donderdag, november 11, 1999

Friese Minima

Uitzending van 20.00 uur:

Intens uitzendinkje. Vooral Maurice had het zwaar vanavond. Hij zag al die bewegende grote mensen gewichtig met elkaar spreken, gedachten formuleren etc. en hij voelde de bui al hangen, zo direct gaan ze mij ook wat vragen. 

Concentreren Riesje, maar het was onbegonnen werk. Ik begreep uit zijn schaamtevolle betoog vanavond dat hij speciaal voor deze gelegenheid een door zijn vader tijdens de walvisvaart, in de onledige uurtjes gehaakte schipperstrui droeg die hij dan weer, heel moeilijk moment best wel hoor, door zijn moeder liet wassen. 

Maar hij kan net het zo goed hebben gehad over een vakantiebaantje op de visafslag van IJmuiden. Van zijn eerste salaris een trui gekocht. Ik weet het niet en wil het ook niet weten, want ik was volkomen gefascineerd door de lichaamstaal van Maurice. Sowieso een fascinerend slangenmens in zijn bewegingen, dat heb ik al eerder opgemerkt.

Vier volkomen onafhankelijk van elkaar in de rondte maaiende ledematen met een alle kanten op schietend hoofd. Heeft maar een heel klein geforceerd gebrekje nodig om Nederland 6 maal goud te bezorgen op de paralympics bij het onderdeel Ballroom Dansen. Hoewel ik Bart wel weer meer het type vind om heel enthousiast zo'n uit 1 lap rode stretchstof geknipt danskostuum aan te trekken, met rugnummers.  Maar ik dwaal af.

Je zag meer mensen moeite hebben met luisteren vanavond. Willem heeft er een beetje in doorgeleerd, zo te zien, Kijken Alsof het je Boeit. Ja, machtig interessant, al die platte lulverhalen over de ouders.

Verrassend! Iedereen leek of op zijn moeder of op zijn vader. Ruud, die nu werkelijk een volkomen dichtgeslibde buis van eustachius heeft, genoeg oorsmeer om een royale boterham voor 36 woudverkenners mee te beleggen, die kijkt standaard alsof hij alles begrijpt en heeft een tweede natuur ontwikkelt voor dit soort zaken. Als er drie mensen tegelijk opstaan: of er is brand of het avondeten staat op tafel. 

Goed kijken naar mensen. Mond open en hoofd in nek, er heeft iemand een grapje gemaakt. Als er opeens 5 mensen om je heen staan die je een hand geven: voor de 25e keer klaargekomen of je moet het huis verlaten. Doof als een kwartel die jongen. 

Bart interesseerde het sowieso geen ene hol. Vond ik wel iets hebben. Opgelazerd met die ouders. Weigeren mee te doen aan deze speciaal voor de donderdagavond, ouders en vrienden op de tribune, geregisseerde Emotie-televisie. 

Maar, zoals gezegd, Maurice was van een bijna hemelse schoonheid. Je zag hem echt zijn best doen maar ik hoorde zijn gedachten, met dat licht zalvende stemmetje van hem, steeds door mijn hoofd zeuren. Tijdens het aangrijpende  verhaal van Willem over de Friesche Absolute Minima en hun caravan, gedroomd bezit van vele Friezen, zo'n stads verrijdbaar huis;

"Dat kan ik ook gaan vouwen, een caravan met een autootje er voor, en ik vouw hem van ijzerdraad, ja, goed idee, zo direct na mijn verhaal over mijn ouders meteen beginnen" Willem bouwt naar emotioneel hoogtepunt toe. 

Maurice: "en dan zet ik al mijn ijzerdraadplastiekje achter elkaar in de tuin en dan kijk ik, als Bart niet kijkt, of ik er overheen kan springen, jottum!"

Ook heel mooi was het verstilde spel van Maurice toen Willem, gezeten op het aanrecht, Bart  de hemel in prees. IJzeren wil, geeft nooit op. Zouden mensen dit ooit over hem gaan zeggen? Bart is zijn iets oudere broer die piano speelt tijdens het slotfeest op school. Maurice doet iets met de consumptiebonnen. 

Ben ook totaal niet geboeid door de Verborgen Stelling.  We lezen het wel weer in de nieuwsgroepen en in de topics, de duizenden complottheorieën". Enkele suggesties. " Bart is Necrofiel"  of "Bianca Wil Jullie Portretteren In Blauw En Wit" 

Leuke taalimpuls krijgt de groep ook via de nieuwe bewoners. Anouk is Pinkeltje met Een Glaasje op. "Ik ben hyper, ik ben hyper, ik ben hyper". 
Even heel hard met de vuist boven op de schedel slaan of kort en venijnig op het verbandje tikken is meestal afdoende. 

Mooi beeld, hulde, tijdens geroddel over Sabine. Drie verbitterde oude zure bewoners van rusthuis De Peilloze Gifbeker over te frivole medebewoonster die gelukkig overleden is. Het was niks voor hem. Op achtergrond zien we Bart levendig als een hond door de tuin ravotten.

Late Avond Uitzending: 

Even kort wat sleutelzinnen.

Me toch weer mee laten slepen,  jawel. Jammer dat de brief aan Maurice blijkbaar in braille was opgesteld. Dat las lekker vlotjes!

Een haarscherpe analyse, vond ik, van Bart, die na 50 dagen nog steeds de power heeft om haarfijn te observeren hoe Nederland buiten de muren er uit ziet en wat voor impact de uitzending heeft op het stemgedrag.

Men kiest liever voor het meisje om de hoek, stond gisteren nog naast me in de bakker. Wij zijn een volk die de het volk van Laaf in zijn tuin zet en opeens allemaal Koi-karpers houden voor de mystiek. Wij gaan darten als er iemand kampioen wordt en houden van studeren en toch lekker dom blijven. Niet van Cyril dus. Jammer dat ze weg is. Na vanavond is Bart mijn held. Dat u het weet. 

Een van de weinigen die zich nog ergert aan de gekmakende volledig valse gezelligheid. 

De in volledige sturm und drang houding uitgevoerde Militaire Balts zien we voor een keer door de vingers. Sabine zat er niet ver naast. Men kiest voor gemiddeld. 

Wat een hel. Nog twee weken dat Met De Meiden Op Een Onwijs Leuk Roeiweekeinde gelul aan moeten horen van Anouk. Gezellige uitgaansgelegenheid waar de vriendinnen van Anouk zich ophielden tijdens de nominatie. Ik ben dol op groen leer en hout als ik uitga.  De groep maakte ook een wat aangeslagen indruk na de nominatie. Ik persoonlijk denk dat de magnetiseersessies haar zwaar zijn opgebroken en misschien ook de iets te fysieke artistieke familie.