Tranen naar de douche dragen
Ons lispeltuut is er uit! En hij wist het! Dat vond ik het griezelige.
Dat is één van de grote mysteries rond dit programma, naast het feit dat Bianca de voorselectie heeft doorstaan: iedereen die er uit wordt gestemd wist het. Het gelijkt wel zachte voodoo, wat de instap is naar harde gebedsgenezing!
Maurice gaf ook een heel goede reden: hij wilde zich niet voordoen als een sierpaardje, en impliceerde daar mee dat de anderen dat wel doen. Ligt het aan mij of moet je daar een zekere hippische blik voor hebben, het herkennen van sierpaarden? Ik heb, op zijn best, misschien een glimp van een circuspaard gezien toen Cyril een week in huis was, maar verder eigenlijk allemaal totaal lusteloze paarden van de schillenboer die zich met hun schonkige botten van weekopdracht naar weekopdracht slepen.
Volgende keer, als ze in die tobbe zitten, graag een draadje doorverbinden en live deze sierpaarden direct tot handige hobbylijm in Oud Hollandse houten geschenkverpakking omsmelten. Het hakte er goed in, de bekendmaking. Mooi dramatisch effect, meteen douchen. Het water op je tanden laten kletteren waardoor een effect ontstaat dat 70% waterbesparing oplevert en maar denken, huilend, je voelt het zout over je tanden lopen, huilen en je voelt het zout in de wondjes lopen die Ruud er met zijn schroevendraaier in heeft gejast tijdens het opbouwen van het bad, je huilt en je denkt: Waarom ik!
Geen aardige marktkoopman vanavond die je op een berg appels neerzet, nee je wordt als rot appeltje drie uur later in het denkbeeldige vakje "biologisch afval" emmersgewijs door de andere vier naar buiten geschoven.
Ik vond het wel ongelofelijk dat Maurice de uitverkiezing vooral negatief verklaarde. "Mensen willen graag artiesten zien, mensen die iets goed kunnen en dat kan ik niet." Wat is dat voor een geoudehoer. We zitten al drie maanden naar het Absolute Niets te kijken en genieten er met volle teugen van. Stuur iemand met een beetje talent het huis in, bijvoorbeeld Cyril, en die wordt er een week later met 90 % van de stemmen weer uit gejonast! De Nederlanders gaan het nieuwe Nationale Symbool tot winnaar kiezen, namelijk Zij Die In Stilte Leidt of Hij Die Eeuwig Geil Is.
Of natuurlijk Hij Die Roddeltjes bakt (even om en om aanbraden, deze roddeltjes, mevrouw, of natuurlijk blancheren, en dan zeg maar, met aanhangend smiesvocht in de onoprechtpan. Moet u eens proeven! Neem dat maar aan van Willem!)
Verder heb ik er wel vrede mee, daar niet van, dat Maurice er uit is.
Mooi dat het bad Ruud erg aan Cuba deed denken. Heeft daar dus ook aan de Strugle Or Drown nacht-excursie meegedaan. Moet je een keer meegemaakt hebben. Eerst natuurlijk, komt allemaal door Ry Cooder, met zijn allen naar wat oude lullen met een gitaar in de hand kijken en er bij klappen. Ja, zo hoor je het nergens, de Cubaanse Muziek als hier op Cuba. Over drie jaar verlegt Cooder weer zijn aandacht en zitten we in Nederland opeens allemaal naar door hem opgenomen en herontdekte keelklankresonanties te luisteren uit Zuid-Tibet.
Nederland overspoelt met Tibetaanse Monniken die resoneren bij het leven, en ze worden allemaal voorgesteld aan Bart, die ze bij deze gelegenheid nog even uitlegt dat hij het nog even heeft nagekeken, maar dat hun Godsdienst niet klopt, zeker weten! Hij zal het ze uitleggen.
Maar, de struggle or drown excursie. Prachtig, word je vanaf het strand in ongeveer zo'n houten ding als nu in de tuin staat, maar dan met 45 man er in, de zee opgesleept en dan naar Amerika proberen te peddelen, machtig joh, en dat alles inclusief een versnapering!
Ruud joeg mij ook weder enorme angst aan. Ik bedoel, aan het begin van de uitzending zijn gedurfde Combi Van Nu, namelijk het dragen van een korte broek met een geel windjack. Kan nu weer helemaal, deze winter, op de trendy uitwaaistranden, maar als zo iemand bij je aanbelt denk je normaal gesproken: "er is iets vreselijks gebeurd". Dijk doorgebroken, iets met familie etc. En voor je van de schrik bent bekomen word je al, onder valse voorwendselen, vanuit een bepaalde invalshoek moddervet gepenetreerd (kleine bloemlezing van mannen Praten Over Liefde, vanavond tijdens de 1e uitzending)
Nog een fijn moment. Bart die weigerde de neus af te vegen toen Karin er hem op wees dat die zwart was. Pure wilskracht. Stront aan je schoen hebben, in de tram. Je voelt en hoort dat de hele groep scholieren tegenover het ook heeft gezien. Dertig paar ogen gericht op jouw schoen.
Hoe gaat hij het oplossen? En dan juist niet afvegen, nee een beetje naar buiten gaan zitten kijken etc. Uitstappen, hoon in je rug heeft inmiddels qua volume de pijngrens bereikt en als de tram uit zicht is, dan pas die schoen vloekend schoonmaken. Zo'n mannetje is Bart. Heeft iets te bewijzen in dat huis.
na de 22.30 uitzending:
Ontroerende tekst van Maurice, met ouders op tribune: ik ga nog even een kwartiertje aan mijn lul zitten schurken, niet geheel toevallig ook een populair tijdverdrijf bij Schippers Op De kleine Vaart.
Ook erg genoten van de gordijnen bij de ouders van Karin. Gaven de kamer de ambiance van een sanatorium. Mooi bijpassend hemd van de vader.
Veelzeggende tekst van vriendin Maurice: "Dag jongen, ik ben hartstikke trots op je hoor, en ik ben echt ziek" van jaloezie, dacht ik enkele minuten later toen Maurice op nog niet eerder getoonde beelden in de compilatie Karin tot achter in de huig likte. "Ja, ze hadden iets speciaals, niet uit te leggen, het heeft iets met de invalhoek te maken van mijn tong bij Karin."
Wat een heerlijk cadeau, de rest van je leven in het weekeinde met een groep dronken gekken de Sloterplas in waden. Duikinstructeur, altijd al willen worden.
Bianca, wat had die opeens weer een hoop te halen bij een persoon die zij twee weken terug nog "volkomen oninteressant voor mijn belevingswereld in Blauw-Grijs Parijs 1943" vond. Anouk werd helemaal overgeslagen, dat had ook wel iets.
Erg mooi, hoogtepunt zelfs, vond ik, het paniekerig laveren van de Binnenschipper Tegen Zijn Wil In Op Het Land, de vader van Maurice. Als een kano op drift steeds tussen de camera en Maurice in toen hij het huis uit kwam.
Verder eigenlijk gevoel van opluchting. Weg met die murmelende C-taal Bever.
Dat is één van de grote mysteries rond dit programma, naast het feit dat Bianca de voorselectie heeft doorstaan: iedereen die er uit wordt gestemd wist het. Het gelijkt wel zachte voodoo, wat de instap is naar harde gebedsgenezing!
Maurice gaf ook een heel goede reden: hij wilde zich niet voordoen als een sierpaardje, en impliceerde daar mee dat de anderen dat wel doen. Ligt het aan mij of moet je daar een zekere hippische blik voor hebben, het herkennen van sierpaarden? Ik heb, op zijn best, misschien een glimp van een circuspaard gezien toen Cyril een week in huis was, maar verder eigenlijk allemaal totaal lusteloze paarden van de schillenboer die zich met hun schonkige botten van weekopdracht naar weekopdracht slepen.
Volgende keer, als ze in die tobbe zitten, graag een draadje doorverbinden en live deze sierpaarden direct tot handige hobbylijm in Oud Hollandse houten geschenkverpakking omsmelten. Het hakte er goed in, de bekendmaking. Mooi dramatisch effect, meteen douchen. Het water op je tanden laten kletteren waardoor een effect ontstaat dat 70% waterbesparing oplevert en maar denken, huilend, je voelt het zout over je tanden lopen, huilen en je voelt het zout in de wondjes lopen die Ruud er met zijn schroevendraaier in heeft gejast tijdens het opbouwen van het bad, je huilt en je denkt: Waarom ik!
Geen aardige marktkoopman vanavond die je op een berg appels neerzet, nee je wordt als rot appeltje drie uur later in het denkbeeldige vakje "biologisch afval" emmersgewijs door de andere vier naar buiten geschoven.
Ik vond het wel ongelofelijk dat Maurice de uitverkiezing vooral negatief verklaarde. "Mensen willen graag artiesten zien, mensen die iets goed kunnen en dat kan ik niet." Wat is dat voor een geoudehoer. We zitten al drie maanden naar het Absolute Niets te kijken en genieten er met volle teugen van. Stuur iemand met een beetje talent het huis in, bijvoorbeeld Cyril, en die wordt er een week later met 90 % van de stemmen weer uit gejonast! De Nederlanders gaan het nieuwe Nationale Symbool tot winnaar kiezen, namelijk Zij Die In Stilte Leidt of Hij Die Eeuwig Geil Is.
Of natuurlijk Hij Die Roddeltjes bakt (even om en om aanbraden, deze roddeltjes, mevrouw, of natuurlijk blancheren, en dan zeg maar, met aanhangend smiesvocht in de onoprechtpan. Moet u eens proeven! Neem dat maar aan van Willem!)
Verder heb ik er wel vrede mee, daar niet van, dat Maurice er uit is.
Mooi dat het bad Ruud erg aan Cuba deed denken. Heeft daar dus ook aan de Strugle Or Drown nacht-excursie meegedaan. Moet je een keer meegemaakt hebben. Eerst natuurlijk, komt allemaal door Ry Cooder, met zijn allen naar wat oude lullen met een gitaar in de hand kijken en er bij klappen. Ja, zo hoor je het nergens, de Cubaanse Muziek als hier op Cuba. Over drie jaar verlegt Cooder weer zijn aandacht en zitten we in Nederland opeens allemaal naar door hem opgenomen en herontdekte keelklankresonanties te luisteren uit Zuid-Tibet.
Nederland overspoelt met Tibetaanse Monniken die resoneren bij het leven, en ze worden allemaal voorgesteld aan Bart, die ze bij deze gelegenheid nog even uitlegt dat hij het nog even heeft nagekeken, maar dat hun Godsdienst niet klopt, zeker weten! Hij zal het ze uitleggen.
Maar, de struggle or drown excursie. Prachtig, word je vanaf het strand in ongeveer zo'n houten ding als nu in de tuin staat, maar dan met 45 man er in, de zee opgesleept en dan naar Amerika proberen te peddelen, machtig joh, en dat alles inclusief een versnapering!
Ruud joeg mij ook weder enorme angst aan. Ik bedoel, aan het begin van de uitzending zijn gedurfde Combi Van Nu, namelijk het dragen van een korte broek met een geel windjack. Kan nu weer helemaal, deze winter, op de trendy uitwaaistranden, maar als zo iemand bij je aanbelt denk je normaal gesproken: "er is iets vreselijks gebeurd". Dijk doorgebroken, iets met familie etc. En voor je van de schrik bent bekomen word je al, onder valse voorwendselen, vanuit een bepaalde invalshoek moddervet gepenetreerd (kleine bloemlezing van mannen Praten Over Liefde, vanavond tijdens de 1e uitzending)
Nog een fijn moment. Bart die weigerde de neus af te vegen toen Karin er hem op wees dat die zwart was. Pure wilskracht. Stront aan je schoen hebben, in de tram. Je voelt en hoort dat de hele groep scholieren tegenover het ook heeft gezien. Dertig paar ogen gericht op jouw schoen.
Hoe gaat hij het oplossen? En dan juist niet afvegen, nee een beetje naar buiten gaan zitten kijken etc. Uitstappen, hoon in je rug heeft inmiddels qua volume de pijngrens bereikt en als de tram uit zicht is, dan pas die schoen vloekend schoonmaken. Zo'n mannetje is Bart. Heeft iets te bewijzen in dat huis.
na de 22.30 uitzending:
Ontroerende tekst van Maurice, met ouders op tribune: ik ga nog even een kwartiertje aan mijn lul zitten schurken, niet geheel toevallig ook een populair tijdverdrijf bij Schippers Op De kleine Vaart.
Ook erg genoten van de gordijnen bij de ouders van Karin. Gaven de kamer de ambiance van een sanatorium. Mooi bijpassend hemd van de vader.
Veelzeggende tekst van vriendin Maurice: "Dag jongen, ik ben hartstikke trots op je hoor, en ik ben echt ziek" van jaloezie, dacht ik enkele minuten later toen Maurice op nog niet eerder getoonde beelden in de compilatie Karin tot achter in de huig likte. "Ja, ze hadden iets speciaals, niet uit te leggen, het heeft iets met de invalhoek te maken van mijn tong bij Karin."
Wat een heerlijk cadeau, de rest van je leven in het weekeinde met een groep dronken gekken de Sloterplas in waden. Duikinstructeur, altijd al willen worden.
Bianca, wat had die opeens weer een hoop te halen bij een persoon die zij twee weken terug nog "volkomen oninteressant voor mijn belevingswereld in Blauw-Grijs Parijs 1943" vond. Anouk werd helemaal overgeslagen, dat had ook wel iets.
Erg mooi, hoogtepunt zelfs, vond ik, het paniekerig laveren van de Binnenschipper Tegen Zijn Wil In Op Het Land, de vader van Maurice. Als een kano op drift steeds tussen de camera en Maurice in toen hij het huis uit kwam.
Verder eigenlijk gevoel van opluchting. Weg met die murmelende C-taal Bever.
<< Home