zaterdag, november 20, 1999

Nederlandse Softcore

Twee hoogtepunten vanavond, eigenlijk drie, als we het Cum Shot Of The Year op Barts trui tijdens het yoghurt eten meerekenen. Karin heeft net de weekopdracht voorgelezen, snel, voordat Maurice zich er over ontfermt en we een halve dag verliezen. Maurice mag af en toe ook de receptuur voorlezen aan Willem als hij iets uit een pakje bakt of kookt. "Maak....de....verpakking...aan, wat staat daar nou... "de", o er staat "de", randen... open". Willem, vanuit de woonkamer naar de keuken roepend: "Maurice kom je nog mee-eten anders is alles koud joh. Mag je vanavond nog even in je pyjama bij ons zitten en dan lees je het eind van het recept." 

Maar ik dwaal af. De momenten. Karin is klaar met voorlezen van weekopdracht en de rest van de groep staat spontaan op en bestormt de kamer met kartonnen dozen. Behalve Willem. Ik heb er wel vier keer naar gekeken. Nooit zal de ware aard van deze aalgladde streber onbarmhartiger gefilmd worden. Hij zit te balen. Ze vragen aan hem, Oebi Wan Willem, De Friese Doorloper Door Stilstand, Deelnemer en dan pas Mens, niet hoe ze het aan zullen pakken. Gewoon een beetje grotestads ongeorganiseerd op die kamer af hollen! Wat had hij ze graag willen voorhouden: "Luister, we kunnen met zijn allen die dozen gaan pakken, kan, maar dat wordt een rotzooi". Gerol met ogen. "Want dozen kunnen een, Ruud, dozen kunnen een....., een scherpe wat hebben, een scherpe rand hebben, precies. Dus ik stel voor dat ik helemaal vooraan ga staan, gezien mijn compacte lichaam, wat die psycholoog gisteren ook nog zei, dat mensen met heel kleine, tanige lichaampjes toch dan heel veel hersens kunnen hebben en dat ik dat best wat meer mag laten merken. Maar ik ga dan vooraan staan en dan geef ik jullie die dozen door. Dus jullie moeten dan steeds op mij wachten tot ik zeg, ok, die doos kan doorgegeven worden. Daarna weer gezamenlijk eten, de buitenkant van het huis zandstralen en allemaal nog 47 keer naar de boodschap van mijn kinderen kijken en zeggen dat ze op mij lijken." Maar nee, het ging allemaal vanzelf. O wat een mooi beeld, Willem demonstatief achteraan in de chain gang, lusteloos de doosjes opstapelend. De eeuwige ruzie tijdens het verhuizen magnifiek in beeld gebracht. Goed, joh, als jij eerst dat kleine spul wilt verhuizen dan ga ik toch lekker naar huis. 

Andere favoriete moment. Karin op de bank over haar pleegkinderen met aan haar voeten haar nieuwste tijdelijke adoptie. Moeilijk Geval Maurice. Is net van permanente begeleiding weer vervallen in crisisopvang. Zolang Maurice zich focust op handwerk is hij totaal ongevaarlijk. Echt een lieverd. Karin is tijdens het leven door Veronica Heilig verklaard. In de komende week zal blijken dat zij een nieuw medicijn voor zwemmerseczeem heeft ontwikkeld, dat zij zonder er enkele ruchtbaarheid aan te geven een groot gedeelte van de deltawerken heeft ontworpen en heeft helpen bouwen en dat zij uit medelijden af en toe middelgrote zalen voor Ronnie Tober boekt en dan aan willekeurige voorbijgangers vraagt of zij in ruil voor Handwerk Aan Huis een concert van deze grote artiest bij willen wonen. Heb overigens tot vorig jaar gedacht dat Bonnie St Clair een duo was, maar het blijkt hier om 1 persoon te gaan. Maar dit terzijde. 

Wat een bewonderenswaardige zelfbeheersing van Anouk tijdens haar Haai verhaal. Ieder verbale diareeaanval van Ruud of Willem wordt met grote, al dan niet geveinsde aandacht , gevolgd, maar als zij iets vertelt gaat men massaal over tot jongleren met appels, heel hard in yoghurt roeren, gipsautootje van de onderkant bekijken etc. Met midgetgolfstick in een keer dat hele Mr.Ed gebeuren van Maurice er uit ronselen, dat zal hem leren. Anouk moet harder de beuk er in gooien. Heeft volgens mij de potentie om iedereen genadeloos te ontmaskeren maar doet dat te weing. Jammer. 

Leuk om weer eens het woord "homootje" voorbij te horen komen. Populair in de jaren 70. Was gisteren nog bij Antoine van caf Eeuwig Dorst. Homootje, wist jij dat? Ik zag het opeens toen ie een tosti aansneed, hoe die het mes vasthoudt, homootje gewoon. Hij is het wijfie van de twee, kan je zien. Kijk daar aan de overkant, bij die bushalte, ook homootjes, allemaal, joh, zo wacht een hetero niet op een bus, is typisch wachten op homobusje. Moet je opletten als ik ze roep: homootjeeeeeeees!!! Toch wel erg genoten van Ruuds werkverhalen. Alweer een prachtig script voor dit keer een Nederlandse Softcore film met Ruud, na zijn rol als De Vlaai, dit keer getypecast als zichzelf, namelijk De Geile Meteropnemer. Heb altijd gedacht dat dit een metafoor was voor OmiddelijkeLust Op Afroep, de meestal in vage erotische filmpjes figurerende timmermannen en meteropnemers die het ene moment met een overall en een koffertje binnekomen bij radeloze blondine om 2 minuten later al wreed de vrouw des huizes door de hele inbouwkeuken te schuiven. Maar we weten het nu, hij bestaat echt. 

Vanaf volgende week, net voor de sinterklaas, de Ruud Action Figure. Trek aan zijn rugharen en zie hoe zijn lid zich verheft. Nederlands gesproken teksten!! Potverdikke en la je nie ge mahe. Tot 26 november gratis een Maurice er bij!! Druk op zijn voortand en er klapt een autootje uit zijn mond. Nederlands gesproken!!! Buig De Karin naar Maurice toe en hij zegt: "Ben ik ook een charmeur, ben ik ook een charmeur? " Spaar ze allemaal!!