijnen hier fel tegen protesteerden. Van der Kerkhof veranderde qua smartelijke blik meteen in een plein vol dwaze moeders. Druk gebarend achter de scheidrechter aan steeds wijzend op dat witte gepiel aan zijn hand. Nederland was vanaf dat moment kansloos. Net als Willem kansloos is. Daar ben ik volledig van overtuigd. Ik sta daar geloof ik niet alleen in.
Benieuwd of ze morgen al een kruin bij Bart hebben kunnen ontdekken. Ik denk vreemd genoeg steeds aan zijn jongste broer die het "haar dragen zoals het valt" weer bespreekbaar heeft gemaakt in Nederland. Ik denk, als je naar het gedrag van Bart kijkt, dat zijn kruin ín zijn hoofd zit.
<< Home