Koning Diabolo
Anouk op fluistertoon: "Pssst, Willem, Pappa Willem, pssssst, kom eens hier. Kom eens, hier achter de deur. Ziet ze ons niet? Nee? Ik heb me onwijs heftig met de bijl in mijn been geslagen, kijk hier net onder de afscheiding van mijn driekwart broek.
Kijkt ze niet? Nu heb ik net nog zo'n beetje dat verband zitten organizen, maar het is al helemaal zwart mijn been, met koudvuur er in. Sssssst, daar komt ze. dus ik zeg Karin bedankt voor deze brandnetelcreme, ja, goed dat Karin er is, zeg ik nog, wat zou ik zonder die plantenextracten moeten van Karin... Is ze weer weg? Maar ik vind het zo onwijs lullige message als Karin hoort dat mijn been moet worden afgezet, begrijp je, dat het niet net is alsof ik haar niet vertrouw.
En ik vind ook dat jullie gewoon recht hebben op twee benen, drie als het aan mij ligt, echt hoor. Jullie zijn als groep zo sterk. Dan doe ik het echt met alle liefde met één minder, joh, sssst, komt ze weer waarop ik zeg, Karin, ik voel me al veel beter.
Hoi Karin, de rabarber kompressen, ik ben er onwijs klaar voor!!
Nederigheid heeft een naam: Anouk. Prachtig gesprek met Willem die werkelijk verguld was met de eretitel Papa Van Het Huis. Het had iets heel moois, de mimiek van Willem toen hij weer fluisterend aan het het doceren was. Hij formuleerde enkele prachtige Boerenwijsheden, het bekende spel van Ravensburger. Boeren Goeroe Willem kwam als in de volkstoneelversie van The Godfather met de volgende boerenwijsheid: "Je moet zorgen dat je een member van de family wordt".
Enkele andere wijsheden in dit prachtig uitgevoerde spel voor het hele gezin: "Als de wind vanuit het Oosten de voederbieten ranselt dan is het slecht schaatsweer" en "Zonder een trekspee en een woelspade is het dreksel nader dan de put"
Ik schrok me wel het lazarus van die nog het meest op een met vocht volgelopen varkensdarm gelijkende pols van Anouk. Geen schaafwondje, zoals ik gisteren memoreerde maar een gemuteerde bonk wild vlees, langzaam haar hele lichaam overwoekerend. Er groeit uit haar hand een nieuwe bewoner!!! Hop, er glibbert over enkele dagen zo een aangeklede hockeyer met stick en al uit haar pols. Ze keek er ook naar alsof het niet iets van haar zelf was. "Het begint nu te kloppen" zei ze, maar dat was Karin die met een thermoskan kastanje-extract woest op de deur van
de dagboekkamer stond te rammen. "Laat me erin. Ik ga je genezen, hoor je!!!"
Circusacts. Alweer. Gek word ik er van! Laat dit ophouden. Of doe iets met leeuwen. Niet weer die gekmakende beelden van door de tuin springende en dansende mensen. Verwachting voor de komende dagen. Ruud, een beetje overmoedig geworden en nog steeds van top tot teen magnetisch, gooit de diabolo meters de lucht in, vergeet op dat moment waar hij mee bezig is, wil net een boompje op gaan zetten over Koning Diabolus waar oorspronkelijk... en ram, keihard die metalen diabolo op zijn voorhoofd.
Eerste uren merkt men niets, maar opeens, tijdens het eten begint hij een mooi verhaal over De Rechten Van De Vrouw en dat het hem absoluut niet om het lichaam gaat. Men doet de lakmoesproef en biedt Ruud een liesmassage aan. "Nee, joh, ik zit net Doris Lessing te lezen, laat maar" Ruud af met gillende sirenes.
Maar Circus moet niet want circus is niet goed omdat circus niet leuk is namelijk.
Over circus gesproken, Maurice leek in de dagboekkamer, tijdens het nomineren, wel een hyperventilerende nog vochtige zeeleeuw. Hij had het zwaar. Zoveelste laffe poging, gepaard gaand met zwoegende borst van opwinding, om Bart het huis uit te werken. Wordt prachttelevisie als die het huis moet verlaten.
Toen ik vanavond naar Cyril zat te kijken, met die grijze muts op haar hoofd, had ik opeens een enorme déjà vu. Wist het opeens weer. Ze speelde heel subtiel scènes na uit de hier nooit vertoonde Indonesische remake van One Flew Over The Cuckoo's Nest. Cyril eerst in de woonkamer als Jack Nicholson tijdens beroemde groepstherapiescène en later in de dagboekkamer een aangrijpende rol van Cyril als Nicholson na zijn 7e elektroshock. Nu eens kijken of er iemand dezelfde humaniteit als de Zwijgende Indiaan in de film op kan brengen.
Kijkt ze niet? Nu heb ik net nog zo'n beetje dat verband zitten organizen, maar het is al helemaal zwart mijn been, met koudvuur er in. Sssssst, daar komt ze. dus ik zeg Karin bedankt voor deze brandnetelcreme, ja, goed dat Karin er is, zeg ik nog, wat zou ik zonder die plantenextracten moeten van Karin... Is ze weer weg? Maar ik vind het zo onwijs lullige message als Karin hoort dat mijn been moet worden afgezet, begrijp je, dat het niet net is alsof ik haar niet vertrouw.
En ik vind ook dat jullie gewoon recht hebben op twee benen, drie als het aan mij ligt, echt hoor. Jullie zijn als groep zo sterk. Dan doe ik het echt met alle liefde met één minder, joh, sssst, komt ze weer waarop ik zeg, Karin, ik voel me al veel beter.
Hoi Karin, de rabarber kompressen, ik ben er onwijs klaar voor!!
Nederigheid heeft een naam: Anouk. Prachtig gesprek met Willem die werkelijk verguld was met de eretitel Papa Van Het Huis. Het had iets heel moois, de mimiek van Willem toen hij weer fluisterend aan het het doceren was. Hij formuleerde enkele prachtige Boerenwijsheden, het bekende spel van Ravensburger. Boeren Goeroe Willem kwam als in de volkstoneelversie van The Godfather met de volgende boerenwijsheid: "Je moet zorgen dat je een member van de family wordt".
Enkele andere wijsheden in dit prachtig uitgevoerde spel voor het hele gezin: "Als de wind vanuit het Oosten de voederbieten ranselt dan is het slecht schaatsweer" en "Zonder een trekspee en een woelspade is het dreksel nader dan de put"
Ik schrok me wel het lazarus van die nog het meest op een met vocht volgelopen varkensdarm gelijkende pols van Anouk. Geen schaafwondje, zoals ik gisteren memoreerde maar een gemuteerde bonk wild vlees, langzaam haar hele lichaam overwoekerend. Er groeit uit haar hand een nieuwe bewoner!!! Hop, er glibbert over enkele dagen zo een aangeklede hockeyer met stick en al uit haar pols. Ze keek er ook naar alsof het niet iets van haar zelf was. "Het begint nu te kloppen" zei ze, maar dat was Karin die met een thermoskan kastanje-extract woest op de deur van
de dagboekkamer stond te rammen. "Laat me erin. Ik ga je genezen, hoor je!!!"
Circusacts. Alweer. Gek word ik er van! Laat dit ophouden. Of doe iets met leeuwen. Niet weer die gekmakende beelden van door de tuin springende en dansende mensen. Verwachting voor de komende dagen. Ruud, een beetje overmoedig geworden en nog steeds van top tot teen magnetisch, gooit de diabolo meters de lucht in, vergeet op dat moment waar hij mee bezig is, wil net een boompje op gaan zetten over Koning Diabolus waar oorspronkelijk... en ram, keihard die metalen diabolo op zijn voorhoofd.
Eerste uren merkt men niets, maar opeens, tijdens het eten begint hij een mooi verhaal over De Rechten Van De Vrouw en dat het hem absoluut niet om het lichaam gaat. Men doet de lakmoesproef en biedt Ruud een liesmassage aan. "Nee, joh, ik zit net Doris Lessing te lezen, laat maar" Ruud af met gillende sirenes.
Maar Circus moet niet want circus is niet goed omdat circus niet leuk is namelijk.
Over circus gesproken, Maurice leek in de dagboekkamer, tijdens het nomineren, wel een hyperventilerende nog vochtige zeeleeuw. Hij had het zwaar. Zoveelste laffe poging, gepaard gaand met zwoegende borst van opwinding, om Bart het huis uit te werken. Wordt prachttelevisie als die het huis moet verlaten.
Toen ik vanavond naar Cyril zat te kijken, met die grijze muts op haar hoofd, had ik opeens een enorme déjà vu. Wist het opeens weer. Ze speelde heel subtiel scènes na uit de hier nooit vertoonde Indonesische remake van One Flew Over The Cuckoo's Nest. Cyril eerst in de woonkamer als Jack Nicholson tijdens beroemde groepstherapiescène en later in de dagboekkamer een aangrijpende rol van Cyril als Nicholson na zijn 7e elektroshock. Nu eens kijken of er iemand dezelfde humaniteit als de Zwijgende Indiaan in de film op kan brengen.
<< Home