dinsdag, januari 04, 2000

Valse kak

Godskoelere, wat een programma. Waar ik me doorheen heb moeten werken om Bart uiteindelijk met de Zwitserse vertegenwoordiger van de Bejaarde Liberalen Hans Wiegel Terug Partij in een pilsje te zien happen. 

Bart gaat duidelijk voor Foute Kak. Eerst Sabine, die in haar hele gedrag doordrenkt is van een wat verveelde verwendheid. Ging Bart als een blok voor. Je snapt het ook wel, het is het krantenjongens-syndroom. Zet mooi wel Roelofarendsveen op de kaart als een gemeente waar wel degelijk ook geneukt wordt, en nog wel met Mooie Vrouwen ook. Sabine is denk ik niet helemaal mijn type, hoe zeg je dat. Een beetje te veel Amerikaans Mooi met Te veel Haar, zeg maar zoals de moederhoer eerder in de uitzending van vanavond. Daar heb ik in het geheim toch wel weer even van zitten genieten, deze Erotische Danseres. Niet om de veronderstelde sexy uitstraling maar meer de opeenstapeling van clichés zo compact in 3 minuten film. 

Allereerst het volkomen foute idee dat mannen tijgerpakjes leuk vinden. Voor in een film wel leuk, maar in het echt te belachelijk voor woorden, het tijgerbroekje met opengewerkt kruis. Maar daar liep zij mee in de rondte alsof ze naar de Albert Cuyp ging. En dan dat gelul over muziek. Normaal deed ze iets op eigen muziek. Ook fout. Geile mannen willen volgens mij, ik doe maar een gok, helemaal geen dansje met drie verborgen emotionele lagen zien, dat het zeg maar sexy is maar ook een felle aanklacht tegen het sluiten van de buurtsuper om de hoek, als je goed luistert. Een ziekte is het. Niemand danst nog gewoon de Funky Chicken of The Finger Lickin Good, maar er wordt maanden door aandoenlijke amateurs onder aanvoering van een beetje artistieke broer die iets met licht en geluid doet, gewerkt aan een Arty dans. Veel met betekenisvol kijken en proberen de muziek van Supertramp te vertalen in een emotionele prikkel naar het onderlijf toe. 

En dan die borsten! Vlak voor de uitzending nog snel twee tijgerbollen er in geduwd, zo zag het er uit. Welke kant ze ook op bewoog, die dingen bleven als de wijzers van een kompas recht naar voren wijzen, aangetrokken door de onzichtbare grote tietenmagneet, die ongeveer op de 46e breedtegraad zit. 

Maar genoeg er over. Dit was te mooi om te laten liggen. Bart. Daar had ik het over, met zijn hang naar Valse Kak. Ook net iets te leuk met Anouk, die het zo’n beetje heeft uitgevonden, het kakken in het openbaar. Vlak voor de opname mogen altijd alle Kinderen voor Kinderen bij haar in de eenheid slapen, om een beetje in de sfeer te komen. En dan nu weer, Bart, met die ook net iets met te veel bovenlip pratende vriend van hem in de buurt steeds uitgebreid toasten met allemaal lachende rode spencertjes. Brrrrrrrr. 

Verder niets van belang gezien. Ruud morgen. Misschien levert dat wat op.