zondag, oktober 10, 1999

Amsterdamse humor (toch?)

Wat een misverstand toch, de Amsterdamse Humor. Tara klaagde over het ontbreken van de typich Amsterdamse Leut en Mona straalt ook al zo'n Kijk Mij Eens Een lekker Gek Wijf Zijn mentaliteit uit.
Even voor de goede orde: ik ben zelf een Amsterdammer, maar juist daarom erger ik me vreselijk aan dat rare idee dat Amsterdammers niet begrepen worden door de rest van Nederland. In Spanje met ontblote bovenlijven en een servet op het hoofd heel hard lachen om iemand met een accent, een typiche exponent van de zo geroemde Amsterdamse Humor. Er bij voorbaat van uitgaan dat iedereen buiten de stadsgrenzen een hersenhelft mist etc. etc.
Met Tara had ik het helemaal gehad. Vond de mensen hypocriet maar stond heel laf vooraan om martin te vertellen dat zijn niet op hem had gestemd. Navelstaardertje van heb ik jou daar.

Maar laten we niet net doen alsof de rest van de groep uit hoogbegaafden bestaat.
Ruud lijkt mij de eindelijk gevonden Missing Link, een levend bewijsstuk dat de mens direkt vanuit de mensaap is onstaan. Archeologen zoeken het skelet al tientallen jaren in Afrika, maar bij ons loopt hij gewoon in Almere in de rondte. Wel een fenomeen die man. kan tot zijn 85e in Waku Waku.
Maurice is ook heel erg vind ik. Geestelijke bagage van een garnaal. Heeft zijn zonnebrilletje waarschijlijk opgehouden toen hij de wereld rondging.

Nu ja, zo kunnen we wel doorgaan. Wel typisch Hollands om zo te zeuren en te beschouwen. Ik geniet iedere avond met volle teugen (Wild Vlees!!!!!!! Ik zie Wild Vlees uit mijn wond!!!! Aandoenlijke angst van Sabine om ter plaatse overwoekerd te worden met gemuteerd, wild woekerend vlees na het plaatsen van een bijltje in haar arm). Briljant programma, met net de goede Midweek In Sporthuiscentrum Met Familie sfeer.

Dit moest ik even kwijt.