woensdag, januari 05, 2000

Bianca's Zeehond

Prachtige beelden vanavond, in "Geld voor je leven." Meteen in het begin al waardevolle beelden voor de BigBrother archivaris, namelijk aangrijpende filmmateriaal van de geboorte van Bianca’s witte bontmuts in Pieterburen. Je herkende in de zeehond al de toekomstige vorm van de hoed die ze tijdens het legendarische strandinterview met Daphne op had, namelijk een kalkloze om het hoofd te draperen reuzendrol. Toon mij de zeehond en ik zal u de hoed schilderen. Arend Kaapskogel, de bekende Toegepast Kunstenaar die weer meer "iets met metaal heeft" en die, zoals u weet, met een zwarte alpino op zijn karakteristieke kunstenaarskop, meerder malen actief was in het Bigbrother huis, die kan dat ook. Die ziet geen metalen plaat, maar die ziet eigenlijk al het kunstwerk in het metaal. Hij hoeft het er alleen nog maar uit te zagen. Is nog steeds goed bezig, Kaapskogel. Ik krijg veel vragen over hem. Ik kan u melden dat hij momenteel in Drente bezig is, in een oude Silo, die hij aan de binnenkant helemaal wil betegelen met spreukjes. Een soort geïmplodeerd toilet van je oma, maar dan 5000 keer groter. Ik houd u op de hoogte. 

De uitzending vanavond. Niet erg veel spannends over de oud-bewoners. Ruud zagen we in de rondte lopen. Bleef in zichzelf steeds maar herhalen dat hij niet wilde veranderen. Nee, hij ging absoluut niet veranderen, dat was zeker. Er vreselijk van genieten en dus niet veranderen, maar ook zeker niet veranderen. Maar wil er iemand in Nederland dan dit figuur, deze tot levende materie geknede natte droom van iedere programmamaker, dit prototype van De Nieuwe Man, deze volkomen uitgeëvolueerde nachtmerrie van De Grappige Man Zoals Wij hem Graag Op Televisie Zien gaat veranderen? Nee, denk ik. Dus niet opeens hele zinnen gaan formuleren en een lans breken voor de seksuele gelijkheid tussen man en vrouw. Meldde hij ook nog, dat hij het jammer vond dat hij werd afgeschilderd als een beetje domme jongen. Want dat was niet zo. 

Start u de band even. Hebben wij het hier niet over de man die volkomen vanuit het bonkende onderlichaam slechts slurpend en schreeuwend op vrouwen kon reageren. Vrouwen hadden vooral Grote Ballen en waren ideaal om te knuffelen (lees hier neuken) Ziehier het genuanceerde wereldbeeld van Ruud. Mannen worden voetbalmaatjes, of drinkmaatjes en vrouwen worden voornamelijk beoordeeld op het formaat Zaanse Bollen. 

Overigens hoorde ik via via dat ze pas zo laat recente videobeelden van Ruud hadden ontvangen omdat hij 3 dagen had gefilmd met de lens aan zijn oog, waardoor wel een soort van surrealistisch stuk werk voor de betere Filmhuizen was ontstaan, iets waar een Bianca waarschijnlijk mee aan zou komen op een filmacademie, titel "Omgekeerde Theatrale Ziel", maar niet iets wat ze graag in dit volkomen debiliserende programma konden gebruiken.

Bart was ook goed bezig. Scherpe analyse van Zwitserland. Als je gaat zitten zie je om je heen allemaal bergen. Onwijs gelachen daar, helemaal gek die Zwitsers, met die bergen, echt. Sowieso die bergen, dat is echt lachen, vanuit de grond, zeg maar en dan omhoog, daar heb je hier geen idee van joh. En daar dan gewoon op gaan zitten, samen met die Zwitsers, onvergetelijk! Lag ook gewoon sneeuw, weet je wel, niet dat gelul van Nederland, dat het altijd regen moet zijn. Nee, hij had het echt toppie toppie gehad in Zwitserland, kon hij iedereen aanraden. Gek worden met die Zwitsers, man, man, wat hadden ze gelachen toen 1 van die Zwitsers op een slee was gaan zitten en heel hard naar beneden was gegaan, nou je begrijpt het, dat was uniek, dat maak je nergens mee. He-le-maal gek die Zwiters. Aanradertje! Ademloos hing ik aan de buis. Dit was waardevolle informatie van de winnaar. 

De ontmoeting met de oud bewoners vond ik een beetje tegenvallen. Willems broer veel aan het woord, ik dacht over Kutsjevielen en wie er een goede kans maakte op de eindoverwinning. Ik verstond het verder niet zo goed. Bart had zijn vriend weer bij zich. Leuke jongen, maar niet iets om de hele dag regelend om je heen te hebben. Alles onder controle, maak je niet druk, he, leuk je te zien, kom Bart we gaan weer door. Dat werk, geloof ik. 

Morgen mij weder, samen met u, onderdompelen in BB. Ben benieuwd of dat een beetje te harden is, de bewoners gevangen in de persoonlijke leefsfeer. 

We zullen het zien. Tot morgen.