maandag, oktober 18, 1999

Boomschors met alpinopet

Nog even over die Baltsende Kraanvogel Hippie-dans van Ruud en Bianca gisteren. Daar heb ik ontzettend van genoten, opeens zo'n artefact uit de vroege jaren 60 midden in dat huis. Op verjaardagen en vooral bruiloften zie je het nog wel eens, een fossiel uit de aangetrouwde familie die op Get Ready van Rare Earth een woeste slangendans doet. Het is heel eenvoudig, als je de beelden van Bianca bestudeert. Je moet met je blote voeten over een denkbeeldige vloer vol gloeiende peukjes lopen en semi-mysterieus wat met je armen een soort golfbeweging maken. 

Handen achter in het haar en dit gekweld kijkend weer in de nek laten vallen mag ook. Ruud vond ik meer een late leerling van de charmantste hazenlip van Nederland, mime-koning Rob van Reijn. Personen die met een helm op en een veeg verf op het gelaat bewegingloos op pleinen een standbeeld staan te imiteren die wens ik al dood, maar nog erger is de Mime-speler Op Straat Die Doet Alsof Hij In Glazen Kooi Zit Mogen van mij allemaal kaal naar Siberië om daar een jaartje of wat Snijdende Kou Zonder Warme jas te oefenen. Ruud zette, waarschijnlijk zonder het te weten, wel heel overtuigend een vruchtbaarheidsdans neer van de Nutteloze Boktor neer, een klein diertje uit Midden-Swahili, dat weer in perfecte symbiose leeft met de Zachte Kutspreeuw.

Over Zachte Kutspreeuwen gesproken, het begrip vrije liefde uit de jaren '60 werd zo te zien ook flink gepraktiseerd door Bart en Sabine. Terwijl op de achtergrond de klanken van een happening klonken werd daar terdege de Liefde In Amazone-zit bedreven. Verder niets op aan te merken, maar ik verbaas me vooral over het feit dat je sowieso kan copuleren met 6 vreemden om je heen. Ikzelf heb al moeite met het ontlasten in vreemde huizen, dat je met zo'n vrolijke boluslucht achter je aan weer de kamer van bijv. je collega betreedt,  maar dit gaat nog veel verder. 

Ruud die had ik nog wel even binnen willen zien komen, die had graag met zijn armen om de bult in de deken heen nog wat mee willen deinen op dit levende waterbed.

Ik verwacht de komende dagen een volkomen herontdekking van de jaren 60.
Veel vrije liefde, door honger in elkaars armen gedreven. Ruud gaat opeens zijn gitaar als een sitar stemmen en speelt, volkomen in trance al de George Harrison stukken die wij op platen van de Beatles snel skippen, lotusgezeten in een hoekje van de kamer. Jammer dat Martin er uit is want die had van wat oude closetrolletjes wel een Didgeredoo gefabriekt om Ruud op authentiek Australische te begeleiden. Verder fijn dat hij weg is. Maar goed, dat soort taferelen. Donderdagochtend wordt Donovan over de schutting heen gekieperd en de weekopdracht is een 14 tal immense door Big Brother geleverde keien precies zo opstapelen als in Stonehenge. Men rookt eendrachtig fijngemalen kippenstront.

Was het even voor nu.

Inmiddels 20.30: De koelere wat een televisie. Zat tot aan mijn nek in de spanning. Ik ga ook helemaal op in de opwinding over het nomineren.

Weet ook niet goed wat ik er van moet vinden. Sabine wordt volgens mij afgerekend op wat snauwtjes hier en daar, maar ik vind dat eerlijk gezegd een verademing in die Temple Of Love. In de tram krijg ik al regelmatig de aanvechting om de op orkaankracht met elkaar oudehoerende medemensen zo het perron op te donderen, dan vind ik dit niet meer dan menselijk. Zo'n Maurice, die zou je, als hij zijn gevoelige vroeprijpe jongen speelt toch zo met een schep achter zijn oor slaan. 

Niets meer menselijks had het stuk gemuteerde boomschors met alpinopet, waar Bianca zich vanavond voor uitgaf. Zat een beetje Frans Existentialistische Film Met Veel Dialoog  te wezen in de tuin,  met juist weer een exponent van de betere slapstick naast zich, Ruud.
Dominee of veldwachter in film van Louis de Funes.

Overigens denk ik dat Sabine en Bart solidair zullen zijn. Die gaan met zijn tweeën donderdag het huis uit en worden daarna met de familie geconfronteerd die hen enkele dagen daarvoor nog in de Blauwe Hangende Lotus houding hebben zien vruchten. Lijkt me een leermoment, om je dochter vanuit vogelperspectief, met wat pindaatjes binnen handbereik, wreed onteerd te zien worden voor 1 miljoen kijkers.

Nu ga ik comics lezen. (Bianca zou zeggen: een vlucht uit de werkelijkheid, naar de masculiene wereld van de superheld" waarop ik weer zou zeggen "Jij vochtig Stokbrood Der Lage Landen met je Rik de Kikkerhoofd, ga jij eens wat grenzen van de tuin verkennen")