Of ik meeging naar Motörhead. Niet de eerste beste die dat aan me vroeg. Hij was een mannetje van helemaal nu, Jacco, voorheen de heer Kutjebef. Vreemd genoeg begon ik mij pas na de uitnodiging af te vragen hoe hij aan zijn bijnaam kwam.

Een orkaan van enthousiasme door de telefoon. 4243 feitjes over Motörhead, wat Dikke Dennis allemaal op zijn brood at, gezongen stukken van Peter Pan Speedrock, een korte geschiedenis van de Eindhovense bandjes scene, anekdotes, flarden tekst van Anthrax en zo denderde dat maar door. Of ik een beetje van hardrock hield. “Nou Dijkshoorn, oude rammert, zeg op, idioot, houd jij van hardrock, oude lul!”

“Nou en of, ik ademde hardrock, godverdomme als het niet waar was . Dijkshoorn stond voor hardrock, zonder meer. Als er iemand van hard rock hield dan was ik het eigenlijk wel.”

Dan was het goed. Door raasde hij. Nu liet hij me stukken van bootlegs horen, met de telefoon tegen een van zijn speakers. “Mooi stereobeeld” zei ik, maar hij hoorde het niet. Hij ging even op zolder zijn oude platen bij elkaar zoeken en de draaitafel aansluiten. Of ik even bleef hangen. Hij wilde me die ene zin laten horen die hij toen en toen had gehoord. Ik hoorde hem de trap opstommelen. Heerlijke jongen.

Mooi detail: hij had VIP-kaarten gewonnen. “Jij en ik pik, Dijkshoorn, in een bioscoopstoeltje en gratis zuipen, rammert, haha!!”

Ik besloot me maar gewoon over te geven. Misschien was het niet verstandig om Jacco te vertellen dat ik alle deathcore- en rottencorpsgrungerockzangers een stevige verzakking van de milt toewenste. Maar Motörhead moest ik aankunnen. Ik wilde ze wel een zien, de mannen die hier op af kwamen, die hardrockbrontosaurussen uit het oosten des lands. Ik ging lekker observeren, was ik een columnist of niet, nou dan!

Ha, daar stond Jacco, voor de Heineken Music Hall. ‘Dijkshoorn, oude beuker, we gaan naar binnen”. Weg was hij al weer. Waar was hij gebleven? Kut, na twee minuten was ik hem al kwijt, deze kwikstaart onder de webloggers. Aaah, daar stond hij, in gesprek met een reus van een jongen vol met haar. Of hij hem even mocht fotograferen met een bierpul in zijn hand. “Doe maar net alsof je drinkt, jaaaaa, goed zo!!” Jezus, er waren fotografen voor minder doodgeslagen. Als dit maar goed ging. “Lees je wel eens weblogs”, hoorde ik Jacco vragen “Internet, op je computer, zeg maar, maar dan met een telefoondraadje enzo.” Ja, daar had hij wel eens van gehoord. Kutjebef had hij ook wel eens van gehoord, maar dan in een ander verband, namelijk met zijn zestienen achter elkaar met een witbeslagen tong over de klit van Dikke Tea heen bij de Hardrockrally van Oudegeest. Nee, die vond hij wel, die foto, dat was wel te onthouden heftig klammeren met een kuttenbeffer, dat was het adres, de uut en er el zat in zijn hoofd, bedankt!”

Pang, weg was hij weer, Jacco. “Naar de VIP lounge, dijksbeest”. Het ging hem niet snel genoeg. “Open, wij zijn belangrijk, godverdomme. Kijk dan, wij zijn loggers, stelletje gekken, doe open” riep ik. Ik groeide in mijn rol. “Ik schrijf al jaren gratis en voor niets voor het volk, zijn jullie blind!!!“

Een stewardess daalde de trap af. Mevrouw had er zin in. “Boven aan de trap heren, polsbandje halen en verdere instructies. Prettige avond”

Rock and Roll anno 2002. Ik genoot. Mijn eerste schreden op de rode sponsorloper. Geweldig. De surrealistische situatie greep me goed bij mijn strot. “Dag heren, fijn dat u er bent, mag ik u polsen even dan krijgt u de All Area Vip Armband van mij, niet kwijtraken, dat spreekt, dus niet doorbijten zeg maar als u een delirium krijgt, en verder is alle drank gratis en ik wilde nog even noteren wat voor bittergarnituur u had willen hebben. Wilt u het voor of na Anthrax?”

Ik was verbijsterd. “Motorhead, The Musical”, daar was ik bij terecht gekomen. Duizenden figuranten om mij heen, in zwart leer en met bossen haar waar ik alleen maar van kon dromen.

Jacco had meer met dit bijltje gehakt. Die was de verbazing al lang voorbij. “Kom op, dijksjongen, naar de vip-lounge.”

Deurtje open. Voelde goed, moest ik toegeven, zo’n bandje laten zien. Het zag er waarschijnlijk uit alsof ik al jaren in de vip lounge kwam. Een soort suggestie van even de pols omhoog was genoeg. Het zwarte pasje voor Mevrouw Deur haar neus houden en roepen: “VIP VIP VIP”, die losers-val, daar trapte ik niet in. Bioscoopstoelen zag ik. We zaten in rode stoeltjes met uitzicht op het volk. Stoel 4 en 5 hadden we bij de matinee voorstelling van “Motörhead En Vrienden On Ice”. De zaal stroomde vlak onder ons goed vol. Bier smaakte goed.

Pang, Peter Pan Speedrock ramde er in. De drummer leek het hele optreden te drummen vanuit een klein glazen kubusje. Volkomen in elkaar gevouwen mepte hij wreed en intens. Dit was zeker geen hardrock, kreeg ook de halve zaal nu in de gaten. What the hell gebeurde hier. Hopla, volgende nummer. Jacco brulde ieder nummer mee, vuist geheven. Enkele meters verderop keken de medewerkers Elektrische Apparaten van Blokker, die ook een kaartje hadden gewonnen, ons angstig aan. We leken echt plezier te hebben. Kon dat wel?

Peter Pan had me goed bij mijn kloten. “Muziek om bij te drinken”, zo heette hun laatste plaat toch, nou dan! In moordtempo bleven wij de drankstewardess aan het werk zetten. “Meer meer, we luisteren muziek, dat zie je toch, snel, drank voor bij muziek, namelijk!” riep ik. Kon je hier ergens ongemerkt neuken op dit balkon, was daar ook in voorzien? Dat soort vragen borrelden er op tijdens het zesde nummer van Peter Pan en het 9e biertje. Hier was niet tegen op te schenken door de drank-host. Haar sjaaltje zat scheef. “Vindt u het mooi, mevrouw” schreeuwde ik in haar oor. “Is het een beetje uw muziek, zeg maar, met gitaren enzo van dat je zegt, hè ja lekker!!!”

Pissen moest ik. Anthrax was inmiddels bezig. Jacco lulde iets over een logo op hun eerste hoes die hij thuis meteen na ging tekenen. Prachtig idee vond ik het. Je moest er maar opkomen. Het idee, dat was belangrijk, de uitvoering kwam later wel. We begrepen elkaar volkomen. Ik ging zeiken.

Terug. Ha, whisky, daar had ik goede verhalen over gehoord. Motörhead begon. Een granieten blok ruis vol op mijn oor. Ik voelde na twee seconden de ijsblokjes tegen mijn tanden botsen. Te snel, maar wel lekker. “Lemmy, zou die wel van zijn moeder houden”, schreeuwde ik in Jacco’s oor. Ik zag opeens alles heel scherp. Lemmy was een postbode uit Wadvlucht, met een geheime missie. Hij moest hardrocken of hij wilde of niet en dan zou hij eventueel in een girafje kunnen veranderen, als de zevende bassnaar in Jupiter stond.” Godverdomme, dat ik dat niet eerder had gezien. Weer even pissen.

Daarna weet ik weinig meer. Flarden. Ik met mijn hele gewicht huilend aan mijn polsbandje. Inbreuk op mijn fysieke waardigheid, zo voelde ik het. Mensen gesmeekt of ze het door wilden bijten. Toen een hele tijd niets en dan een beeld van een korte sprint met twaalf gestolen T-shirts door de zaal, gevolgd door een korte maar felle worsteling. Pijn aan knie en dan heel sterk de sensatie van mensen die mij aan stonden te kijken terwijl ik een uitzinnige Kate Bush hippiedans deed midden in de zaal. Echt in bloedvorm was ik. Kijk eens wat ik met mijn armen deed. Daarna een valpartij, opstaan, met mijn hoofd tegen een toiletpot aangevallen en een uur later wakker gebeld door Jacco die al naar huis was gegaan. Morgen weer vroeg op! Ikzelf drie dagen met de afdruk van een lege toiletrolhouder in mijn voorhoofd gelopen.

Nu net weer op krachten.

Jacco bedankt, jongen.

Snotverjeppie plaatst het hele supermarktschrijfgebeuren in een historische context.

Prachtig!

Laat het een rage worden, dames.

Artistiek gedaan

Fantasietjes en zo makkelijk te verwezenlijken als er iemand in het BB huis zou zitten die een beetje durf in zijn lijf had. Flikker mij dat huis in, ik smeek het. Tegen Judith zeggen, als ze je mededeelt: ‘ik heb gehuild, Nico”

“Het zou een keertje tijd worden, dwangmatige tiefushoer dat je er bent, met je springveerdansende lichaam. Jank maar lekker alleen, kabouter kandelaar met je harde dijen. Ja, nee, ik zag het hoor, dat je alleen bij het hek zat, buiten, en ik dacht, die zit wel goed daar, die Aerobic Goebels van het BB huis. Ik heb nog een regendans gedaan toen jij buiten zat, leuk hè. Ik denk wel aan je! Ik heb gisteren ook jouw spruitjes geïnjecteerd met nederigheid, kijken of dat gaat helpen, dominante bedillerige milvamuts”

Ik bedoel te zeggen: “het boeit me niet” voldoet niet meer. Je hunkert naar vernederingen in dat huis. Af en toe even de irritatie die we als kijker allemaal voelen er uit gooien. Tegen Laurens bijvoorbeeld. “Hé, Lau, weet je dat als jij een sigaret rookt en dan een beetje omhoog kijkt dat je dan precies op die overleden homoseksuele schilder lijkt, kom, hoe heet hij, die man die anusjes met groenten er in schildert. Die nicht die toen de koningin in roze drijfzand heeft gepist en dat hij het Golden Shower Every Hour noemde. Hoe heet ie nou, precies. Antoine Borstel. Precies man! Eng gewoon. Maar, dat terzijde, vertel nog eens een keer die horror story van die keer dat je je biobak verkeerd om gevuld had, dus schillen bij het papier. Kom maar, ik doe mijn armen wel om je heen, laat het maar komen, lekkere Pet Shopper van me. Tuurlijk man, doe ik dat voor je, een klein knaagdiertje in je reet stoppen vannacht, zijn wij huisgenoten of niet!”

Dat soort dingetjes graag. Alleen Mustapha komt een beetje in de buurt. Prachtig, enkele dagen geleden tegen Laurens, die boos werd omdat Mus niets van hem wilde leren: “en wat ga jij mij leren dan? Hoe ik de tafel netjes op moet ruimen?” Daar is alles wel zo’n beetje mee gezegd. Dat rulede behoorlijk.

Ik vind ook dat men de geheime opdracht moet krijgen om Arthur op het achterhoofd te slaan met een kaasplankje als hij zit te lullen. Is gewoon hard nodig. Je ziet hem een woord vormen, halverwege probeert hij te bedenken hoe dat ook alweer ging, een klinker achter een medeklinker en dan opeens is zijn aandacht weer weg. Ziet hij op zijn broek een pluisje. Gek word ik van die man. Domste imbeciel ooit in het huis, ik blijf er bij. “Dat was mijn inslag niet om je te kwetsen” tegen Daniela. Pang, kaasplank in zijn nek. “Maar je moet mij ook van me eige uit naar jou toe begrijpe” Vlam, matje brie zijn nek.

Jeanette, heeft hetzelfde. Praat graag in een soort rudimentair wollig gebrabbel over zichzelf. Je kan geen lepel verleggen of ze staat uit te leggen wat dat voor haar betekent. Betrekt alles op zichzelf. Zit er om te leren en de rest mag haar helpen. Het infantiele wereldbeeld van een onvolgroeide foetus. En maar kwekken hoe zij het allemaal ziet. En iedereen maar luisteren.

Fout. Ingrijpen. Even wachten tot ze op stoot is en dan gaan corrigeren: “je zei van me eige, dat is fout want dat is namelijk niet goed, maar ga door. Drie woorden laten zeggen en dan weer : “je zei vanuit mijn ik naar een ander toe. Dat is fout namelijk want dat is fout. Kom maar, overnieuw, je zit hier om te leren.”

Die hele groep begint me de keel uit te hangen. Ting, wat is daar godverdomme mee aan de hand. Heeft die zichzelf tijdens het Chinees Masturberen weg gewreven? Wordt alleen een pluk hoofdhaar van teruggevonden, vlak naast haar rokende kittelaar. Je ziet haar bijna niet. Dennis, de levende trui. Staat alleen maar steeds heel hard te lachen aan het hek, maar een zinnig woord komt er niet uit.
Margriet, steeds meer de vanuit een groene rubberen boerenlaars gereïncarneerde Ma Flodder, inclusief de verveelde hangende mond, maar dan zonder sigaar. Is sinds het begin van de serie vijf octaven lager gaan praten. Bij mij trekken er scheuren in mijn vloer als ze Jeanette een hart onder de riem steekt.

Actie moet er komen. Naar het toilet, kakken, niet afvegen, zes uur door je onderbroek heen aan je reet gaan zitten krabben en dan die onderbroek bij Judith op het kussen leggen. “Heeee, sorry, excuses, ja, die had ik op moeten ruimen en niet binnenstebuiten met het kontgedeelte op je bed neer moeten leggen, nee, je hebt helemaal gelijk.’

Beperkte middelen zijn het, maar maak dat kind gek. Uit de maat dansen als ze aerobic les staat te geven. Worden ze altijd helemaal gek, dit soort types. Of stoppen en vragen of ze een ander broekje aan wil doen tijdens de workout, omdat haar vulva je doet denken aan een bedorven rollade, ik zeg maar wat... Doe iets!!!

Met deze groep moeten we het doen... Een vreselijke gedachte.
Bij BB weten ze ook van gekkigheid niet meer wat ze moeten doen. Bewoners lekker aan het roeien in een natuurpark. Absurd. Concept volledig naar de kloten. Afzondering, muren, geen vermaak, dat was het ijzersterke aan dit concept. Verveelde mensen en gorilla’s gaan neuken, denk daar eens aan. Nu een soort van bedrijfsuitje.

Overmorgen een nieuwe uitdaging. Met zijn allen uit een vliegtuig geflikkerd en 1 heeft een parachute. Stefan doet onderweg zijn haar nog even goed. Ziet er met die wapperende wind in zijn wangen opeens dertig jaar jonger uit. Judith komt jammerlijk om. Flikkert in de regiekamer, schreeuwt nog wat bevelen en bezwijkt.

Nu ja.... Wordt het nog wat daar, in Almere? Ophouden met entertainen. Laat ze elkaar maar afmaken.

Nolleke hebben we gehad. Raymond dan. Die was niet helemaal eerlijk. Hij gooide het op de vrouwen, dat hij de expeditie verliet, maar werd waarschijnlijk pas echt gek van die roodgevlekte schele aangezicht loeri om zich heen, Mark, de andere man in het kamp. Jezus, wat zou ik die met mijn laatste krachten over het strand schoppen. Losertje,. Verloor een krachtproef van een slager van 54. Lig je net lekker alleen op dat strand, of je bent aan het schuilen tegen de regen, hopla, die gek met dat napalm hoofd weer naast je. Kwam ook geen zinnig woord uit. Alleen maar hysterisch lachen om wat Raymond zei. Prachtig beeld van Raymond die klaagde dat hij het zo warm had en dat hij alle kracht weg voelde stromen. Was geen doen meer, dat klimaat. Lag dit hele verhaal te vertellen in een hoog sluitend truitje met lange mouwen en met een bos haar op zijn hoofd waarmee je zestien dekbedden kunt vullen.

Gelul dus allemaal. Een beetje indiaan had de beuk er ingegooid. Die lacht om een ploegje vrouwen. Gewoon je tent in sleuren en wreed onteren met je Rokend Lid. Nee, meneer had heimwee. En wroeging , vermoed ik. Denk dat er in dat hotel op het water met toch meer is gebeurd dan hij wilde toegeven. Snel naar huis om de schade te beperken.

Wat me nog meer irriteert, ik ram maar even door, ik ben nu toch bezig, is dat debiele gedoe met die post. Beeld van sjokkende eilandbewoner, hé, een postbus, even de hand er in en dan steeds die gespeelde verbazing: “jongens, posssssst!!!!!”

Hoe dom denken ze dat we zijn. Dat we denken dat die presentator ‘s nachts sluipend over dat eiland de post bezorgt en dan maar afwachten tot ze het merken. Het gaat zo: cameraman komt op eiland, dondert met de hele ploeg er omheen een brief in de postbus en zegt: “dit keer moet Nolleke hem er verbaasd uit halen. Nolleke doe even die roze frietzak van je in je bikini, ja, er hangt een tiet achter op je rug, ok, Nolleke klaar, ok camera loopt en ja, actie!”

“Heeeee, meiden, een brief!! “

Blijft fascinerend aan Expeditie Robinson, de rol van de cameraploeg. Mooi verschil met BigBrother. Daar draaien de camera’s altijd en is het bijna zinloos om toneel te spelen. Alles wordt gezien. Bij Robinson draaien de camera’s heel selectief en krijgt de ploeg maar heel even om een statement te maken. De echte emotionele uitbarstingen vinden nooit frontaal in de camera plaats. Bijna altijd retrospectief. Men helpt de realiteit soms een handje. Als je een vuur ziet doven kun je er van uitgaan dat iemand van de productie het uit staat te pissen. Veel regie, maar de emoties zijn echt. Ook geen relaties op zo’n eiland. Als je een emotioneel verbond sluit met iemand ben je gezien. Je moet onafhankelijk zijn, onverstaanbaar en redelijk onmisbaar.

Mooie scène op de boot, tijdens de Favoriete Muziek Middag. Derek liep vol bij het horen van een Frans ingesproken reclameboodschap over een Pet Shop Beat. Gevoelsmens pur sang. De Slager uit Wolderbroek had ook een fijn emotioneel nummer uitgekozen. Op het ritme van zijn gekozen smartlap hakt hij koeien naar god. Lijkt me iemand die op zijn begrafenis een lied van Schele Leo laat draaien. “Twee pondjes half om half, zo is het leven, zo is het leeeeevennn. Achhh, jaaaa, mensen zijn we niet allemaal gewoon rauw vlees met gevoel in ons lijer!!”

Nog wat korte observaties. Ik merkte tijdens het kijken dat ik helemaal niet wil weten dat die Buster Keaton aan de diaree is. Dat beeld wil je niet doorkrijgen, een dunne Belg met zijn reet boven de branding.

Nolleke zwom de wedstrijd alsof het de drie keer duizend meter wisselslag voor demente kansarmen betrof. Ging eerst nog even uit staan rusten en het haar staan drogen toen ze het water uit kwam en spelde expres verkeerd het te maken woord. De reden: ze wilde niet winnen. Bij verlies wist ze zeker dat zij er niet uit werd gestemd, maar een ander. Een man. Hoera.

Moge haar tieten nog meer gaan hangen, dat die kip er bij kan.

Wat ik zou doen, als ik meedeed aan expeditie Robinson? Op Nollleke, de provocerend lelijkste vrouw ooit op de televisie, aflopen, en vragen: “heb jij die film met Tom Hanks gezien, dat hij alleen op dat eiland zit?” Wachten tot ze nadenkt, snel bij haar kuif grijpen, met een speciaal geprepareerde schelp dat krullende kreukelfrietenhaar van het hoofd af jassen en daarna consequent tegen haar aan blijven lullen alsof ze een volleybal is.

Doe iets!! Wat een mens. Zelfs die siouxpostbode, Raymond (indianennaam: Hij Die Alleen Aan Kustlijn Naar Horizon Kijkt) trok het niet . Normaal luisteren indianen het geduldig een dagje aan, dat Nolleke gekwek, er volgt een korte worsteling en dan hangt er drie dagen later opeens een gedroogd scalpje met rood voor aan de tent. Zat er nu niet in. Te eng om te scalperen. Ik zou haar ook niet aan durven raken.

Ik weet niet wat het is, maar dit is echt een vrouw die mij schrik aanjaagt. Het heeft iets met haar lichaam te maken. Die badkleding. Er moet toch iets te vinden zijn waarin je tieten er niet uitzien als platgeslagen Turkse broden. Wat is dat voor een waanzin? Waarom, als je een paar maanden bijna naakt op de televisie bent, niet iets leuks gekocht? Nee, die bejaardengym badkleding aan haar kont. Borsten als weggeteerde appelflappen. Platgeslagen dropverpakking. Twee met bedorven slagroom gevulde spuitzakken uit een failliete banketbakkerszaak. Witte tieten ook, dat kijkt niet prettig. Het heeft denk ik ook met haar houding te maken. Andere roodharige mensen met zo’n aanstootgevend wit lichaam maken zich klein of gaan aandachtig naar een schelp zitten kijken onder een boom. Zij niet. Steeds met dat joviale lange lichaam vol in beeld.

Niet om aan te zien als ze beweegt. Als ze stil zit kan je gewoon fixeren op een verdwijnpunt vlak naast haar, maar nu ze meedeed aan een proef was er geen houden aan. Je moest naar die helleveeg met badlijn 1863 kijken, of je wilde of niet. Ik heb zitten schreeuwen. Dat zwemmen! Op de terugweg naar het strand ging ze ook nog lekker wat bijbruinen op haar buik. Te erg. Je kijkt nog liever naar een albino otter met bikini. Volgende week er uit, bid ik.

Morgen meer over zondaguitzending. Dit moest ik al even kwijt.

Gisterenavond met Jacco een avondje Heinekenhal gedaan. VIP plaatsen bij een concert van o.a Motörhead. Een surrealistisch ervaring, een stewardess die je je stoel wijst terwijl Peter Pan Speedrock staat te razen.

Uitgebreid verslag volgt.

Hierrrrrrrrrrrrrrrr

Beste Chiel, hier Doordevil. Ik leef even met je mee als je het niet erg vindt. Godverdomme man, wat ben jij met een comeback bezig. En dan wil ik echt niets horen over de Nieuwe Lulligheid, dat jij daar weer precies in past. Niks daar van. Het heeft gewoon te maken met KWALITEIT. Iemand als Rene Froger, die nodig je over zes jaar uit omdat je je weer eens helemaal de kolere wilt lachen om iemand met een strakke broek en te veel hoofd, maar jou Chiel, jou piepelen ze niet, omdat je gewoon de hard rulende vader van het Nederlandse lied bent. Ja! Precies! En Pierre Kartner dan? Ja, Pierre mijn reet. Vader Anusham die mag jouw schoenen nog niet eens kussen. Waar hebben we het over. Voor een opreden je baard grijs verven en een bolhoed op je kop doen om daarna voor 200 bejaarden te zingen over dat kleine café aan de haven. Echt een parasiet die Kartner. Geen klasse. Vlak na zo’n Volendam ramp een nieuwe versie uitbrengen van het smurfenlied, dat is stijlloos. “Konden jullie door het bovenraam, wij konden door het bovenraam!!”

Dat bedoel ik, dat heb jij helemaal niet nodig. Jij hebt gewoon een markante kop van jezelf. Jij staat voor eerlijkheid en kwaliteit. Als ik jou met die glanzende kanis van je de trap af zag komen, dan wist ik: daar loopt een man die echt geniet van het Nederlandse lied en die dol is op mongolen. Ja, mongolen!! Niks down syndroom. Bij jou zaten er nog echte hardcore mongolen op de eerste rij, met kwijl. Zo mooi. Jij had dat als eerste door, de impact van zo’n rij deinende karpatenkoppen. Jij bent de godfather van mongoloïde Nederland. Ze zitten nu steeds allemaal bij BZN in de zaal te loeien. ‘Horrelvoeten en mongolen’, zo heet de nieuwe plaat van BZN, maar bij hun moeten ze in een speciaal mongolenvak, met een heel fijn net er voor dat het speeksel er niet doorheen kan. Schandalig. Maar jij, Chiel, zette die bolle vissenogen gewoon op de eerste rij omdat je vond dat mongolen ook best van muziek mochten genieten. Ja, daar lachen we nu om. Dat weet nu iedereen. Maar toen niet. Jij hebt het Nederlandse lied bereikbaar gemaakt voor de mongool met een kleine beurs.

Wat ik altijd goed vond vroeger was dat jij dan zo heel geil keek naar die dansmeisjes. Je zei dan: “applaus voor dansvereniging de schapenkooi uit Drachten”, maar je bedoelde: “mag ik rectaal?” Dat vond ik het goede. Een brok seks was je, met wangen vol zaad, tenminste, zo heb ik je altijd beleefd. Is ook bekend in het wereldje. Hoeveel vrouwen hebben die grote zwarte borstel van jou niet op hun heuvel van venus gekregen. Ria Valk kon dat altijd zo mooi vertellen, hoe jij dan boven dat bekken van haar uitgluurde en dat je dan zei; “magnifiek mensen, we gaan natuurlijk weer lekker genieten vandaag.” Nou ja, ik hoef jou niets te vertellen, Chiel, ouwe rammer, je was er zelf bij.

Ik sprak vorige week ook nog Arne Jansen over die legendarische avond in Hoogezand, waar jij toen van de trap af bent gelazerd samen met Conny van den Bosch en dat Arie Ribbens toen zei, “blijf je daar liggen of hoe zit het?” Nou ja, je moet er waarschijnlijk bij zijn geweest want zo is het niet leuk, maar Arne bleef er bijna in. Ik moest je de groeten doen van hem. Het gaat heel goed met zijn elektronicawinkel.

Maar even to the point. Ik zag net je site en man, wat leuk, we zijn collega’s. Jij schrijft ook columns!!! Beetje voorzichtig nog, maar toch, je doet het. Daarom schrijf ik je eigenlijk weer eens. Ik vind dat ze wel iets scherper kunnen. Laten we je huidige column doornemen. Ik leef even met je mee. Je schrijft bijvoorbeeld: “We leven in Nederland. We spreken Nederlands. Wees er zeker van dat iedereen in Nederland het leuk vindt om in zijn eigen taal te worden toegezongen, mits op de juiste plaats en in de juiste stemming.”

Dat is te voorzichtig. Schrijf dan gewoon in die keiharde Montagnestijl die je wel in je hebt, dat weet ik gewoon van verjaardagen bij jou, schrijf dan gewoon wat je bedoelt. “Alle Turken moet het land uit tiefen want we spreken Hollands hier, ja, want ik heb lamsvlees op mijn dijtjes en varkensvlees op mijn heupjes. Opgeflikkerd met die moskeehitjes. Zingen alsof je in een bad vol kokend lood gaat zitten dat kutten jullie maar in Marokkoland, maar niet hier, ja!! Nederland is van ons en niet van jullie dus laat ons zingen wat we willen, stelletje berbers”.

Snap je? Jij bedoelt hetzelfde, maar dit beklijft beter. Je moet iets sterker aangezet je punt maken, anders begrijpen mensen het niet. Dat is heel belangrijk als je columns schrijft. Je schrijft bijvoorbeeld ook: “Mits op de juiste plaats en in de juiste stemming.” Dat is ook te omfloerst. Jij en ik weten wat je bedoelt, namelijk dat je naar Nederlandse muziek moet luisteren met je hand trommelend op een blond Hollands kutje en dat je er geen pleurishumeur bij moet hebben. Schrijf dat dan ook gewoon op. Nu denken mensen misschien, “juiste stemming, juiste stemming, is het soms een homo, die Montagne” en dat zou kut zijn want dan kan je alleen nog maar in een tanga het land in om “It’s raining man“ te playbacken. We gaan even door, Chiel. Je schrijft”: “Zo is dus eindelijk sinds enkele maanden het kringetje weer een beetje rond, want waarom zou, in eerder stadium, een platenbaas geld stoppen in een artiest die toch niet wordt gedraaid?”

Daar snapt geen mens een hol van. Dat kan beter. Kringetje is verkeerd. Mensen lezen kringspier en pang, weer dat homobeeld. Pas daar mee op. Maak daarna die zin onduidelijker, dat mensen echt niet meer weten waar het over gaat maar dat ze wel denken: “het is zo’n lange zin, er zal wel iets van waar zijn.” Dat zou dus kunnen worden: “want waarom zou daaromtrent van mijn geld de omgekeerde variant zich doen gelden als van weeromstuit de evenredige Nederlandse viscoëfficiënt zijn quota niet haalt qua investering in het nationaal product ik bedoel maar niet dan nou dan dat zeg ik toch prachtig mensen dat wordt weer genieten!” Zoiets moet het worden, maar ik heb er ook jaren over gedaan voordat ik zo kon schrijven. Niks overhaasten Chiel.

Duidelijk zijn of juist niet, het luistert heel nauw. Over nauw gesproken, je moet ook de groeten hebben van Bonnie en Sint Claire, haar hond. Bonnie maakt het op zich wel goed na die laatste ontwenningskuur. Ze mag heel voorzichtig haar eigen naam weer spellen maar ze dacht wel drie uur lang, toen ik op visite was, dat ik Dokter Bernard was. Ik heb het spelletje maar meegespeeld en een inwendig onderzoek gedaan. Alles in orde. Iets te veel spanning op haar baarmoedermond maar verder mooi van kleur, voor een Bonniekut

Ok, Chiel, ik zie je in ieder geval iedere avond met die alle zestig volkomen neuk cd in je handen voor een molen staan bij tell sell. Geeft niet. Jouw schoorsteen moet ook roken. Als je hulp nodig hebt bij je volgende column dan hoor ik het want je weet het.......Doordevil leeft mee!

Alle credits voor Gaby, die vandaag met zijn pony actief was in Amsterdam om burgers te wijzen op het gevaar van omvallende bomen.

"IK ZEG: PAS OP DUDE, DAAR VALT EEN TREE"

Die Jeanette! Hoe is het in godsnaam mogelijk dat je op die leeftijd al zit te lullen als iemand met een door ouderdom verschoven baarmoeder. Alsof de opening voor haar mond hangt. Alleen maar loodzware eispronggesprekken komen er uit. Steeds maar weer de diepte in. Als een gezwel hecht ze zich aan je vast en wil over emotie praten. De medebewoners lullen gewoon maar wat met haar mee. Judith vanavond ook. “Ja, misschien moet je emotioneel investeren in degene die dat nodig heeft, ik zeg ook maar wat hoor”. En hop, daar ging Jeanette weer, in dat psychotherapeutisch gelul voor moeilijk opvoedbare boswachters. “Ik werk ook aan mezelf”.

Aan jezelf werken... Doe dat voortaan achter gesloten deuren. Laten we dat nou eens afspreken. Je gaat eerst aan jezelf werken, dus dat je niet moet huilen als iemand pappa met zijn vinger op een beslagen raam schrijft. Je gaat proberen zonder te huilen zelf boodschappen te doen in Venlo, ik zeg maar wat, en dan lullen we weer eens verder. Dan mogen we misschien heel even het huis in voortaan. Ophouden nou. Volgend seizoen niet meer die onvolgroeide vroegoude nageboorte het huis in te sturen. Niet te harden.

Ik zag vanavond hoe je het integratieprobleem in een keer op kan lossen. Heel Nederland overkappen en dan permanent naar elkaar loeren met nachtkijkers. Geen neger meer te bekennen. Iedereen is gelijk en blank. Dennis verandert in dat groene nachtshot meteen in Michael Jackson na 30 jaar huidziekte. Leuke blanke jongen met een wat brede neus en soepel vallend kroeshaar. Alle menschen werden brüder!!! Iedereen heeft diep van binnen een neger in zich. Had Michael toch gelijk. Nu maar hopen dat we nu ook niet binnen zes jaar allemaal met onze hand in jongensbroekjes staan te voelen met een aapje op ons schouder en een lama aan een lijntje.

In broekjes voelen. Laat mij nou ook eens een schrijfbruggetje maken. Marc, portier, full time in broekjes voeler. Ik word altijd een beetje wee als kleerkasten met nekken als stuwdammen heel zorgelijk uit gaan leggen dat er geen socialer beroep is dan portier. Het komt er eigenlijk op neer: ze zouden iedereen het liefst helemaal verrot willen schoppen, maar het mag niet van de portierenvakbond. Ze weten precies hoe je iemand in zijn rug moet trappen, maar damned, ze moeten tegen Marokkanen netjes zeggen dat het hier een besloten party betreft, toevallig voor allemaal witte mensen. Zag u hem ook weer even lopen in zijn onderbroekje, toen Jeanette het rijke gedeelte betrad. Slimme boy. Staat steeds met zijn keiharde billen klaar ergens achter een deur en als er zich een filmisch moment voordoet springt hij snel te voorschijn met zeven kilo lul in zijn broek.

Leuk shirtje had hij aan tijdens de styling. Een mouwloos wit Ruud de Wild T-shirt, speciaal ontwikkeld voor de portier die zijn homoseksuele kant iets meer ruimte wil geven. Stond hem leuk als je van anaal houdt.

Mustapha, maak ik me ook zorgen over. Zat tijdens een gesprek met Marc de duizend leuke woonideetjes krant van de Libelle te lezen. Hang eens een pispot in uw woonkamer. Breng eens wat country accenten in uw huis en laat een wisent in de hoek grazen. Schotland In de Slaapkamer, heel makkelijk neer te zetten door op alle lampjes een rode baard te plakken. Dat zit die Mus dus te lezen. Dodelijk. Begin van het einde.

Leuk verhaal van Margriet over haar vrienden, Prachtig advies van Daniela . “Ga dan op Salsa of Yoga.” Herkent u het patroon? Salsa is je kut heel hard heen en weer slingeren op muziek en tegen een willekeurige danspartner aan drukken. Is ook het salasadippen vandaan gekomen. Iets ergens in duwen en nat naar je mond brengen, dat is salsa. Daniela doet alles waarbij je je publieke doos bij iemand in het gezicht kan drukken. Yoga net zo. Yogazit met afhangende klit, dat is haar specialiteit.

Mijn favoriete vrouw in het huis, Ursula, had het moeilijk. Arthur deed haar te veel denken aan haar oude vriendje, die iets met drugs deed. Klopt. Arthur heeft precies het uiterlijk van iemand met 578 bolletje heroïne in zijn dikke darm. Kijkt al weken lang alsof hij iets uit moet schijten. Die verbaasde blik steeds als er een bolletje tegen zijn endeldarm aantikt. Hij legde uit hoe moeilijk hij het had om de naakte vrouwen van zijn lijf af te slaan. Ver gingen ze, om zich weerloos aan Arthur te geven. Hij formuleerde het zelf zo, met zijn veertien beschikbare woorden: “ja, dat was moeilijk van die naaktheid om je heen en dan dat ze je wilden maar dat hield je dan af wel vaak soms best wel dacht ik.”

Wat Ursula, die schat, in deze lullende walton ziet, ik weet het niet. Als ik die man zijn hoofd zie word ik al moe. Die droeve hondenkop steeds door de tralies. Niet te verstaan ook. Martijn ook niet, maar die lacht er nog bij. “Koren op de kiekert ben ik aan de schaafrukkert verbaalmanst, hahahaha!!!” Dat trek je nog wel. Voor hetzelfde geld geeft hij in geheim boers het recept voor een kneedbom door, maar hij brengt het leuk. Arthur versta je ook niet maar die kijkt er standaard bij alsof hij vertelt dat hij weer net het toilet niet heeft gehaald en grote bah in zijn broekje heeft. Weg die man vanavond. Ik smeek het!!

Ursula ruled hard. Heerlijke scheldpartijen soms. Heel lief en dan opeens dit : “Tief maar op, ja tief maar echt op hoor, gek, daar word ik zo schijtmongool gallisch gestoord van, nee, echt mongool, tief nou maar op met je mongoolgelul, echt hoor, schijtmongole ziek word ik van je tiefgek?” Een kwartier later staat ze weer aan het hek te begrijpen waarom Arthur zo is als hij is, namelijk zo gek als een deur.

Ze is loyaal, dat vind ik mooi. Verliefd tegen de klippen op. Niet zoals Stefan, die verliefd is op alles waar voorvocht uit komt, of Margriet, die valt op gekke mannen, waarmee ze waarschijnlijk bedoelt: gek genoeg om haar te neuken zonder blinddoek.

Vanavond meer, kort , over de late uitzending.

Voor de rest van je leven “de man met zestig vogeltjes” zijn, daar ben je lekker mee. Uitgaan en dat iedere vrouw dan weet dat je “pie pie, kom dan pie pie, wat isderdan” tegen beestjes zegt.

Hard rulende opmerking van Krabbé, tegen Daniela aan het eind van de uitzending. Dat moet meer gebeuren, even laten voelen hoe de perceptie in de buitenwereld is. Zij wilde zich profileren als meevoelend mens (“heerlijk als mensen echt verliefd zijn”) en Martijn liet even fijntjes weten dat wij haar inmiddels vooral kennen als een ex-jehova getuige die een voet tussen mensen hun relatie zet. ( “wat deed je dan boven op hem in bad?”)

Verder een aflevering van een tenenkrommende knusheid. Ouders met bordjes winterkost. Ze spreken hun ouders godverdomme meer dan ik. Iedere week wordt er al dan niet in het Chinees geschreeuwd dat er schoon ondergoed thuis ligt. Die huispsycholoog heb ik het niet eens over. Als je suïcidaal bent en met een stuk touw om je nek op spreekuur komt raadt die vogel je waarschijnlijk aan om wat beter te eten en eens de natuur in te gaan. Het is gewoon een lichtman die ze voor de uitzending snel zijn haar los borstelen. “Lul maar wat over plus en min polen en dat er aantrekking is en dat dat heel erg boeiend is.”

Ursula en Geesje worden als het onbetrouwbaarst gezien. Grappig dat de bewoners zo’n slecht, opportunistisch beeld hebben van hun medebewoners. Judith, daar zou ik, ondanks haar naam, niet graag onderduiken. Twee dagen backstage en je hoort de boekenkast al knarsen. ‘Achter in het huis, daar zitten ze, in de work-out ruimte.” Margriet dan. Je hebt je nog niet omgekeerd of ze staat met rollende ogen en een lolly in haar mond gekke koppen te trekken naar je reet.

Wat verder opvalt is dat Stefan iedere week als stemtrekkend vee wordt gebruikt. Ze zetten hem steeds op de laagste plek, je bidt dat hij er uit vliegt, je belt je gek voor een ander en godverdomme, weer zit hij er in op twee tiende % in. Te opzichtig. Op het moment dat je vijf minuten naar een item over Ursula en Arthur zit te kijken weet je dat ze nog een week blijven zitten. Anders heeft zo’n filmpje geen zin. Telefoonstemmen tellen mijn anus.

Martijn was de ongevaarlijkste om er uit te sturen vanavond en daarom kon hij gaan.

Is het u opgevallen dat Ting, naar een oud Chinees gebruik, die dagen lang volkomen onzichtbaar in een keukenkastje zat? Morgen mag ze er weer uit.

Hierrrrrrrrrrrrrrrrrr

Eigenlijk was dat best wel een geil conceptje, "Doordevil leeft mee." (zie twee laatste postjes)

Hartverwarmend medeleven met Bekende Nederlanders.

Ideetje. Zetten jullie, reageerders en lezers, onder deze post met welke BN-er ik nodig eens mee moet leven. Ik pik de leukste er tussen uit en schrijf een open brief.

Ik kijk hier over een paar dagen en schrijf hem in het weekend.
Maandagochtend of zondagnacht online.

Vooruit dan maar! Nog een al wat oudere "Doordevil Leeft Mee", ooit gepubliceerd bij retecool.

Over Ruud de Wild in het jaar twee voor Pim.

Beste Ruud,

Heel Nederland in rep en roer. Ruud de Wild, jij dus, briljante radiomaker met een menselijk hart, presenteert naakt een radioprogramma. Tijd voor Doordevil om even terdege mee te leven, want zijn we niet allemaal diep van binnen naakt, lieve mensen. Ja, godverdomme, zo is het toch, zij we niet allemaal geboren met een zwetend geslacht tussen onze benen? Nou dan! Laat het dan zien roep ik al jaren. Goed dat Ruud dit voorhoedewerk overneemt.

Statement van jewelste van jou Ruud, om naakt, met die leeggelopen rugbybal vol met haar, om met dat dj scrotum van jou een beetje over je bureaustoel heen te gaan scratchen. Pas als een beroemde Nederlander zich uitkleedt komt de boel een beetje in beweging. Treurig maar waar. Ben in dat verband ook dolgelukkig met de Nederlandse film "Ik ook van jou", een verfilming van Gipharts boek, je weet wel Ruud, die beschaafd neukende uittrekselschrijver. Angela Schijf zwaait haar nipplettes vrolijk in het rond. Dat schijnt één van de verschijnselen te zijn bij de boeiende ziekte borderline-syndroom, dat je niet anders kan dan in slechte Nederlandse films steeds heel hard lachend je tietvlees laten zien. Angela Schijf doet dat geweldig. Remake van die "tongen met ontbloot bovenlichaamscène" uit Turks Fruit. Schijf doet het veel beter. Prachtige karakterrol met naar binnen gegroeide tepels.

Hebben veel christenmensen, Ruud, wist je dat, naar binnen gegroeide tepels. Zeg maar een dwangtepel. Is nog van het internetten vóór de grote jezusfuik van de EO. Mochten ze wel surfen, christenen, maar dan alleen met een bijbel in hun broek en met een stuk schaafijs tegen de tepels voor het geval dat. Pavlovtepels krijg je dan. Bij iets slechter weer meteen automatisch de reactie, het lichaam invluchtende tepels. Opgewonden christenvrouwen hebben twee diepe gaten in hun t-shirt.

EO landdag, zou twee jaar geleden ook naakt gepresenteerd worden en alle muzikanten zouden geheel belangeloos hun willies op de maat van de gospelrock in de rondte slingeren. Is toen afgeketst op de pianist van Shaven Maria and the Exploding Seed Demons, die iets met een trampoline wilde doen, dat je, in een break, alleen dat elektrisch versterkte geklapper van zijn christenlid tegen zijn buik hoorde klapperen. Publiek meeklappen, sfeertje bouwen, van het één komt het ander en dan met zijn allen die hele denkbeeldige ark vol copuleren, dat zag hij voor zich, maar dat ging de EO te ver. Binnendijk wilde eventueel in een tanga de opening doen, maar daar hield het wel een beetje mee op.

Maar voor naakt je moet dus duidelijk bij de TROS zijn! Ivo Niehe ziet er al twintig jaar uit alsof hij met een marmeren ei in zijn rectum presenteert, maar houdt er wel zijn kleren bij aan. Is in feite alleen maar suggestie. Jij, Ruud, hebt een daad gesteld. Kwetsbaar presenteren, met die behaarde groezelige loungelul van je gezellig over de rand van de stoel.

Kon het helaas niet zien. Als er ergens een zweem van een tepelhofje te spotten is dan logt heel Nederland tegelijk in, zo gaat dat hier. Ieder avond kan je op RTL4 naar een docudrama kijken over de totstandkoming van de pornofilm "Cumshots and Carnivors" en legt de hoofdrolspeelster in een interview van een half uur uit dat er geen zwaarder beroep op de wereld is dan je wreed laten onteren door John Savage en dat het heel belangrijk is om vlak voor het opnemen van Anal Cuntflow and the Meaty Outerlips een dubbele klysma er in te jassen. Wordt onbewogen naar gekeken, maar als jij een beetje aan je blote taas zit te krabben tijdens een plaatje van Britney dan wil heel Nederland tegelijk kijken op 1 webcam. Gek.

Maar ik schrijf je even, want je krijgt nogal wat over je heen. Ik heb enige expertise omdat ik de enige principiële nudist in Nederland ben. Weiger om kleren aan te doen. Wat is dat voor modern gedoe, je benen in twee pijpen steken. Allemaal trendy shit, Ruud en het is goed dat jij en ik dat inzien. Ik doe al jaren boodschappen in mijn blote reet, mensen weten al niet beter meer. Het is gewoon even wennen. Dus als je je strekt om dat ene witte bloemkooltje te scoren boven in de stellage dan oppassen dat je niet met je frans enthousiast de spinazie om staat te roeren. Bij de kassa is ook gewoon even doorbijten. Kassablokken komen vaak net tot je heup waardoor alleen dat afroschaamhaar van mij boven de band uitsteekt. Dat gebeurt je één keer dat de caissière met een ferme ruk je hele onderbuik kaaltrekt omdat ze een onafgerekend bolletje sisaltouw vermoedt van Sorbo, maar daarna groei je er langzaam in. Naakt sporten, ik doe het graag. Inmiddels zonder gene. In het begin zocht ik sporten zonder een beweging vanuit de heupen, maar nu zoek ik het echt op. Ga ik met die tampeloeris van me heel wild op en neer springend bij het korfbal iemand staan verdedigen. Bowlen mag ik ook graag doen, met alleen die schoentjes aan en bij iedere gooi die ster even laten knipogen naar de hoofdtribune. Je gaat het overdrijven, dat is wel waar. Soms gooi ik mijn been heel raar nog even in de lucht na het loslaten van de bal. En naakt een uitzinnige vreugdedans doen als die kegeltjes omgaan.

Maar ik hoef jou niets te vertellen. Nudisten onder elkaar, Ruudieboy! Moet je horen, ik had een vraag. Ik ken een jongen die zeg maar net tegen nudisme aanzit. Ik heb het over de hr. Retecool. Alleen verbaal durft hij het momenteel een beetje aan. Retecool, ja dat krijg je als je hem uitdoet, je broek, maar hij heeft nog een klein zetje nodig. ik weet dat hij in het geheim, ergens in schuurtjes op het Zwitserse platteland aan total frontal bodypainting doet. Meneer is dan zogenaamd snowboarden, maar als hij terugkomt zit de plakkaatverf tot achter zijn oren. Het is nog niet op MTV, maar het idee is dat je met veertien aangehangen literblikken verf naakt van een piste afrolt. Jijzelf en de helling zijn dan het kunstwerk. Ik wilde aan jou vragen of jij kan regelen of de hr Retecool dit jaar mee mag doen aan Ter Land, ter Zee en in De Lucht bij het onderdeel "rol hem er uit". Ik heb hem inmiddels zo gek dat hij ook vindt dat een nationale coming out van zijn nudisme het beste is. Kan jij, als je weer wat aan hebt, eens gaan praten met Jack van Gelder? Geef even door als het goed is, dan kunnen we deze zomer in de loods van de heer Retecool gaan werken aan die blote reet van papier-maché met een fiets er in.

Hoor ik van je, jij naakte voorhoedevechter?

Je weet het hè, Ruud, Doordevil ..........leeft mee!

Groeten

Een nu weer actuele "Doordevil leeft mee", ooit verschenen bij Retecool.

Beste Patricia (Lapaay)

Even over die prachtsite van je, jij glamourkoningin van Nederland. Ja, nu geen total cheeck and bodygloss krijgen, want voor mij ben jij dat, een koningin. God, wat waren we er aan toe, een beetje niveau in de high society hier. Wij zaten al jaren met Vanessa opgescheept als pratende lip van Nederland. Zware tijden Patrice. Ze heeft alles precies zoals jij, die faker, maar dan veel meer met een Hazes-achtige feel, begrijp je? Je ziet haar toch steeds, of je wilt of niet, met die enorme opblaasbare waterbedtieten kirrend één of ander kutliedje staan mimen. Daar kom ik niet van los. Ik blijf haar zien als de horny huisvrouw die geïnteresseerd mee staat te loeren als de loodgieter wijdbeens onder het gootsteenkastje heel geil een pijpje er aan draait. Hoe moet ik het zeggen? Je neemt haar gewoon niet serieus als zelfstandige vrouw van een rijke man. Iedere avond zeiken over een zwembad in de achtertuin en of ze er nog zes Roemeense kindjes bij mag adopteren want dan zitten ze met een even getal aan tafel, met zijn 26-en, wat voor Des Bouvries weer makkelijker is als hij de nieuwe eettafel "waar momenteel gewoon alles aan gebeurt" ontwerpt. Het is het allemaal net niet. Haar man, die van Breukhoven, dat is toch ook net iets te veel een hoofdsponsor van een touwtrekwedstrijd in Udel, maar dan met een net pak aan. Hij laat 1 keer per week, zo te zien, de volledige selectie aan zijn kruin hangen om de opperhuid lekker strak om zijn kop te trekken. Want Vanessa houdt van strak. Volg je me een beetje?

Ze heeft net als jij ook een langharige collie als opmaakslaaf. Straks over die van jou, maar ken je Vanessa's stilist? Homoseksueelste kapper van Nederland. Knipt niet stootsgewijs met het vlammend kruis tegen je nek aan, zoals andere kappers, maar hij neemt gewoon plaats boven op je schouders. Knipt hij met die warme vleespoef in je nek de dode puntjes wat bij. Tenminste, dat deed hij, want nu knipt hij exclusief Vanessa. Hij reist gezellig in een speciaal leren tuigje de hele dag op haar rug mee naar premières, shoot outs etc. Hij slaapt in een verwarmd vertrek, ergens in de tuin bij Vanessa. Bedenkt hij grommend en knauwend op een dildovormig bot nieuwe kapsels voor zijn baasje.

Maar bij jou is alles veertien klassen beter. Ik zag op je site dat jij ook een langharige slaaf in dienst hebt. Met precies de goede naam, Tom Sebastian! Kan al niet meer stuk. Geweldig! Ik vind die combinatie goed. Klaas Cappricio had ook gekund. Arend Fratelli. Dat soort namen. Volksheid combineren met grandeur, jij bent er ook groot mee geworden.

Ja, dat vind ik. Paay flikt het hem toch gewoon weer, dat gevoel had ik toen ik je site bezocht. Je was ooit de eerste naakte pygmee in de Playboy. Neemt niemand je meer af. Ik weet nog dat ze er, om alles goed in perspectief te zetten, een luciferdoosje naast hadden gelegd, naast je blote reet, die toen nog niet behandeld werd met "Perfect Ass in A Bag". "Eyes in a bag" heb je wel als product, zag ik op je site. Leuk hebbedingetje voor Stevie Wonder, als jullie de volgende keer met Adams helikopter boven op zijn dak landen. Over die helikopters straks meer, want Doordevil.....leeft mee. Die helikopters van je man, dat is niet goed. Hebben we het nog over.

Ik vind het ook zo goed dat jij in je hele ontwikkeling zo consistent bent. Je bent nu bijvoorbeeld, in voorkomen, alle drie de Andrew Sisters in één. Dat vind ik geniaal. Dat was een gouden act, jij met je zus en Tom Sebastian, toen nog met opgestoken haar, in die legerkostuumpjes. Dat was briljant. Het gekke is dat ik verder niet zo kan bedenken wat je nog meer zong. Je sprong er wel steeds bij, kan ik me herinneren, alsof je heel nodig moest pissen.

Maar het goede is dat je terug bent in Nederland! Verder niet zeuren. Gewoon onbekommerd genieten van jouw producten. Ik kijk steeds naar die foto's van Tom Sebastian, vooral die ene dat hij in een transparant jackje emotioneel grondstoffen voor jouw producten staat uit te zoeken. Prachtig. Ik vind hem een soort emo-versie van je man. Die laat op breedband nu uitgebreid zijn haar door het scherm wapperen. Self-made visionair van het internet, Curry en dan als tegenpool die voelende en meehuilende Afghaanse Windhond bij je in de buurt. Je leven moet wel in balans zijn.

Ik zag je laatst bij AT5, ergens op een dak, samen met Adam. Werden jullie geïnterviewd. Dat kon wel beter. Zaten ze steeds om jou te lachen als je heel woest uitlegde hoeveel je producten voor de mensheid gingen betekenen. Daar had je wel wat feller op kunnen zitten. Ik vond Adam er net een beetje te gegeneerd bijhangen. Of hij zat aan zijn helikopter te denken, dat kan ook.

Moet hij dus mee ophouden, met die waanzin. Dat kennen we nu wel van die gek van Virgin, die zo nodig de eerste psychopaat moet zijn die in een luchtballon de wereld rondreist. Je bidt iedere keer vurig dat hij met mandje en al zo het paleis van Sadam Hoessein inwaait. Staat hij 2 jaar later kaalgeschoren op een plein een wilde moslimdans te dansen. Begeleidt zichzelf met een ritmische boetedoening op het voorhoofd. Maar die kant gaat het bij jouw man ook op. Ik bedoel, als je zijn haar hebt, ok, dat is een lekker gevoel, onder zo'n helikopter een beetje uit gaan staan chillen. Maar dan niet gaan kopen dus. Lekker met zijn heli wat inkopen doen in London. Houd op! Ik zag ook een foto van zijn werkkamer. Des Bouvries met aangehangen cocaine-infuus. Die denkruimte, op zolder, vol kussens, die is me bijgebleven. Op zijn rug, haar in een krans om hem heen, denkend aan Countdown, toen hij nog moest huilen om Reneetje Froger. Ophouden met die gekkigheid. Wij willen graag lezen dat hij thuis ook maar gewoon een joggingbroek aanheeft.

Maar, to the point. Doordevil leeft mee, maar wil jij ook even met mij meeleven? Ik moet volgende week een vage kennis van mij, de Hr.Retecool, iemand die op professionele wijze zijn geld verdient met het exploiteren van een perpetuum mobilé schijtende hond, voorzien van wat make-up adviezen. Meneer Retecool is nogal gegrepen door het fenomeen Onbegrijpelijke Japanse Film en nu wil hij een soort Total Body Awareness Changement Fullfillen, anders kan ik het niet zeggen. Hij wil, als hij daar appetijt in heeft, zich met enkele makkelijk uit te voeren handelingen, omtoveren in zo'n schreeuwende Japanse Acteur. Denk jij dat ik met de "professional velvet face powder", uit jouw "Beauty in a Bag" lijn op weg ben? Hij is nogal kritisch, de hr. Retecool. Is nooit goed. Dan weer te veel streamliner eye pencil gebruikt en dan weer te veel rich color eye duo opgebracht. Wordt hij gek.

Heb jij wat tips voor me? Stuur ze me even.

Je Nico

Mourali Bestiali

DE BLIJDE BOODSCHAP

Ik zat met kloppend hart voor de kleurentelevisie,
en dacht : " Zijne Heiligheid zal toch wel gewag maken
van het toenemend verval der zeden ? "
En ja hoor, nauwlijks was hij begonnen, of ik hoorde al :
decadentia, immorale, multi phyl ti corti rocci ;
influenza filmi i cinema bestiale
contra sacrissima matrimoniacale
criminale atheistarum rerum novarum,
( et cum spiritu tuo ), cortomo :
nix aan de handa.
Het was jammer, dat het zo kort duurde.
Maar toen het uit was, was er fijne muziek van het leger.
Ik vind dit leven al geweldig. En straks nog
het eeuwig leven in de Hemel. Je vraagt je wel eens af :
" Waar hebben wij het aan verdiend ? "

GERARD REVE

Komtocheensklaarklootzak

Mijn kamer verhuurd
Voor een uur of 2
Aan enkele verstok-
Te voyeurs:
Een gat in de
Vloer geeft een
Luxueus uitzicht
Op het onderliggend
Temeiersbed &
Bij iedere seance
Kreunt mijn
Krolse kat
Luidruchtig mee &
Via een snelle
Knopindruk golft
De (van een bedrijft-
Tape afkomstige)
Mededeling - Kom
Toch Eens
Klaar Klootzak -
Door het met
Rococomeubelen
Ingerichte
Naaivertrek &
Tot zielenheil
Van mijn somber
Herfstig wezen
Herstel ik het
Schiet-en avondgebed
In ere &
Iedere nacht
(Tussen haar billen
Ingevouwen)
Spreek ik tot de Goede God

Johnny van Doorn

ROEPING

Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar
verlamde oude mensen wast, in bed verschoont,
en eten voert,
zal nooit haar naam vermeld zien.
Maar elke ongewassen aap die met een bord: dat hij
vóór dit, of tegen dat is, het verkeer verspert,
ziet 's avonds reeds zijn smoel op de tee vee.
Toch goed dat er een God is.

GERARD REVE

Wat zijn dat voor mietjes op dat eiland. Bellen naar huis… Net als de gebruikelijke loser in Benidorm achter aansluiten in de rij om te bellen dat je veilig bent aangekomen. “Mam, de vlucht van anderhalf uur verliep goed, de kamer is prachtig en godzijdank geen uitzicht op zee. Nou doei!”

Had dat vorig jaar tegen winnaar Richard gezegd dat hij mocht bellen en je scalp hing al aan zijn stok. Die vond een hengel al overdreven luxe. Sloeg vissen achteloos met zijn voorhoofd uit het water. “Allei bellen dat is mij te veel van mensen met kleren en broeken aan hè, daar kunt u mij de schaapsbout haggelen, allei, want wat is er mis met zwijgen? In den mijnen schoppen wij elkaar stevig op den ballen als we willen praten zal ik maar zeggen, telefoneren mijn reet, mannetje! “

Deze groep stond na een krap een weekje op het eiland te springen van vreugde. Hoera, 30 belminuten. Alleen al die telefoon. Raar idee van de programmamakers. “Weet je wat, we maken van die telefoon een soort stuk praathout, want het is op een eiland dat je denkt, hé, wat authentiek, die telefoon. Het leverde absurde beelden op. Volwassen mensen pratend in een stuk boomschors met drukknopjes.

Stel eens een daad, godverdomme. Die lijdzame houding. Ik meen het. Doe eerst net alsof je blij bent, dan als eerste naar die telefoon, even naar kijken, met een korte ruk het snoer uit de boom trekken en meteen in een vuur flikkeren. Flinstones telefoons geven ze maar aan andere debielen. Afzondering is afzondering. Wat zijn dat voor kut prijzen. Volgend week met zijn allen naar de beautysalon? Zonnebank van hout en een fitnessmachine van bamboespruiten.

Hard zijn. Vier weken op een eiland en daarna kan je weer onbekommerd een leven lang vlees gaan staan snijden met de familie gezellig vlak naast je op krukjes in het abatoir.

He leverde wel de gewenste emotie op. Keo, de achterlijke kleinzoon van Buster Keaton brak aan de telefoon. Klapte letterlijk dubbel toen hij na een week zijn moeder aan de telefoon kreeg. Ik verstond het volgende: "Aaaaahhh, mooooaaarrrr daaaa gluutvol merse in die getoestandaard , meeeei, joaaaaa, moet ophanhen he, gaat goeeetttttt…”

Verder een wat tamme uitzending met een voorspelbaar eind. Walter verloor expres het vlaggetje hijsen om naar huis te kunnen. Derek had weer niets in de gaten. Prachtig commentaar leverde dat op. "Ik denk, oohh, gossie, kijk mij nou met die rare dansbeentjes van me door die zee ploeteren, ik denk, dit is helemaal niet geil, maar toch doorzetten en toen zie ik die vlag en ik masturbeer dat ding toch naar boven, langen halen snel thuis, hahaha, ja ik ben een gekkie en dat voor iemand van 42, enig toch”

Wel wat verborgen mooie momenten. Nolleke die met eens stuurse kop onder aan een boom zat, terwijl Raymond, (indianennaam: Hij Die Kijkt Alsof Hij Alle Postcodes Uit Het Hoofd Moet Leren) de kruin onderzocht op mango’s. Prachtige surrealistische tekst van Nolleke: “ik heb anderhalf jaar naast een mangoboom gewoond, dus ik weet heus wel wat een mango is.”

Naast een mangoboom gewoond? Dat zie je niet voor je. Ik zie haar meer vloekend ergens op een zandverstuiving ergens op de veluwe. Iets exotisch past niet bij haar. Ik vind Nolleke meer iemand voor een huis vlak naast een jongerencentrum, of iemand die ooit eens heel in de verte een flamingo in Artis heeft gezien. Niet een vrouw die iets met mangobomen heeft. Aan de andere kan, het zou wel haar witheid verklaren. Heeft met die rare pruik van haar anderhalf jaar in de schaduw na zitten te denken of ze op zou staan om naar de kapper te gaan. Nee, toch maar niet. Nolleke, dat zou wat voor mij zijn, met zo’n vrouw op het eiland. Alsof je permanent subsidie aanvraagt bij een heks van de afdeling nutteloze zaken. Kan het niet uitleggen. Heeft heel erg dat sociaal werkers syndroom aan haar kont hangen. Jongeren herkennen haar op 400 kilometer afstand als het ergste geval van a-modieus sinds Patricia Paay, maar dan toch die rare zekere houding, ook net als Patricia Paay.

Schandalig hoe Daniella wordt behandeld. Ze legde het vanavond zelf heel goed uit. “Sommige onervaren mannen kunnen het gewoon niet handelen als ik mijn schaamlippen gezellig bij hun in het gezicht druk. Dat is pure onervarenheid. Moet je verder niets achter zoeken als ik die zoute klit opeens op hun tong druk, dat is gewoon nog zeg maar de nawerking van die relatie die ik toen had. Ik wil er eigenlijk mee zeggen: wil je wat eten? Ex Jehova getuige, ga er aan staan. Nee, verder geen hard feelings, maar dat is nou eenmaal mijn manier van doen, met mijn schaambot over mannen schuren en hé, als ze daar wat van denken, daar kan ik niets aan doen. Sloerie, hoe komt Arthur er op. Ik heb maar zes keer onder water aan zijn politiepikkie getrokken, waar hebben we het over? Niets gewend. Ja, zo’n Martijn , die vindt dat hele spannend. In dat dorp van hem wordt één keer in de zes jaar een schaap gepijpt en dat is het dan. Ik heb dat gewoon in me, lekker los, dat ik af en toe mijn mond om zo’n lid heen gooi, daar moet je verder niets achter zoeken. Beetje aan zo’n eikel sabbelen anders verveel je je maar. Vriendje hier, beetje neuken daar. Stefan ook, in die eerste week, ik vind, als ik een nat mosselspoor over zijn dijbeen trek en hij daar iets bij voelt, dat is niet mijn probleem”

Arthur, dat moet de domste bewoner aller tijden van welke bigbrother in welk land dan ook zijn. Bo, die soms een halve dag deed om een gedachte te ontwikkelen, is vergeleken net deze kansarme chromosoom een wetenschapper. Het mooie is dat je zo goed voelt uit welke wereld hij komt. Politieagent geweest en niet gewend dat iemand hem tegenspreekt. Op het bureau lieten ze hem ook maar gewoon lullen. Niet te verstaan. Een mannetje die op verjaardagen zes uur achter elkaar uit zit te leggen hoe de wereld in elkaar zit . Als je hem tegen spreekt krijg je een gebroken glas in je gezicht. Een potentiële stalker, zonder meer. Die gek wordt in dit huis opeens geconfronteerd met mensen die het niet helemaal met hem eens zijn. Heeft hij nog nooit meegemaakt. Typisch een man die in het ziekenhuis aan een arts vertelt waar ze hem open moeten snijden. Zijn wereldbeeld wankelt in het BB huis. Mensen van 21 staan hem te vertellen wat hij moet doen. Kan hij duidelijk niet aan. Prototype van een foute politieagent. Nooit luisteren. Iedereen is een klootzak tot het tegendeel is bewezen.

Kan iemand bij die Jeanette ook eens haar huig er uit trekken. Man man, wat word ik daar gek van, dat stamelende gelul. Alles betrekt ze op zichzelf. Iemand doet de ijskast open, piepje en Jeanette drie uur lang huilend op het bed dat haar vader vroeger ook nooit de scharnieren oliede en dat dan haar schuld is. Kickt op negatieve aandacht. Zoek naar jezelf in stilte, dat is geloofwaardig, maar zestien uur per dag praten over jezelf en je zoektocht naar echte Jeannetje, dat gaat wat vervelen. Hard aanpakken. ‘kop houden nou!!! Het is jou schuld dat je vader weg is want je bent een janker!!! Kop dicht. Je kan geen fuck. Ja autorijden, op een parkeer terrein op zondag. Je hebt gelijk, alles is jouw schuld, maar houd op met janken!!!“

Zag tot mijn opluchting vanavond dat Stefan ook nog steeds in het huis zit. Ik dacht dat hij verlof had gekregen om op de Kama Sutra beurs wat neukdemonstraties te geven. Stefan is een meester in het naaien met ritmisch meeslingerend geitenhaar. Ik heb hem vorig jaar op een beurs gezien. Weet je niet wat je ziet. Lijkt een hele verlegen jongen, maar als hij in die leren string staat en hij propt die thaise kogels in zijn kont, dan is het een ander mens. Hij deed vorig jaar die act dat hij aan een liaan naakt zichzelf vanuit de nok van het RAI congrescentrum penetreerde in een klaarliggend jehovagetuige. Dat deed hij heel goed, vond ik.

Steef is een beetje rustig. Te veel spiermassa om hem heen. Dan kan duizend keer je haar je handelsmerk zijn, maar als er vier van die anabole beffers in de rondte lopen dan blijft er weinig anders over dan je haar kammen en hopen dat Geesje een keer macrobiotisch met je wil zoenen. Met je tong de gerstkorrels uit iemands mond likken, geil.

Verder moet Judith nog steeds dood, min of meer, niet echt, maar symbolisch dan, vooruit dan maar.

Hier de opmerking waar Ruud de Wild pissig om is.

DJ's. Pffffftttt....

De Wild presenteert ook nog een pop programma.

In een camera kijken, zeggen: "en deze week voor de vierde achtereenvolgende week op 1.." en dat dan een beroep noemen.

Ik ben wel klaar met die jongens.

Voor de volledigheid. Luister hier naar de reactie van Patricia Paay.

Ik zei iets naars over haar man.

(met dank aan Sanshine, waar het eigenlijke schreeuw-interview ook te beluisteren is)

Aan het schrijven van dit stuk beleefde ik deze media-week het meeste plezier.

Vanmiddag maar Curry gemaild. Of ik die show van hem iets op moet leuken morgen, zeg maar een soort win-winsituatie voor ons tweetjes. Gewoon een eerlijke confrontatie tussen twee mannen, of ze nou haar op hun hoofd hebben of niet.

Wist dat hij op het aanbod in zou gaan,

En zie!!

Vrijdagavond, na 20.00 uur, op radio 2.

Thema: radio is voor kansarmen

Vind je hierrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Vanavond, ik, tijdens een manische bui, in het programma : "wie denken ze wel dat ze zijn?", dit keer over Adam Curry en Patricia Paay.

Half tien bij Yorin

Geen idee wat ze van mijn driftige gelul hebben gebruikt.

Ben zelf vanavond naar Danko Jones in de Melkweg.

Bekijk het vannacht.

Dag, rekels.

Zo genoten deze aflevering van die vroegoude Buster Keaton kloon. Hoe heet die jongen? Keo! Hij fascineert me. Het uiterlijk van iemand die zestien jaar in stomme films zijn benen uit zijn kont heeft gelopen, begeleid door een honkietonk piano. Als hij op het strand staat, met dat witte hoedje op zijn hoofd en die wat verwilderde blik, denk je steeds dat er iedere moment een zwart-wit trein over hem heen kan razen of dat er een huis over hem heen valt. Mooi onvoorspelbaar gedrag vertoont hij. Zondag barstte hij opeens uit in een mooi zeeroverslied over Antwerpen, gezongen met een gebroken stem. Ontroerend.

Annelies viel flauw zoals ze dat in films van een jaar of zestig geleden deden. Even kijken of de camera draait, eerst je knie op de grond, dat je je niet bezeert bij het flauwvallen en dan iets roepen als “Oeeeee, daar gaat ik mensen, alleei, nu is het gedaan me mij hè!! Pas op, uit de weg, ik val flauw!!” Zelden iemand zo lullig flauw zien vallen. Ik vind, als je het doet, val dan met je hoofd op een steen, snel een stuk hout bij de vonk en dan kan de groep weer een vis bakken terwijl jij daar ligt. Dit was puur egoïstisch in elkaar storten. Maar goed dat Nolleke niet in de buurt was. Die had denk ik nog even een trap tegen haar hoofd gegeven. Om zeker te weten dat ze nog een uurtje blijft liggen.

Nolleke. Ik schreeuw steeds heel hard van schrik als ze in beeld verschijnt. Optimisme van een kampbeul. “Zo dames, er is post, even bij elkaar ja, meiden”. Dat soort gedrag. Ziet er uit als Pippi Langkous aan de cocaïne. Flikker Pippi samen met Tommie van Annika in een kuil en er kruipt een jaar later zoiets als Nolleke uit. Nolleke op Taka Tuka eiland. Zo wit dat je er bang van wordt. Aanstootgevend aseksueel vind ik haar. Die bos hoofdhaar wil ook snel van haar hoofd af groeien, naar het licht toe, doodsbang als het is voor die witte kanus van haar. Dit is een vrouw die ik bijvoorbeeld zou weigeren te masseren.

Ook onuitstaanbaar ontkenningsgedrag toen Raymond een kijkje op het vrouweneiland kwam nemen om orde op zaken te stellen. Het vrouwenkamp zag er uit als een discotheek op Bali. Een gat in de grond, meer was het niet. Rijst werd bewaard in de mondholte van de geit. Idee van Nolleke. Raymond hield zich nog in. Een prachtige peptalk van de postbode met sioux bloed. Hij vergeleek het met volleybal. Moest je ook samenwerken. Een uitleg op sesamstraat niveau. “Jaaaa, maaar Bertttt, als ik nou zelluf lekker een balletje wil slaan, dippiededop!!” “Neeeee, Ernie, samenwerken!!!!!!”

De vrouwen hadden zoiets nog nooit gehoord. Samenwerken, ze hadden er vaag wel eens over gehoord. Dus niet met 47 vrouwen knokken om die drie paar sokken bij de Zeeman maar dat onderling oplossen. Een pracht idee. Je moest er maar opkomen. Je deed dus dingen samen, dat was het basisidee. Want samen sta je........ sta je.....sterk, goed zo meiden!!!

Ik werd een beetje wee van dat gezeik over de prachtige faciliteiten in het mannenkamp. Ze hadden het zo knus voor elkaar daar. Die dansjongen deed alsof Bouvries zelf die leefkuilen er in had gegraven. Blij zijn met een proper kamp met allemaal leuke zitjes, kan het treuriger. Surviven is het godverdomme, geen strandarchitectuur.amour. Derek volgende week. “De jongens en ik hebben die bamboeaccenten daar in hoek zuid verluchtigt met sisal verbindingen wat heel mooi contrasteert met de aardsheid van dit eiland. Terra is natuurlijk helemaal in op onbewoonde eilanden en het is heerlijk thuiskomen bij de warmte van deze rijstkom die als speels accent nog een soort coating van geitenschijt heeft meegekregen, om die diagonaal met het zwemgebeuren en het visgebeuren te leggen. Nee, heerlijk kampje, kan niet ander zeggen”

Waanzin. Je zit te bidden dat er eens stevige orkaan overheen gaat.

De proeven. Beetje flauw vond ik ze. Een boot van de bodem halen. Tsja... Mooi commentaar weer van Derek: “ik denk, boot ik heb je, ik denk ik red het niet, ik had helemaal pijn aan mijn dinges, ik denk, mijn god wat moet ik doen, ik zie die andere groep en ik dacht aan dat geile kampje van ons met al die lekker boesjongens in hun natte tentzeil jackertjes en ik denk, boot jij bent van mij, haha!!”

Beetje ellende er in graag. Nu is het net alsof je een uur naar eigen huis en tuin zit te kijken.

Wat een heerlijke gesprekken in het huis. Ik heb genoten vanavond. Jeanette aan het huilen omdat ze weer door niemand was gekozen. Riep meteen een hele wereld op. 43 jongetjes in een gymzaal. Peter voelt dat hij vandaag niet als laatste zal worden gekozen, want hij heeft precies het goede sportbroekje aan. Hij heeft goed gekeken. Je draagt deze broek een beetje nonchalant, vrij laag op je heup. Thuis voor de spiegel geoefend. Nu niet te bang kijken als er gekozen gaat worden. Bij de eersten zal hij niet zitten, maar met deze broek en deze sportschoenen van 149 euro kan er weinig fout gaan. Misschien wordt hij wel vóór Karel Brugman gekozen, die laatst een driepunter gooide met basketball. Nee, shit, Karel wordt nu gekozen. Godverdomme. Hij kijkt naar zijn schoenen. Iedere cent waard. Mamma verklaarde hem voor gek. Wat weet zij er van. Kut, nog zes mensen over en hij staat er tussen.

En dan, een minuut later, die loodzware gang naar het groepje dat hem dan maar gekozen heeft. Ze balen. Ze gaan, met hem er bij, er het beste van proberen te maken. Zijn schoenen moeten uit van de gymleraar. Zwarte zolen. Mag niet in deze zaal. Blote voeten onder deze broek. Je kan beter dood zijn.

Al dat leed zat in Jeanettes verhaal. Ze kon wel goed autorijden. Dat is voor een vrouw op zich heel bijzonder, dat is waar, maar je hebt er natuurlijk geen ruk aan in dat huis. Jeanette kan ook goed kantklossen, uiers uitbenen, bowlen, tandsteen weghalen met een slijptol maar helaas niet gewoon 6 bij 3 optellen. Dat heeft zij weer!.

Hoorde u hem gisteren voorbij komen, die nu al klassieke sample van Ursula Jagger. “Dacht het nieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeetttttt.” Stefan, vlak achter haar, stond op om het theewater af te zetten. Margriet dacht dat Quincy met zijn poot tussen een deur zat. Nog een keer zei ze het tegen Arthur: ‘dacht het nieeeeeeeeeettttttt!!!!” Luguber. Wat ze zegt is al zo neerbuigend fout. Tegen een meisje zeggen: “vind je het goed als ik je nu met heel veel voorspel en met absoluut ook aandacht voor jouw hele klitgebeuren als ik heel voorzichtig, zeg maar gewoon als experiment, mijn hand zo direct heel voorzichtig bij jou op je schouder leg?” Hooghartige vrouwen zeggen dan: “zie ik zo bleek?” Dat is er ook een. Ogen moeten daarbij vragend kijken. Ook heel erg: “ja, als ik gek ben.”. “Dacht het nieeeeettttttttt” zit ook in die klasse.

Moge desnoods een islamitische god verhoeden dat ik ooit in handen val van een Joyce. In een soort provinciaal verbaal mitrailleursalvo legde ze uit wat ze van een man verwacht. “Niet werken dus maar wel thuis en dan dus met geld dat hij dingetjes kan doen met me, gewoon dingetjes die geld kosten en dat hij die dan met mij doet als hij thuis is want hij moet niet te veel werken, hè nee, jakkie ba, werken is leuk voor geld maar dan zijn ze niet thuis en ze moeten thuis zijn als ik geld uitgeef dat is belangrijk dat ik wel geld heb en dat ze thuis zijn om dingetjes te doen als ik me verveel dat zoek ik in een man namelijk, dat hij EN lief EN geil is en dan wat geld maar dan wel thuis, niet op zijn werk, snap je? Je zal godverdomme niets vermoedend tegen zo’n Bep aanlopen en op haar tieten vallen. Ben je gesloopt voor het leven. Gehoorbeschadiging van het geouwehoer en volkomen leegeplukt. Joyce was here.

Nou, het eind was helemaal lachen natuurlijk dat die hond had gekakt. Man man, wat een avontuur. Zag je Martijn de ontdekking doen? Alsof hij een gefossiliseerde mammoet keutel had gevonden. Zijn stem sloeg er van over. Dichtgesnoerde keel van emotie. Hij vond een hondendrolletje. Laurens meteen er naast. Kut, die had hij, leider van de groep, willen vinden. Nu ging Martijn met de eer strijken

Arthur heeft het laatste jaar waarschijnlijk in politieafkickcentrum Bruusbeek gezeten en weinig vrouwen om zich heen gehad. Ja, er wordt daar wel eens een politieagente geneukt achter een politiebedje, maar dat verraad je niet aan elkaar, dat is de code.
Nog nooit iemand gezien die zo weinig van lichaamstaal begrijpt als deze man. Als een vrouw een juspan voor haar geslacht houdt, haar handen beschermend voor haar borsten houdt, haar lippen op elkaar drukt , met haar ogen rolt en haar hoofd schudt, dan denkt die politieagent dat ze wil vrijen. Wat een ontzettende oetlul. Lachertje van het jaar.

Ik weet juist altijd wanneer ik teveel ben. Nu bijvoorbeeld. Dag.

Prachtig hoe Mustapha vanavond werd beschreven door vogelspotter Martijn en Gorilla’s in the mist onderzoekster Geesje . Martijn spreekt de taal der vogels. De uitgeschoren boerenreiger. Je moet, net als bij vogeltjes, heel goed letten op zijn snaveltje. Als dat open en dicht gaat gewoon op de gok wat lachen of zeggen: “nou, wat je gelijk hebt, die tractor toen op twee wielen door de bocht, man man, als ik er nog aan denk”.

Ik zelf ben boerspotter. Heel geconcentreerd luisteren, noteren wat je hoort en dan maar puzzelen met het hele gezin wat de boer in kwestie heeft gezegd. Vanavond zei Martijn dit, fonetisch: “Noooohhh, daaaoor batteeewike in den tiet veraolstdonk met mun skoppen in ut hoar” wat natuurlijk prachtig is geobserveerd. Hij zei met heel weinig woorden het volgende: “ik heb met Mustapha nog geen zinnig woord gesproken.” Heel mooi vond ik daarna zijn uitsmijter: “moar daor kenne mie die piep kabout haggele als ik der van buuten in de smeerzaf knik” wat helaas niet is te vertalen, maar godverdomme wat slaat hij de spijker op zijn kop.

Je vraagt je dan af: hoe zou dat komen, dat hij niet met Moes lult? Ik weet het wel. Met een gevlekte zweedse schorsklever ga je ook niet over voetbal zitten lullen. Wat heeft het voor zin om met die jongen te gaan zitten praten. Alsof er iemand heel hard een volière door elkaar schudt, zo klinkt hij Fragmentatiebom in het vogelverblijf van Artis, dat is Martijn. Mustapha wil wel, maar mag van zijn geloof niet met dieren praten. Dan houdt het dus op.

Geesje dan. Sprak vanavond over Mustapha alsof het om een net ontdekt nieuw klein knaagdier ging. “Je moet hem heel voorzichtig benaderen, niet te dicht bij, dat schrikt hem af. Jij, Margriet , kietelde hem laatst onder zijn befje en dan zie je hem schrikken. Je stoot hem af door te dichtbij te komen.” Ze was erg tevreden met dit briljante inzicht.

Praten over Mustapha alsof hij een drie maal daags te voeden zeldzame diersoort is, dat is momenteel de manier om hem onschadelijk te maken, om het gevaar te neutraliseren. Ik vind Moes nog steeds superieur. Wie heeft er godverdomme ooit gezegd dat je vriendelijk moet zijn in dat huis. Het is een spel, geen tuchthuis. Vriendschap mijn reet. Als je uit dat huis komt ga je nog eens in de drie jaar met zijn allen bij iemand eten, als je tieten hebt mag je met een potloodstreep boven je Judithkut met je benen in je nek als afvalconsulent in de Playboy en dat is het. Mustapha heeft volgens mij als enige in de gaten dat je niets opschiet met gelik en geslijm. Hij huilt in stilte en niet zoals Daan lekker fotogeniek met twee meiden om haar nek. Zekere finalist, Mustapha. Zwijgt die hele sensibele bende om hem heen het huis uit.

Wat voor vogel zou Arthur worden als hij ooit reïncarneert met twee vleugels? Hij heeft het ordinaire van een mus. Miljoenen zwermen er door Amsterdam, van deze jongens. Woekeren met een woordenschat van 12 en dan steeds uit gaan staan leggen aan anderen hoe het leven in elkaar zit. “Ja, maar jij, pik, Moesie, jij had van je eigen zelf best wel een soort van gebaar kunne make naar de groep toe want waarom doe je dat dan man, dat vraag ik mij aan jou af!” Die gek is agent geweest. “In der naam van de wet keuringsdienst van waren enzo, u hep het recht sowieso om niet te lullen dus denk daar aan”. Domste bewoner ooit, kan niet anders.

Niet weten wanneer je te veel bent, dat is ook echt dom mussengedrag. Met zijn veertigen in een schoteltje water proberen te spetteren, dat gedoe. Hij heeft ook wel iets van de Siberische Kutklever. Ongelofelijk hoe hij om die achterlijke dochter van Mick Jagger heen hangt. Heeft die man stront in zijn ogen? Ten eerste, hoe kan je daar helemaal blind van zijn? Lippen als bijzettafeltjes, ogen als spiegeleieren, een heerlijke combinatie. Te veel oog en lip voor één gezicht. Arthur maakt het geen ruk uit. Zuigt zich als een amoebe aan haar vast. Begrijpt denk ik pas dat ze hem niet wil als hij een trap vol tussen zijn benen krijgt. Is helemaal het type die pas in zijn blote reet met een stevige erectie naar het plafond er achter komt dat de hele kamer hem uit zit te lachen. Ze walgt van deze vroegoude proleet, maar durft het na de live uitzending niet meteen te zeggen. Bang voor het Sabine effect. Neuken in liefde zal je, net als de kijkers zelf iedere avond doen... Een man aan de kant zetten kan slecht vallen, maar Arthur aan de kant zetten lijkt me in haar voordeel.

Is de volgende man die er heel hard uit gaat vliegen, die Pritt Plakstift.

(tuin)
“Walgelijk, walgelijk, ik ruk die kop van lichaam af walgelijke kutlijer met je uitgeslapen muts op je allochtonenkop, ja, nee, nou luister jij naar mij, sicko, ja, sicko zeg ik en ik ga nog veel meer zeggen, of je wilt of niet jij veeltand ali, jij uitgezakte vieze gore onaangepaste stink Marokkaan, ja, nee, ik heb het tegen jou, geslacht schaap, wal-ge-lijk ben je. Baaaaaaah, wat een kutmannetje ben jij. Nee, meneer wil me niet neuken nee, nee, want daar is meneer te min voor. Kijk godverdomme naar me als ik je domineer en doe je Marok aan als ik tegen je lul. Mannetje, wat ik godverdomme al een tijd in jou heb gestoken om kutverdut een echte Nederlandse meewerkende reclamejongen van je te maken, maar nee, meneer ligt liever op zijn dunne scharenreet na te denken over zijn eigen leven terwijl ik al jaren niet genaaid ben, maar dat zal iemand wat uitmaken, ja, ik stel me kwetsbaar op ja, ik ben niet genaaid nee, hier kijk maar, helemaal aan elkaar gegroeid, nou je zin, gore viespeuk, nee, niks aankomen, afblijven, nou ben je te laat. Alles alles heb ik er aan gedaan om dat teringlichaam van jou bij mij naar binnen te krijgen en meneer kiest er voor om mij een schoft te noemen. Vieze vuile klere etter, ik vermoord je, ik zweer het je, ja, kan je gaan kijken met die Oosterse ogen maar ik vind jou gewoon een wal-ge-lijk mannetje. Jij komt er bij mij niet meer in, al neem je een bijtel mee. Ik begrijp je, ik begrijp jou, Marokkaan, en wat is mijn dank? Meneer noemt me een schoft. Dik de tiefus voor je, gore hond dat je er bent.”

(Toilet, geen papier)
De dikke tiefus nog aan toe, welke kankerkakker heeft er zijn dikke reet voor het laatst afgeveegd met mijn extra reetpapier? Walgelijk. Nooit schijt ik twee keer op een dag en wat doen jullie, Margriet haar papier tussen je reet stoppen. Kan jullie het schelen, lekker makkelijk, nee, jullie blijven hier staan, om die pot heen, ja, ik ben nog niet klaar. Hier, kijk eens, wat is dit? Ja, dat is stront. En hoe gaan we dat wegkrijgen. Ik ben godverdomme geen chinees die het over zijn rug wrijft. Ja, echt de tiefus voor jullie, jullie blijven hier tot ik de aandacht krijg die ik als schijter verdien.

(met Stefan in bed)
Nee, niks weg, hier blijven jij, bolletje pluisbuil, jij gaat precies doen met dat kutlichaam van je wat je met Geesje deed, dus ook met die pik op mijn billen kloppen. Goed zo, lulhannes, jij begrijpt het. Ja, maak hem maar hard en nu kloppen, tegen mijn reet aan.. Sneller. Doe maar net alsof je een tamtam boodschap verzendt naar die indianenstam met hetzelfde kuthaar als jij. En nu gaan we net als bij Geesje mij nat maken, goorlap, jij walgelijke viespeuk die mij niet ziet staan. Nee, dat werkt niet met die kutduim van je, gek. Godverdomme kijk me aan als ik klaarkom, ben je nou belazerd vuile imbeciel. Goed zo, en nu vacuüm trekken. Goed zo. En nou met je vingers op die muts trommelen, net als bij Geesje. Goed zo, we begrijpen het. Niet verslappen vieze hond, ok, nat, Jens hem er nu maar in, precies zoals bij Geesje, maar er niet zo’n rare samengeknepen kutkop bij trekken, goed zo, ja, die zit vast. Ga nu maar bewegen en kijk er bij alsof je het lekker vindt. Ben je nou helemaal belazerd. Iedereen droogneuken behalve mij, dan heb je een slechte aan mij mannetje, jij etterbuil.”

Column vind je hierrrrrrrrrrrr...........

Vanavond BB column en Expeditie Robinson.

Vind je hierrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

Godverdomme, wat is die Mustapha wreed aan het heersen in het BB huis. Op van de zenuwen zijn ze van hem. Ligt de hele dag op zijn bed aan zijn voorhuid te voelen, kijken of hij het sneetje nog voelt, maar niets ontgaat hem. Niemand in het huis die genadelozer in de gaten heeft waar de zwakke plekken zitten, wie er fake is en wie niet.

Het prachtige is dat Mustapha moeiteloos naar de finale gaat. Kijkers herkennen zijn coolheid. Wat een contrast vanavond met Laurens. Prachtig uitdagende kop van Mustapha door het hek heen. Beetje sparren met dat legermannetje. Laurens maakte een denkfout: hij voelde zich moreel superieur aan Mustapha en liet hem dat ook weten. Pas als je zelf je toiletje schoonmaakt en als je tijdens vredestijd 8 jaar bedden hebt op staan maken in de kazerne van Durgerdam dan mag je meepraten, dan ben je wijs. Ik zou zeggen: het omgekeerde is waar. In dienst gaan is meer iets voor imbeciele sociaal zwakkeren. Er daarna ook nog steeds over lullen, dan is er iets met je chromosoomhuishouding aan de hand. Laurens is heel duidelijk de jongen waar ze in dienst de grootste lol om hadden. Werd zeventien keer per nacht uit zijn bed gesleurd. Hele reet vol geduwd met gevulde koek en dan maar onbekommerd lachen als hij wijdbeens met de druipende amandelspijs tussen zijn benen de washokken op zocht. Laurens is zo’n jongen die je, vanaf het moment dat je hem ontmoet, 8 jaar lang dag in dag uit wreed wilt ontgroenen

Vaste prik was het, om 8 uur ’s ochtend met het hele bataljon even de donkergele ochtend verzamelplas over Laurens heen. Wist hij veel. Hij dacht dat het blondering middel was. ‘Bedankt jongens!!’

Levensdoel: die levenservaring overbrengen op ongehoorzame Marokkanen. Prachtige, de heel beheerste reactie van Mustapha. “Als jij mij iets vraagt doe ik het niet” Zo herkenbaar. “Ja, hè, hè!!! “, riep ik voor de televisie. Ik zou nog liever dood gaan dan dat ik iets deed wat Judith en Laurens me op hadden gedragen. Levenswijsheid mijn ass. Een punt maken van een dropje te veel eten, dat is intelligentie ja...

Mustapha speelde met Laurens en wat het zo mooi maakte was dat die dat zelf ook heel voorzichtig in de gaten kreeg. Verloren wedstrijd, ik trek me terug. Hopen dat ze zo weer een keer om me lachen als ik de stem van candlelight nadoe.

Ontzettend leuke aflevering vanavond voor de familie van Arthur, de sympathieke Zen-agent. Letterlijk geen seconde in beeld geweest en ik begrijp de regie ook wel. Is toch meer een hoofdrolspeler in een familieserie uit de jaren 70. Waltons 5e zoon. Het heeft met zijn haar te maken. Zo draag je je haar als je stiekem christelijk bent.
Dennis is weer veel meer de voor iedere blanke acceptabele neger die in de jaren 80 witte politieagenten mocht helpen met het oplossen van moorden. Beetje een dans academieneger. Probeert voorzichtig klassieke muziek te waarderen. De man zonder standpunten. Is in staat om, als Hummie dat zegt, met terugwerkende kracht de slavernij te verdedigen. “Ja, nee, ik snap het Hum, dat is zo, we zijn toen wel gaan zingen met een gitaar er bij, dat is pure winst, je hebt gelijk”

Judiths opvoedkundige lessen zijn gewoon pathetisch aan het worden. Ook helemaal de zelfverzekerdheid van iemand die denkt dat ze er is in het leven omdat ze een work out van 30 minuten aan zwangere vrouwen kan geven. Je zelfvertrouwen uit aerobic halen, dan weet je het wel. Ik heb erg genoten van haar dansen tijdens de grote Marco Borsato fake. Waar andere mensen iets van een heupbeweging maken, daar kan zij alleen nog maar in een gekmakend ritme die beentjes hopla in de lucht gooien. De hel van het aerobicsdansen. Ik kijk wel eens dronken naar die wedstrijden op de sport voor arme mensen zender, eurosport. Alsof er tien geile berinnen op een kokende plaat staan te dansen. Het is dezelfde weemakende opgewektheid als bij American Football in Nederland. Veertien niet betalende bezoekers en dan van die blonde neukzakken met roze bolletje aan hun handen. Dansen met de benen heel hoog in de lucht ruled helemaal niet. Een vrouw moet haar voeten op de grond houden en dan sensueel het bekken draaien. Ze moet zich aanbieden zeg maar. De vulva dynamisch, in een voorspelbare beweging ronddraaien, dan hebben we het ergens over. Judith danst alsof ze een brandend gourmetstel in haar broek heeft. Niet geil.

Wat Geesje had, dat herkende ik ook heel erg. Ik sta er in de supermarkt vaak ook heel hard te huilen bij de afdeling reformvoedsel. Hmmmm, lekker, koekjes met hele stukken plant er in. Ontbijtkoek die smaakt naar groene rubberen laarzen. Je ziet er altijd alleen maar spierwitte mensen met lange gebeide truien samenklonteren om recepten voor vlierbessentaart uit te wisselen. Stefan, let op, gaat over twee dagen voorstellen om Geesje biologisch dynamisch te neuken. Dat is een vrij nieuwe techniek, helemaal neukgericht naar de jonge gezonde vrouw van nu. Pik insmeren met ingedikt stoofpeertjesvocht, zaaddodende wilde wingerd op je eikel smeren en dan je lul als een klaproos aanbieden. Tussen je benen klemmen, naar de vrouw toe huppen en dan, floep, trillend als een pioenroos voor je navel. Het is een hele fijne , natuurgerichte manier van de stukken er af naaien. Voor de couleur locale kan je een tarwestengel onder je arm doen, of een onbespoten maïskolf in je reet proppen. Kan heel opwindende zijn om tijdens het neuken de maïskorrels in je endeldarm ploppend te voelen veranderen in popcorn. Zoek het zelf maar uit, als je maar lekker biologisch aan het vozen bent. Na het klaarkomen de geneukte zuurdesemvrouw goed uit laten lekken boven een potje, dat dan achter de ijskast verstoppen en dan met Judith zes dagen lang ruzie maken over spermajam. Wie er een lepel te veel in zijn mond heeft gedaan.

Lekkel is dat, dat je tegen chinezen in het Bigbrother huis niet meer “lekkel lekkel” mag zeggen tijdens het eten. Laten we die lijn eens doortrekken en ook gewoon keihard consequent zijn naar de afhaalchinezen in het land. Niet stom lachen als er weer eens “sambal bij’ aan je wordt gevraagd. Meteen corrigeren. “Nee, Maja de Bij, nou goed. U bedoelt: “wilt u er sambal bij?”. Luiheid is het godverdomme. Dat is toch wel te leren. ‘Sambal bij”, wat betekent dat? Of bedoelt u ‘sambal blij”, dat hij met mij mee naar huis gaat? Lekker lui in die keuken beetje in een wadjan pissen, maar twee woorden er bij leren ho maar! Hier, blauw plekje bij!“

Ting zou aan mij een slechte hebben. Als ze gaat eten, steeds roepen: “pas op, tong ahhh”. Of haar in het zwembad flikkeren en roepen: “pas op een foei yong haai.” Helemaal gek maken met Lullige Chinezen humor.

Die Bram weet ook niet beter. Legerjongen. In de kazerne doe je eigenlijk niets anders dan je de kolere lachen om chinezen. Vertel mij wat. In mijn tijd was dat al zo. “Naal de kazelne” en dan lagen we weer een uur klom. Echt een soldaatje hoor, die Bram. Als strontvliegen zwermen al die mannen uit de bunker om het eten heen. Rantsoeneren tot je er dood bij neervalt. Ze zijn in staat om het aantal witte bonen te tellen en daar een dag over te gaan discussiëren. Bram is in het dagelijks leven outdoor instructeur. Dat prikkelt de fantasie. Wat zou dat zijn? Misschien geeft hij mensen advies bij het oversteken, je weet het niet. Het zal wel weer zo’n BB Bart 1 achtige toestand zijn, van geflipte soldaten die dan met veertig kantoorpikkies lekker over een stormbaan beuken. Afzien op de Veluwe en daarna gewoon weer de administratie doen voor een middelgroot bedrijf, dat soort treurnis.

Erg genoten van de dood van Claus. Werd als een dilemma opgevat. Hoe laat ik merken dat dit mij echt raakt? Tranen, dat helpt, maar wat nu als die niet komen? Het lachwekkends was Dennis. Het raakte hem echt, zei hij. “Potverdomme, wat een slag, mensen mensen, wat deed hij daar in dat huis!! Claus dood. Hij had er gestaan hoor, zeker weten, langs die route. Poeeeee, man, het begon nu pas tot hem door te dringen, waaaanzin gewoon, dat hij er niet meer was Claus. Clausie boy, heeee, man respect van Dennis, echt wel.” Ondertussen zag je Dennis koortsachtig bedenken wie dat in godsnaam was, Claus. Hij dacht eerst even dat de kerstman dood was. De televisie-uitzending bracht uitkomst.

Nog nooit iemand zo erg verdriet en verbijstering zien faken. Staat thuis met zijn grote tampeloeris Black Panther logo’s over posters van het koninklijk huis te pissen en dan nu opeens wankelend en overmand door emotie iedereen omarmen. Erg fout. Judith had wel raad geweten met Claus. “Heeee, ophouden met trillen, heee, nokken nou. Je schudt de koffiepot leeg en we willen allemaal nog wat, ja! Ja ik zeg het gewoon maar, dan ben ik het kwijt. Als jij wat over mij hebt mag je het ook zeggen, maar wel binnen een dag graag, geinponem, en doe een das om, lul van oranje”

Arthur, de ex-politieagent, die in dagelijks leven niet veel emotionelers deed dan mensen met een lampje in hun reet schijnen op zoek naar verdovende drukkes die de instap zijn naar de harde drukkes, ging vanavond opzichtig op de emo-toer. Probeerde Jeanette te infantiliepychologiseren. Dat ze haar vader miste kwam allemaal voort uit geborgenheid die je dan zoekt vanuit je eigen ik als het ware. De ziekte van de kwetsbare man. Zag er niet uit in die badjas.

Daarna het gedenkteken voor Claus in de tuin. Een prachtgebaar. Hypocriet gedoe. Claus interesseert ze geen hol. Je voelt het aan alles. BB in al zijn lelijkheid. Weten dat de camera’s er op staan en dan het gedrag proberen te vertonen dat scoort.

Morgen komt Laurens met het volgende idee. Ze dekken voortaan steeds voor een persoon extra, om Claus toch nog een plek aan tafel te geven. Bram meteen weer aan het rekenen hoeveel spruitjes de man dat kost. Spruitjes!!! Lekkel lekkel!!

Geen Expeditie Robinson column. Ik schrijf dit zonder stropdas, u weet waarom.

Veronica Digitaal trekt zich er godzijdank geen reet van aan. Met een in de schoot geworpen fortuin betrokken gaan staan doen in Afika, ik had en heb er weinig mee. Geld als Watermanagament, het koningshuis. Claus fantastisch vinden omdat hij zo'n humor had...

Echte countryhumor daarentegen vind je hierrrrrrrrrrrrr

Vanavond een lange BB-column

ik bewonder de volharding van Roel en Roel. Dag in dag uit die inspanning om vuistneuken op de Nederlandse kaart te zetten. Ik ben er bij, in april, het Fistfuckgala 2003.

Weer een paar van die nieuwe oetlullen waar je aan moet wennen in het BB huis. Ik zat te bidden dat er iemand uit die hoogwerkerbak zou donderen. Dat is pas mooie televisie. Er als kijker van uitgaan dat ze wel stevig aan een touwtje vast zullen zitten en dan hopla, Arthur, de ex-politieagent op zoek naar liefde, grijpt even naast de reling, klauwt met zijn handen in de lucht wat beneden op de grond als zwaaien wordt begrepen. Hele tuin zwaait vrolijk terug terwijl Arthur als een voedzaam Zweeds melkbrood naar beneden suist. Blijft trillend staan in het grasveld. Dood. Kortste optreden ooit in het BigBrotherhuis.

Waarom niet. Zet een trend. Verloren, huppakee, dertig meter naar beneden. De touwladder werd volledig verkeerd beklommen overigens. Wat een armzalige techniek. Zo klim je in de Ardennen over een beekje heen in als je met de afdeling inkoop een dagje op stap bent. Met je zak langs dat touw schuren en dan de brandwonden aan Annie van de kantoortuin laten zien, daar leek het nog het meest op. Ook heel erg flauw om uitgerekend een neger een klimproef te laten winnen. Ik vind, als programmamakers heb je een voorhoedefunctie. Vooroordelen doorbreken. Niet alle Marokkanen zijn lui, laat het maar zien aan Den Nederlandsche Jeugd. Je kan haar op je hoofd hebben als een bak uitgegroeide taugé en er toch gedachten op na houden, dat leert Stefan ons. Je kan, zoals Daniela, bij een sekte hebben gezeten en toch zo geil als een ui zijn. Je luistert volgende keer heel anders naar zo’n jehova getuige aan de deur. Wie weet heeft ze zes Thaise kogels in haar reet terwijl ze je vertelt over de verlossing . Die taboes doorbreekt BigBrother en dan is dit gewoon weer helemaal terug bij af, een neger heel hard in een touw laten klimmen. Laat hem dan meteen in een ketel roeren met een bot door zijn neus. Hij had ook precies de verwachtte negerblijheid bij het bereiken van de kokosnoten-enveloppe bovenin.

Dat kan dus beter. Laurens zet wel weer een soort van rolmodel neer voor de geblondeerde relnicht die hartstikke gek is op meisjes, echt wel!! Nou en of!!! Thuis altijd eerst zijn nagels lakken, huisje aan kant, lamellen stoffen en de buren wat overgebleven zuiglam brengen en dan lekker achter de vrouwtjes aan!

Ik zeg, op voorhand, dat die Arthur me het bloed onder mijn nagels vandaan gaat halen. Echt van dat ex-agenten gedrag. Als eerste die dagboekkamer in om zich te ontfermen over een hondje. Ik ken alleen maar agenten die lachend over honden heen pissen. Stel je even voor, je komt als laatste in zo’n huis en dat sta je meteen met een bos Village People glitterhaar heel dominant zo’n hond in ontvangst te nemen. Die lul zetten hem ook niet meer neer. Zijn ze gewend, ex-politieagenten. Zo’n hond kan vol met heroïne zitten. Negers ook. Je zag Arthur boven in dat bakje ook al voorzichtig rectaal visiteren. Dat ram je er niet uit bij agenten.

Ik zag weinig nederigheid bij de nieuwe bewoners. Dat was tijdens BB 2 wel anders. Is altijd buiten beeld gebleven, maar Ed bijvoorbeeld, die is toen door drie man in de slaapkamer gefistfucked bij het leven. Gewoon even laten voelen dat hij nieuw is. Nou ja, die psycholoog weet er veel meer van, van lichaamstaal. Het heeft gewoon te maken met even die vreemde anus brutaliseren om je plaats in de groep veilig te stellen. Dat is de natuur. Die Arthur, met zijn Petshop Boys meets Duran Duran kapsel solliciteerde er echt naar, maar dan zie je toch de slapheid van deze groep.

Krijgen het denk ik wel zwaar met Judith, die nieuwe jongens Ze zal van haar hart geen moordkuil maken. Vlak voor Dennis “Ik zeg het maar gewoon eerlijk, maar we gaan dus geen negerdingen doen hier hè, dat je de deur steeds open laat staan of dat je in de tuin gaat graven naar uitheemse wortels, ja, nee, ik zeg het maar gewoon, dan ben ik het kwijt. Ik noem je ook gewoon Bandu Makera Soeletoe. Dennis dat is geen negernaam. Ook morgen even je haar ontkroezen want we zijn hier niet op de Antillen, ja. OK, dan, Zie ik je morgenochtend om een uur of zes op aerobic voor donkere medemensen, dat jullie niet in het voordeel zijn door de zon, ja, ik heb je door, Sjimmie!”

Verder doffe ellende deze donderdag uitzending. Martijn, die boeren cycloop specht begint me te irriteren. Zeiken over aardappels en boter, de kolere, wat een armoe. Wil je ook helemaal niet zien zo’n ruzie. Jeanette die haar bikinilijn aan het trimmen is, dat zijn wel weer dingen die er meer in mogen. Ga nu eens all the way. Zo flauw om ook dat menselijk aspect niet te laten zien. Jeanette met 1 voet op de badkuip, met een nagelschaartje heel voorzichtig om haar buitenste lipjes heen en Ting heel nieuwsgierig er vlak naast , kijken hoe ze dat in het Westen doen. Bij Chinezen wordt het er vaak nog met de blote handen uitgetrokken. Je denkt bij zo’n gymzaal altijd dat ze zich schreeuwend uiten tijdens het oosters vechtsporten, maar het is gewoon even die schaambeharing kordaat in je vuist nemen en dan, pang, shaven cunt.

Zo veel te leren, van andere culturen. Dat is de kracht van BB. Houd dat zo.

EEN MAGISTRALE STRALENDE ZON

Verdwaald in de duisternis
Is hij terechtgekomen in
Een soort woestenij die
Met dopheide en kleine
Heesters is begroeid &
Aankloppend bij een
Afgelegen boerderij
Waar een flauw lichtje
Hem doet vermoeden
Dat er iets van leven
In aanwezig moet zijn
Wordt hem opengedaan
Door een kleine kale
Scheelogige monnik
Die hem gastvrij en
Onderdanig ontvangt
In zijn stemmig blauw-
Geschilderd vertrek
Dat onder het schenken
Van een chinees kopje
Thee door hem plechtig
Wordt genoemd DE HAL
DER KENNIS die slechts
Toegankelijk is voor
Zij die door de
Stilte zijn gegaan &
Zijn tranen nauwelijks
De baas kunnend weet
Hij terstond dat
Deze oude magiër
Zijn langgezochte
Leermeester moet zijn
Die op zijn weg
Naar het door hem
Begeerde MIDDELPUNT
Zijn toeverlaat zal
Zijn in moeilijke uren &
Als hij na een gerief-
Lijke nachtrust bij
Het kraaien van de haan
Het huisje van zijn dromen
De rug toekeert om met
Zijn zwerftocht verder
Te gaan is er zoveel
Gebeurd dat in tegen-
Stelling met die avond
Tevoren hij gevuld is
Met een nieuwe lading
Levenskracht die hem
Doet jubelen over de
Vol met kwinkelerende
Vogels zijnde Natuur
Die goudgeel beschenen
Wordt door een magi-
Strale stralende ZON

Johnny van Doorn
(uit: Verzamelde gedichten ,
Amsterdam, 1994)