Zo gezegd zo gedaan, wat je belooft moet je doen en toen ze binnenkwam had ik al een soepje opstaan maar dat zal je altijd zien, we kregen woorden over dit en dat en toen heb ik tegen haar gezegd, flikker maar op, je bent mij niet waard en dat deed ze en nu ben ik weer alleen en staan haar natte voeten nog in het hout en daar lig ik nu met mijn wang in en ik doe alsof ik dat helemaal alleen bij elkaar heb gehuild, met wat zout er in.

Dat wilde ik even kwijt. Dank u.


SAMEN MUZIEK MAKEN, JOTTUM

Op GeenStijl een mooi nostalgisch audiofragment van een jam met VerbalJam . Het gaat hier om zijn vrije zoute pinda improvisatie

Luister vooral ook naar de geniale remix van Neon


FILMFESTIVAL ROTTERDAM (II)

Hoi, hier Suzanne van Raat. Dit keer was de film gemaakt door een Zuid-Koreaan, dus wilde oom Nico niet gaan kijken omdat hij vond dat, hoe zei hij dat ook al weer “die kleine gele tyfuslijders eerst maar eens moeten gaan leren hoe ze eten koken voordat ze het opvreten en dan gaan we eens heel voorzichtig leren filmen.” Dus ben ik maar weer gaan kijken voor hem en dus geen spijt.

De film heette Ka Yuko Mi Baki en in het Nederlands betekent dat zoiets als “Goebbels Voor Kansarmen En Mag Ik Een Maal Hitler Begeleid Wonen Met Saus Apart.” Het verhaal is heel actueel want het speelt zich af in het NU en het gaat dus over iemand die denkbeelden van pakweg een jaar of vijftig terug heeft. Heel slim van de regisseur om hier een VJ voor te nemen. 

Dus ‘s nachts zie je dat hij VJ in een dancing is en eigenlijk alleen maar de spotlights op zichzelf zet en dat hij in bed met een leeslampjes in zijn eigen anushol schijnt om te kijken of hij van binnen ook perfect is maar overdag is hij dus ook maar gewoon een mens. Maar laten we hem voor het gemak even VJ noemen. Die VJ, als je die ziet, die wil je, dat had ik dus, meteen aan het begin van de film al het licht uit zijn vissenogen schoppen, dat je denkt, echt zwaar de tyfus voor je. Wat hij dus doet is steeds als iemand iets zegt tegen hem, dat hij bijvoorbeeld op een bepaalde plaat beter moet VJ ‘en, dan wordt hij gek en haalt hij de politie er bij, die daar dus niet intrappen en hem helemaal kapot maken in een cel met een tuinslang in zijn reet dat je denkt, mijn god, hoeveel hectoliter gaat er in een darm. Die VJ is dan opeens poeslief maar dan moet je net die Zuid-Koreanen hebben, die gooien er dan een schepje bovenop en filmisch is dat heel mooi opgelost dat die VJ met een vuurtorenlamp in zijn reet iemand moet bijlichten bij het lezen van een door hemzelf geschreven stuk tekst. 

Nou ja, ik vond het eind een beetje gezocht want dan blijkt die VJ steeds om de 40 videobeeldjes al jaren een videobeeldje van Goebbels in discotheken te projecteren wat dus beïnvloeding van minderjarigen is, wat ik zelf al merkte want ik was opeens bloedgeil van Goebbels en dat kwam door de indoctrinatie van die VJ in de film. 

Nou ja, geen kut van te begrijpen maar wel echt Koreaans. Dat was hem weer. Ik ga me even vingeren want ik ben opgroeiende jeugd met zonder toekomst dus wat moet je anders.  


FILMFESTIVAL ROTTERDAM

Twee jaar geleden was het al een enorm succes, mijn belevenissen op het filmfestival Rotterdam, vooral omdat ik een van de weinige Nederlanders ben die durf te zeggen dat hij een tyfushekel aan Kleine Japanse Filmers heeft. Ongezien de tyfus, allemaal, die gele kolerelijders. Ga maar vier uur lekker surrealistisch aan je ingedroogde ballen zitten voelen maar maak er godverdomme geen film over!! Om jullie toch op de hoogte te houden van films uit Japanland schrijft, net als twee jaar geleden, Suzanne van Raat, de dochter van een vriendin van mij, inmiddels 12 jaar oud, deze week wat recensies en zal ik meer journalistiek om de films heen cirkelen. 

Vandaag Suzanne van Raat over de film Ka Basi Mi Retour Hiroshima van regisseur Yu Ba Ho (uitgegeven en geproduceerd door Yi Ka Bo ) 

Hallo, allemaal, hier Suzanne, nou het gaat dus over de nieuwe film van Yu Ba Ho en dat hij wil zeggen dat we allemaal uiteindelijk dood gaan alleen de een wat eerder dan de ander, volgens mij dan. Je ziet best wel meteen de beeldhandtekening van hem in die film want hij heeft een stijl van zichzelf die best wel heerst vonden wij op school. Hij heeft weer veel gebruik gemaakt van monologue interieur wat voor een film eigenlijk vrij kut is want je zit een uur naar iemand te kijken die alleen maar van binnen hoorbaar is dus dat vond ik minder maar ja het is Japans en dan is het wel weer goed omdat wij het niet begrijpen omdat het van een andere cultuur is en zij alles rauw opeten waar wij helemaal niet bij kunnen met ons verstand op de haring na dan.

Wat wel heel mooi is dat is dat de film begint in een metro die in een tunnel rijdt maar dan in die tunnel gefilmd, dat hij op je afkomt zeg maar, wat volgens Nico, de vriend van mijn moeder, een verwijzing is naar de rectaliseerscene in Last Tango In Paris, maar dan vanuit Japans perspectief. Het wordt eigenlijk vanuit de anus gefilmd, wat verrassend is. De muziek maakt ook een hoop goed. Erge lekkere nummers van het collectief “Banzai 2004” alles natuurlijk in de remix van DJ Rob V, die vorige week nog in Nagasaki draaide maar volgende week gewoon weer in cultureel centrum de Schrubhoeve te Bleekert zijn bustamoves maakt want hij blijft heel gewoon en draagt thuis lekker een joggingbroek. Nou ja, wat moet ik er verder over zeggen. Mooie, beetje trage film en wel heel Japans zeg maar, maar hij is daar ook gemaakt dus wat wil je. Morgen kijk ik Kabai Misimosa van de tot Zuid-Koreaan genaturaliseerde Dennis Koevermans (Ka Ko Zabi) 

Tot dan.

HOEREN

Veel ophef over de site hookers.nl. Zou een pornosite zijn. Onzin natuurlijk. Het is consumentenvoorlichting. Als je een broodrooster wilt kopen kijk je eerst in de consumentengids, je leest welke de beste is en koopt dan een ander, en op hookers.nl kijk je als je van strak of juist heel wijd houdt. 

Ik wil die hele discussie buiten hookers.nl trekken. Ik nodig hierbij iedereen die dit stukje leest uit om het hetzelfde te doen. Deel je ervaringen met andere hoerengebruikers. Misschien kunnen we er een hoerenring van maken. Dit is mijn voorlopige database. Alle recensies zijn in de zo karakteristieke hoerenrecensenten stijl geschreven. 

Natasja op het van der Swindeplein
Van afstand een natural maar van dichtbij toch Betuwe Confiture in haar tieten wat jammer was maar wel lekker geil voor de liefhebber. Harde tepels die ze vaak uitnodigend tegen het raam drukt  en reden genoeg voor mij om pijpen wassen doorblazen en doortrekken af te spreken voor 40 € wat niet duur is met cumshot over billen en extra betalen op wang. Lekker bijtertje in bed maar wel ruim in haar kutwerk zittend dus eigenlijk alleen wrijving door standje 54, De Hete Bever Op Zijn Zij. Verder ook weer ontzettend klaarkomend op mijn befwerk wat ze van grote klasse vond waarin ik haar geen ongelijk kon geven want leer mij beffen. Niet voor niets noemen ze me Koning Bef De Eerste, maar zeker een aanrader dus, maar wel even goed die washand er overheen want er wil nog wel eens cumcummerklever van je voorganger aan haar mutsdons zitten. 

Karin van Frederik Hendrik straat, vierde raam rechts en dan naar boven kijken
Karin is van haar zelf vreselijk geil en doet dit meer als hobby dan als beroep zegt ze en bij mij was dat zeker het geval want ze wilde er eigenlijk geen geld voor zo goed vond ze me maar daar stond ik op want dan krijg je scheve gezichten. Is ook in voor double dutchen en Tosti Lul-Kaas werk, maar dat vind ik niks, dat je steeds met je zak tegen de behaarde zak van een ander aan hangt dus dat deed ik niet. Karin kan lekker pijpen met ogen als stuiters. Alsof je Bambi of een hoofdrolspeelster uit een Japanse tekenfilm in haar mond neemt wat heel fijn kan zijn voor de liefhebbers. 

Middelmatig neukertje maar wel lekker veel geluid en veel toneel in dat bed. Vier keer uit haar doos geflikkerd omdat ze kramp in haar kuit kreeg en dat had ze alleen met mij zei ze door de enorme spanning die ik veroorzaakte zei ze. Verder condoom omdoen met mond raad ik af want dan ben je vier uur verder. Kan je net zo goed je vleeswaren bij de slager met de mond laten verpakken ben je eerder thuis. 

Dat waren ze voorlopig even. Volgende maand meer, onder andere Magic Rita met haar blauwe hondenaars en dat ze graag over vertelt hoe het is gekomen , dat stuk vlees wat er naast hangt. 

TRACTOR PULLING 2004

Omdat ik een zo groot mogelijk publiek wil bereiken als ik het over mijn passies heb, Tractor Pulling en audio-amateurisme, heb ik gekozen voor Geenstijl als podium. Het eerste wedstrijdverslag staat hierrrrrrrrrrr......... 

ELKAAR BEGRIJPEN
(Deel 2 van "Op bezoek bij Bauer en Jamai" staat onder deze post)

Geen bussen in de Zaanstreek, dat lijkt me een goed idee. Voor herhaling vatbaar. Waarom zou je daar doorheen willen rijden? Blijf eens thuis en knap je gribusbuurt op i.p.v. een beetje doelloos door troosteloos landschap te bewegen. Ik denk dat de krankzinnige Hollandse Thai die een paar dagen geleden een Zaanse buschauffeur neerstak ongewild een trend heeft gezet.

De dader was bekend in de buurt want hij duwde zijn eigen stront bij de buren door de brievenbus. Daar kenden ze hem van. Geklepper van de brievenbus en daar kwam al weer zo’n fijne warme Thaise Bolus met roerbakgroente en stukjes gedroogde vis naar binnen glijden. Ze waren eigenlijk al aan hem gewend. Lekker vertrouwd. Hij deed het op vaste tijden. Maandag de oneven nummers en dan steeds oplopend. Ze rekenden er al op. De Gekke Thai kreeg soms de behoefte om iets weg te geven, maar ja, geen geld. Een goed mens, deze oorlogsveteraan.

Hij stak zich zelf ook soms even kort in brand als iemand de vertrektijden van de bus probeerde te lezen, om ze even bij te lichten. Best een goede kerel. Alleen wat extreem in zijn uitingen, maar dat is Thais. Zo makkelijk om over hem te oordelen. In Thailand geef je iemand een kopstoot en spuug je in zijn bier als je tevreden bent. Dat is het fascinerende van andere landen vind ik. In Noord Spanje moet je bijvoorbeeld met een servet boven op je hoofd en met zwetende oksels op de bediening gericht heel hard gillen dat je geil bent en wilt neuken als de je de rekening vraagt, maar in Chinaland en Japanland daar is het weer heel populair om een kat goed te martelen voor je hem opeet. Noemen ze Tie Foes Vorje. “Doordrenkt van angst” betekent dat. 

In Nederland gaan we zo spastisch om met andere gewoontes. Ik ben daar zelf heel makkelijk in. Ik probeer te connecten met andere culturen. Ik ga vaak naar de Albert Cuyp markt en dan schop ik iedere Pakistaan die probeert af te dingen vol op zijn ballen want dat zijn ze zo gewend. Kan je wel weer heel moeilijk uit gaan leggen dat we hier in Nederland zijn, maar dit werkt veel beter, de lichaamstaal van die mensen zelf spreken. Vol op die zak en dan weten ze: “hij begrijpt me.” Je kan dus wel met een Kongolees twee uur gaan staan discussiëren over de kiloprijs van de bakkabanna, maar gewoon je hart laten spreken, zoals die Thai in de bus, dat werkt toch vaak het beste. Dus als jij als marktkoopman zegt: “dat is dan 1 euro 50 en ze gaan je Kongoliseren dan meteen Belgisch Frituurvet in het aangezicht werpen om ze even een soort van deja vu te bezorgen. Die hebben daar goed huisgehouden hoor, die Belgen. Moesten al die Kongolezen bij elkaar komen en dan moesten ze op het dorpsplein zes uur achter elkaar naar een tape van Eddy Wallie luisteren. Jammer dat we Indonesië niet meer hebben anders zouden we Frans Bauer over die rijstakkers kunnen laten schallen. Uncle Frans rijst. 

Is natuurlijk niet goed te praten, zo’n steekpartij, want voor je het weet schrijft Frank Boeijen er weer een nummer over.

 “Hij daar, ’s avonds laat, een lijpe Thai. Niemand die er naar hem keek, hij was Foei Jong High. Iemand riep, een strip te kort, messteek, darm. Denk goed na naar welke Thai je gaat, denk niet blauw, denk niet geel, denk niet Ikea, maar in de kleur van je haar, maar in de kleur van je haar.” 

Frank Boeijen doet overigens geen theatertournees meer. Te grootschalig. Hij wil het nog intiemer. Komt bij je in de keuken optreden terwijl je voor zes man boerenstamppot aan het maken bent. “Zeg me dat het niet zo is , zeg me dat het niet zo is…..”Jaja, dat weten we nu wel. Hier Frank, handjes uit de mouwen, bak jij dat vlees eens wat aan.” En hem dan ’s avonds door iemand van PSV in het Kronenburger park zwaar in zijn hol laten nemen, voor nieuwe inspiratie. 

Veder vond ik gisteren het commentaar van die crocodile hunter, in eigen land onder vuur omdat hij zijn kind van 7 maanden vlak bij een krokodil hield, erg goed en erg raak. Geconfronteerd met de verontwaardiging antwoordde hij dit, steeds met zijn gezicht een centimeter van de camera : “Fokkin blaaimie joetiful animel loekin him loek at me ent aaim loekin bek at this littel prik kervel nou, konna bie kervul nou, loekin im loek, kreesie modderfokker, aaaa, wat an bjoetie konna piss all over him kos mij tsjaald is a hunter toe ent nou i kreb dis pies of sjit by his teel and konna kik his krokkodaail ess joetivoel, loekin him ko, bestert” 

En gelijk heeft hij.

OP BEZOEK BIJ JAMAI (deel 2)
(deel 1 twee postjes hier onder)

Met zestien briesende mongolen achterin reed ik plankgas richting Kampervennen waar Jamai na zijn coming out zat ondergedoken. Hij was er als laatste in Nederland achter gekomen dat hij een Grappig Homomens was. Verslagenheid bij zijn drie vrouwelijke fans. Hij moest het allemaal even alleen verwerken in een vakantiebungalowtje. Vrij intieme details waren er naar buiten gesijpeld. Er werd steeds hardnekkiger gefluisterd dat hij aan Dewi indertijd had gevraagd of hij haar Willem mocht noemen. 

De mongolen achter in de bus hielden nog evenveel van Jamai. Misschien zelfs nog wel meer. Er werd luid gezongen en gescandeerd. “We hebben een J, we hebben een A, we hebben een M, we hebben een A , we hebben een I, HOMO HOMO HOMO” dreunde het in mijn rug. Hopla, daar vielen ze al weer in het volgende Jamai momentje: “UPSIDE, OUTSIDE IN, DOIN THE VILLA HOMO.” Prachtig werk verrichte ik eigenlijk. Ik bracht een stukje seksuele bewustwording onder de gehandicapte medemens. Ik had gehoord dat in het verpleegtehuis, twee jaar geleden, één van de mongolen OMO had gezegd en die was de volgende dag met zeventien stukken zeep in zijn reet teruggevonden in de doucheruimte. Was best moeilijk blijkbaar om daar waardig mee om te gaan. Ik ging deze medemensen leren om respectvol iedere geaardheid te accepteren. Ook Jamai verdiende een plekje onder de zon. 

Aangekomen bij het huisje aarzelde ik even. Ik kon ze dit keer eerst even in de bus laten. Maar de opgekropte geilheid die aan de binnenkant van het carrosserie afdroop was me bij Bauer minder goed bevallen. Ik keek over mijn schouder naar achteren. Vier mongolen zaten elkaar lusteloos af te trekken.  Die bovendruk was er al van af. Ik ging het gokken, gewoon weer lekker met zijn allen voor de deur staan. Samen uit, samen thuis. Ik sprak ze nog wel even toe, voordat we het tuinpaadje opliepen. “Luister, mannen. We gaan zo aanbellen bij Jamai. Stil stil, luisteren, we gaan aanbellen bij Jamai, maar Jamai heeft het een beetje moeilijk want hij is een beetje in de war van alles enzo want hij is nog jong en dan moet je toch maar meteen meedraaien in dat mediacircus, nou ja, ik hoef jullie niets te vertellen, jullie kennen dat als er bonte avond is en je voelt opeens allemaal warme ballen confetti van vlees door je buik naar je plasding zakken als de schoonmaakster van afdeling 6c zich bukt om iets op te rapen, maar dat heeft hij dus met mannen.” Onrustig gegrom.”GET ON WITH IT, MONGOOL!!”schreeuwde er eentje tegen me. Daar zat ook weer wat in. Ik belde aan. 

Tot mijn stomme verbazing deed Jamai zelf open. Ik schrok. Ik had eigenlijk zijn moeder verwacht of een afgezant van de stichting Verborgen Homo Correlatie. Nu stond ik opeens met 16 nog nadampende mongolen voor zijn neus. Ik moest iets gaan zeggen. Leuke bril was geen optie. Kolere.. ik deed mijn mond open en hoorde mezelf Gouden Anus zeggen. “De Gouden Anus”,  herstelde ik mezelf snel, “die heb je gewonnen, jij alleen, helemaal op eigen kracht, gefeliciteerd. Als iemand hem verdient dan ben jij het. Maar we zijn hem kwijt. Onderweg. Deur open en hopla, weg prijs. Rolde zo de snelweg op, de Gouden Anus, op een sokkeltje. Staat nu bij iemand anders op zijn nachtkastje. Ja, sorry, maar vertel eens, al een beetje gewend, homo?” 

Ik gebruikte een techniek die nog niet zo gebruikelijk was. Om de acceptatie te versnellen moet je de homo in kwestie ook steeds zo noemen, tot het langzaam doordringt: “ja, ik ben een homo en ik doe er toe.” Jamai had inmiddels nog geen woord gezegd en keek angstig achter mij. “Zing eens wat homo” bracht Rinus, vlak naast mij, ook maar meteen deze nieuwe techniek in de praktijk. “Ik moet naar het toilet, homo, kan dat?” vroeg een ander. Dat zou je altijd zien. Moesten ze opeens allemaal. Vond hij goed, maar daarna moesten we weer weg want hij wilde alleen zijn. Dat begrepen we. 

Jamai en ik zaten in de kamer wat over boter te praten toen de eerste mongool, Bennie, binnenkwam. Broek op zijn schoenen. Of de homo even zijn laatste plasdruppeltje af kon vegen. En dat zou je altijd zien… Daar stonden ze in de rij. Alle zestien, lul in hun hand. Jamai keek mij hulpeloos aan. Ik knoopte mijn gulp open. “Even pissen, homo, jij redt je wel.”


GOED GEZELSCHAP DEZE KERST






KERST MET DE BAUERS EN JAMAI (deel 1)

Ik had vlak voor de kerst al een warm, geborgen gevoel. Kwam allemaal door Frans en Jamai. Ja, het deed me iets, Frans Bauer die speciaal voor het Nederlandse volk zijn kerstfeest al op 15 december had gevierd, zodat de montage er nog een geinige kerstspecial van kon kneden. Typisch Frans. Alles voor de fans en de sponsor. Dit kerstfeest werd dan ook mede mogelijke gemaakt door Mora, die binnenkort met een speciale Bauer frikadel komt, gemaakt van vermalen mongolen. Op iedere frikadel een stukje tekst van Frans. Mooi. 

Vrij kort daarna kwam het nieuws dat Jamai toch liever geen vleeskutjes van Mora neukt. Heeft Mora overigens al klaarliggen, voor het geval Bauer ooit met een coming out komt. Rectaaltjes, een makkelijke horeca wegeter met in het midden een paarse ster. 

Eigenlijk, en dat kwam heel spontaan dat idee, wilde ik nu eens niet thuis blijven zitten en er een lullig stukje over schrijven, maar ik wilde allebei deze mannen persoonlijk bedanken voor dat mooie, oprechte warme kerstgedrag. OK, er waren ook slachtoffers. Dewi, de ex van Jamai, die stond nu al zestien uur huilend onder de douche haar doos te wassen met een mengsel van yoghurt en blauwzuur, maar toch, eerlijkheid, daar ging het om deze kerst. Die boodschap was duidelijk. Ik wilde ze in mijn armen sluiten. Bauer deed voor iedereen open dus dat was geen probleem en ik had thuis nog een opengewerkte countrybroek en wat oude boter liggen, dus Jamai verrassen moest ook lukken. 

Ik nam toch maar het zekere voor het onzekere en besloot af te reizen met achttien mongolen. Kwam je toch even wat lekkerder binnen bij zo iemand. Beetje leven in de brouwerij en als het gesprek even stil viel kon je zeggen:”ze hebben zo’n intens plezier, mongolen.” Ik had opgebeld naar een verzorgingshuis bij mij om de hoek en men was gek geworden van blijdschap. Het personeel dan. Of ik ze niet alle 74 mee wilde nemen. Dat paste helaas niet in mijn gehuurde volkwagenbusje. Ze konden er best achttien missen een dagje. Ze zouden me de luidruchtigste meegeven. Graag gedaan. 

Lastig sturen, met achttien mongolen achter in een bus. Ze vroegen best veel aandacht. Af en toe, als het geloei achterin me te gek werd remde ik even kordaat en lag het hele stel voor oud vuil boven op elkaar voor in de bus. Of ik riep: “kijk daar, Frans Bauer, hij holt met ons mee, daar, in het weiland” en dan was het weer even rustig. Samen zingen, dat had ook wel iets. “Ik vlieg met jou naar de regenboog” werd om de twee minuten manisch ingezet. Bij het woord “regen” voelde ik, alsof er een mongolen surround belevingsbioscoop in mijn busje was geïnstalleerd, golven fijn speeksel in mijn nek slaan. Ja, de sfeer zat er goed in.

Na een uurtje werden ze onrustig. Ze wilden hun shot Bauer hebben en snel ook. “JE HEBT HET BELOOOOFFFFFFFFFFFFFFFFDDDDDDD” schreeuwde een immense mongool mij onafgebroken in het oor. Gered door de bel. Daar had je het huis van Frans. Echte stenen. Ze hadden niets te veel gezegd. Voor een zigeuner woonde hij leuk. De mongolen achter in de bus hadden inmiddels ook in de gaten gekregen dat we op de plaats van bestemming waren aangekomen. Als een kluit bevende cavia’s drukten zij zich tegen de achterdeur aan. Ik liep naar achteren. “Luister” schreeuwde ik door het raam heen, “jullie gaan je netjes gedragen bij Ome Frans. Dus ik maak zo de deur open en wat doen jullie dan….?  Gemompel in de bus. Wanhopige koppen tegen het raam aan. Eentje antwoordde. “Frans optillen en heel hard door elkaar schudden en dan in zijn slaapkamer allemaal even zijn vrouw gedag zeggen?”

”Precies” zei ik en gooide de deur open. 

Tekenfilmwerk. Een stofwolk en veel geluid, een handgemeen vlak voor de voordeur, iemand die door een barbecue heen viel en uiteindelijk herhaaldelijk aanbellen. Met zijn allen probeerden ze hun mond voor het speakertje van de huistelefoon te houden. Of hij thuis was, luidde de vraag. Achttien mongolenkopppen op een halve vierkante meter voor een beveiligingscamera. Frans moest ze binnen op zijn videoschermpje in een keer allemaal kunnen zien,dat kon niet anders. 

Ik was iets dichterbij gekomen. Ik hoorde Frans mechanisch antwoorden. “Nee, jongens, ik zit aan het diner. Sorry, zet maar buiten de cadeaus, dank jullie wel.” Ik drong naar voren en sprak door de intercom. “Frans, Nico Dijkshoorn hier. Hebben we het opeens hoog in ons bol of zo? Is meneer te goed voor mongolen? Gaan we opeens alleen nog maar voor mensen met het juiste aantal chromosomen optreden? Aan wie heb jij je succes te danken? Precies ja, aan alle mongolen en zieke mensen in Nederland en die willen ook best in een huis met stromend water wonen, maar nee, meneer heeft het te druk met vreten, schande.” 

Daar had ik dan wel weer gelijk in vond hij. Hij kwam even naar de voordeur. Dat viel tegen. In het echt was hij veel langer. Twee meter tien, maar dat zag je op de tv helemaal niet. Die mongolen schrokken zich ook de tyfus. Ze wilden er eerst niet aan. Ze dachten dat het zijn broer was. Pas toen Frans wat zong drong het tot ze door. Gekkenhuis, letterlijk. Hopla, daar ging hij in de lucht, als een veertje. Uit mijn ooghoeken zag ik vier mongoloïde medemensen schuimbekkend het huis binnendringen. Frans werd door een andere groep in triomf door de tuin gedragen. Ik hoorde geschreeuw. Kwam van binnen. Snel! De trap op. Net op tijd.  Twee bloedgeile mongolen hingen al met hun broek op hun knieën boven op Frans zijn vrouw terwijl ze iets zongen over een Grieks eiland waar ze hun hart hadden verloren. Afleiden moest ik ze. “Jongens, buiten, Marianne Weber , kijk dan daar, met een buttplug in!! In de tuin.” Struikelend gingen ze de trap al weer af, diep grommend van 30 jaar opgehouden en getemde geilheid. 

Hoe kreeg ik ze in godsnaam weer in dat busje. Zelfde truc maar. “Mannen, mannen” riep ik, “hier, hier is ze naar toe gevlucht, Marianne, daar, achter in het busje.” 1600 kilo schreeuwend neukvlees wurmde zich tegelijk door de achterdeur van het busje. Pang, deur in het slot. Ik hoorde onmenselijke geluiden toen ze merkten wat er aan de hand was. Het busje bewoog gevaarlijk heen en weer. Hun gezichten drukten tegen het raam. Ziedende en bloeddoorlopen ogen.

Ja, ze waren helemaal klaar voor hun ontmoeting met Jamai.

IDOLS: LIVE WRAAK (2)

Even radiostilte rondom mijn Idols-project. Ik merk nu al dat er zware druk wordt uitgeoefend op de deelnemers. Dat lijkt me een goed teken. Die jury live de waarheid zeggen is nog steeds het hoofddoel. Met name Kaagman en Henk Jan gaan er aan geloven. Ik weet van hun allebei iets waar ze niet blij mee zullen zijn als dat live voor een miljoenenpubliek bekend wordt gemaakt.

Als de live uitzendingen beginnen meer nieuws op deze plek. Alles wat ik hier nu zeg zou tot ontdekking van de fake-deelnemers kunnen leiden.

IDOLS: LIVE WRAAK 

Idols, wat moet je er nog over zeggen. Ik had op deze plek natuurlijk weer als margecolumnist kunnen gaan zeuren dat Kaagman zelf vroeger nog geen noot recht vooruit kon zingen en dat haar roem vooral is gebaseerd op twee dikke tieten in een blauw leren pakje. Ik had kunnen zeggen dat Henk Jan  een stuitende egotrekker is die zo weinig van muziek houdt dat hij het als een wetenschap beschouwt. Zinloos. 

Veel leuker is het als dit, voor een miljoenenpubliek, live in de uitzending tegen hun wordt gezegd. En als het aan mij ligt gaat dat gebeuren. 

Plan Dijkshoorn Holt De Vijand Van Binnen Uit is in volle actie en alles loopt meer dan voorspoedig. 

Hier het scenario, dat tot nu toe zoveel beter loopt dan ik had kunnen denken. Twee mensen, een dochter van een goede vriend van mij en een perfect zingende jongen die ik ken deden op mijn verzoek mee aan de voorrondes van Idols. Allebei in een andere stad. Ik kan niet zeggen welke audities het waren, want dan wordt het ingewikkelder om dit plan te laten slagen. 

De bedoeling was dat een van de twee hopelijk door zou gaan naar de volgende ronde. Voor de goede orde, allebei hebben een dijk van een stem en komen helemaal uit het segment zelfverzekerd en hip. Ik was zo eigenwijs om te denken dat ik wist wat deze jury graag wilde zien. 

En dat is meer dan uitgekomen. ALLEBEI zijn ze een ronde verder en het moet heel vreemd lopen als een van de twee niet doordringt tot de reeks finale uitzendingen. 

Het plan is om het spel zo lang mogelijk mee te spelen en om dan op een beslissend moment, als zoveel mogelijk mensen kijken, totaal onverwacht keihard de waarheid te zeggen over de walgelijke zelfingenomen jury. Het is live, het is onmogelijk om te knippen etc. Voor zeker een paar seconden zal de jury live zwaar door de mangel worden gehaald. Mijn deelnemers hebben allebei beloofd dat als het zover is zij zich alleen maar weg laten slepen door bewaking. Zij zullen hun tekst tegen de jury blijven zeggen tot ze worden verwijderd.  

Allebei de deelnemers geven niets om roem en staan volledig achter het plan. Het wordt hoog tijd dat deze ballon live wordt doorgeprikt. 

Eventuele boetes wegens het niet nakomen van een contractuele afspraak voor de lopende televisie uitzendingen zal door mij worden betaald. 

De reden dat ik hiermee naar buiten treed mag duidelijk zijn. Ik wil de jury van Idols weken lang achter elkaar hetzelfde laten voelen als wat zij goedwillende auditiegangers ook hebben laten voelen: de dreiging dat je vernederd wordt. Voor gans een volk op je nummer worden gezet als entertainment, ik doe eigenlijk niets anders. Alleen zal er nu om de jury worden gelachen en zullen de woorden nog harder en raker zijn.

Ik zal, als het dit  project niet in gevaar brengt, jullie op de hoogte houden. 

Alle twee mijn deelnemers zijn nog in de race. Het wordt spannend.

EXPEDITIE ROBINSON FINALE

Jutta winnares van Expeditie Robinson. Frans Bauer op één en de Koningin “gewoon door het door dolle heen.” Wat is er in godsnaam aan de hand? Er moet ergens een gat in de ozonlaag zitten waardoor de waanzin wordt versterkt. Kan niet anders. 

Wel een troost: Jutta kon winnen omdat Judge naast haar zat. Van die lachende kippenvleugel met gebit had iedereen gewonnen, zeker als het aankomt op karakter en niet op het oplossen van puzzels. Daar liet Iona het goed liggen in de strijd om de tweede plaats in de finale. Heeft waarschijnlijk nog moeite met de Nijntje instappuzzel van twee stukjes. Je wilde haar zo met zo’n stuk puzzel boven op haar kanis slaan, tenminste dat had ik. Judge in de finale, ik wilde het niet , ik wilde het niet. 

Vreselijk om te zien, de omslag bij die jongen. Judge is deze Robinson alleen maar die goedlachse boywonder geweest als het goed met HEM ging. Opeens weer praatjes voor tien. Als je er aan de voorkant een stukje eten in stopte begon een paar minuten later het Amerikaanse gelul al weer. “I’m a winner baby, you better believe it, honey!  Wake up with a smile, you know it baby, thats me, cheerie o Judgie”. Fuck zeg, dat was iets voor mij geweest. Met een koekenpan naast hem en dan bij ieder Amerikaans woord, vlam, tefal laag achter zijn oor. “Je deed het weer. Je sprak buitenlands, slaaf. We zitten hier op een Nederlandstalig eiland. Neem een voorbeeld aan Björn, die spreekt Nederlands en die moet al 12 uitzendingen lang worden vertaald. Ophouden met dat buitenlandse gelul, bakkabwana” 

Wat denk ik ook wel goed had gewerkt is heel geforceerd de discriminatiekraan wijd openzetten. Tegen je natuur in een beetje prikkelen die jongen. Wachten tot hij uit de bosrand komt en vragen: “zo, mulat, fijn katoen geplukt? Nog een blues geschreven onderweg, oom Tom?” Dat maakt zo’n jongen scherp en je hebt het nog eens over wat anders dan zijn familie en onbeperkt roti vreten. Ik denk ook dat ik hem al vrij snel “Vrijdag” was gaan noemen. Beetje psychologische oorlogsvoering, ja, hallo, het is een spelletje. Uitgebreid aan zijn haar zitten “om eens te voelen hoe dat bij jullie uit je hoofd komt’. Nu ja, mogelijkheden te over. In de studio had je er gewoon mee door kunnen gaan. “leuk he, zo’n gebouw van stenen waar we nu in zitten. Met een moeilijk woord noemen we dat ook wel studio.” 

Ik vind wel, eigenlijk, eerlijk zijn, dat Jugde een wat teleurstellend kledingadvies had gekregen voor de live uitzending. Blijft een leuk element. Jutta, die op het eiland zelf nog het meeste weg had van een stervende loopvogel zag er nu opeens uit als een vrouw met tieten. Verrassend. Ray zag er uit als een man met tieten. Niet helemaal mijn look. Was, windkracht 11 of niet, in zijn open Porsche naar de studio gekomen en wilde niets aan zijn haar laten doen. Judge zag er uit alsof hij erg zijn best had gedaan. “Hé, een neger met een overhemd, wat leuk” dat is eigenlijk wat je dacht. Robin was wel weer goed. Had zes keer een schot hagel door zijn haar laten schieten en had toen snel een witte dwangbuis met losgeknipte mouwen aangedaan. Had hij nog liggen van zijn vorige opname in een psychisch verpleeghuis. 

Björn dan. Hij was er niet. Laffe en domme Björnactie, om pas aan het eind van de uitzending op te komen dagen. Ik geloof er ook geen ruk van. Ik weet bijna zeker dat men hem niet in een live uitzending wilde hebben. Dan word je gek. Iedere keer als hij aan het woord komt zapt iedereen weg omdat je net zo goed, qua begrijpelijkheid, naar Radio Vrij Friesland kan gaan zitten kijken. Het is een ongeleid projectiel, die gek. Op zeker dat hij alleen maar over zichzelf had zitten lullen. Zag je ook aan zijn motivatie. Die en die heeft meer proeven van MIJ gewonnen DUS is het een Robinson. Allemaal gemiste kansen. Zo graag had ik gezien dat die egocentrische dwerg live met een korte ruk van zijn baard was ontdaan. “En nou normaal doen ja!!!” 

Jutta dus finalist. Niet Giovani, die tijdens de reguliere proeven als een eekhoorn door bomen heen sprong, triatlons om het eiland heen sportte etc, maar toen het er op aankwam niet recht op een plankje kon blijven staan. Hij kon het niet geloven. Een moment van onoplettendheid en hij was weg. Onbegrijpelijk vond hij het. Dat een vrouw beter presteerde dan hij, dat was dan weer een gedachte die NIET bij hem opkwam. Als hij verliest komt dat omdat HIJ een fout heeft gemaakt, niet omdat de ander beter is.   

Jutta, de opportunistische berekenende twijfelaar, die steeds die mensen als vriend koos die iets voor haar konden betekenen, die zou ik liever niet als huisarts hebben. Vliegt alle kanten op. “U hebt een geslachtziekte, maar het kan ook rugpijn zijn. Waar hebt u pijn. Ja, dan is het rugpijn, waarschijnlijk, maar als u liever hebt dat het een geslachtsziekte is dan is het een geslachtsziekte, maakt mij niet uit.” 

Teleurstellende finale. Hoort ook niet, alleen maar om dat extra sms en bel geld op te halen, in een studio. Past niet. Ik wil die mensen helemaal niet met kleren en een kappersadvies naast elkaar zien zitten met een lamp op hun kop. Kappen met die onzin. Winnaar, net als Richard indertijd, blijft een dag alleen achter op het eiland en dan langzaam het beeld op zwart. Geen leuke meisjes naast een monitor die opgewonden de tussenstand bekend maken. Als iets NIET Robinson is dan is dat het wel. 

Maar toch een goede avond gehad. Even die hoop bij Judge dat hij zou kunnen winnen. Iemand die een hele Robinson lang om eten heeft zitten janken en wiens grootste verdienste her was dat hij leerde niet gillend weg te hollen voor een sprinkhaan kon en mocht nooit winnen natuurlijk. Heel goed.

VAN JOLE VERTELT OVER VROEGER

(...) Erwin van der Zande en Francisco van Jole waren eigenlijk de Bauers van de jaren negentig.( ...)  

Hierrrrrr.....

FIJNE RUBRIEK

Ik lees net op deze plek het volgende tekstje: 

"In een vorige aflevering schold Patty een columnist de huid vol. Ze beende lukraak een kroeg binnen en begon als een viswijf te kijven tegen die man. Wij zouden ons rot schrikken, maar de man verdedigde zich nog behoorlijk goed. Wat blijkt nou: het hele relletje is in scene gezet. Patty heeft van tevoren met de columnist afgesproken en met hem doorgelopen wat er zou gaan gebeuren. Vervolgens ging ze weer terug naar buiten, begonnen de camera's te draaien en beende la Brard -zogenaamd woedend- nogmaals het café in en voerde haar boze toneelstukje op. Ha, ha, wat zal Patty nu rázend zijn op deze loslippige cameraman. Misschien dat ze haar boze toneelstukje, speciaal voor hem, nóg een keertje kan opvoeren. Maar nu 'voor het echie'."

Volkomen gelul natuurlijk, maar ook wel weer leuk. 
Natuurlijk heb ik Brard niet gesproken van te voren en natuurlijk hebben we niet twee keer opgenomen. Godzijdank niet. Brard moest weg omdat ze anders was gaan knokken. Er is zelfs nog heel veel uitgeknipt, in de uiteindelijke uitzending. legde ik al eerder uit hieronder. Deze wraak van de cameraman is een beetje niveau "Elvis trok zich graag af in een boterham met pindakaas." 

Wat er verder gemeld wordt ben ik het natuurlijk helemaal mee eens. Brard heeft het liefst alleen maar kritiekloze bewonderaars om zich heen. Dat werd mij nog duidelijker tijdens 
de opname. Lach om haar en vind haar een heerlijk lekker gek wijf en ze hangt huilend om je nek. Kritiek kan ze iets minder goed mee overweg.  Natuurlijk begreep ik heel goed dat ze een boek en een programma te verkopen had, maar ze was wel degelijk pissed off. De woedeaanval in het programma is natuurgetrouw gemonteerd. Ze kwam razend binnen, luisterde niet of nauwelijks en was opeens weer scheldend weg. Daarna nooit meer gezien of wat van gehoord. 

Verhaal van een gefrustreerde cameraman dus, maar goed te begrijpen. Ik kan me geen treuriger werk voorstellen dan steeds in de slipstream te moeten hangen van die gedrogeerde potvis.

NOG STEEDS ACTUEEL

Harry Potter Gekte

LAATSTE KEER PATTY

Uit Patty's Oud Koloniale onderbroek vol met Dikke Vrouwenreet kan je zeventig slipjes knippen voor ex-LUV zangeres José. En dan nóg praatjes hebben. In dat ondergoed van Brard laten ze halve schapen uitlekken bij de Islamitische slager.

Laatste roddel. Jensen en Brard gebruiken hetzelfde poldervrouwenondergoed. Als Patty het aandoet voelt ze altijd waar de harde plek zit. Dat is de voorkant, waar Jensen heeft
gespoten toen er iemand om hem lachte.   


EXPEDITIE ROBINSON (9)

Het mooiste aan expeditie robinson vind ik eigenlijk de tussenshots. Bombastische muziek, je kijkt naar een holletje in het zand, en floep, een Bang Exotisch Dier kijkt ons aan. Soms heb je niet eens in de gaten of je naar een Schele Bruine Krab zit te kijken of naar Judge. 

Judge spoelt de afgelopen weken in een keer 400 jaar integratie en het overwinnen van vooroordelen door de plee. De enige kleurling op het eiland en wat doet hij: hij lult 24 uur per dag over gefrituurde chickenwings, gunt zijn blanke medemensen op het eiland nog niet eens een nugget en zijn hele lichaam staat naar de vorm van zijn hangmat. Zitten genieten gisteren toen uitgerekend hij een bord zuurkool met uitgebakken spek won. Na de expeditie krijgt hij de troostprijs. Een maand lang meetrainen met touwtrekvereniging het Schulpengat in Oost Gelderland. Zal hem leren.  Hij drukt zich ook steeds uit in streetwise amerikaanse slang. Even naar het toilet gaan is “damned, kicking that shit out of my ass.”  Heel onverstandig, als je het over integratie hebt, om als mulat heel emotioneel te zijn over een gestolen banaan.  

Ik kan er bijna niet meer naar kijken, naar die hologige BeriBeri man. Geen zinnig woord komt er over zijn lippen. “Ahhhh,man, dan zie ik dat vet van mijn vingers druipen en dan denk ik oeeeee, heerlijk een BigMacMenu, whatever...”  Je wereldbeeld vernauwt tot de endeldarm,dat is Ridge. Als er iemand géén survivor is dan is hij het wel. Als hij twee mensen voor zich in de rij heeft bij MacDonalds moet hij al aan het infuus. 

Ik word ook een beetje dol van Robin, die lachende maniak. Zo aardig dat je er misselijk van wordt. Je zag gisteren ook even hoe hij zich thuis in Belgenland over straat beweegt. Met het hoofd op straat en dan als een halve hoepel naar voren vallen. Ga je vanzelf zo debiel van lachen. Het is bijna nooit een fijne leuke spontane lach, maar altijd zo’n grijns die zestig keer in zijn ruim bemeten psychopatenkop heen en weer heeft gekaatst. Hij simuleert een soort van boeiende gekte en blijkbaar trapt iedereen daar in. Ondertussen is er niemand op dat eiland die uitgekookter aan dit spel meedoet. 

Ja, Björn dan, maar die zit ondertussen alweer op de grote mensen vrachtwagen onbeperkt tegen zijn eigen lul aan te ouwehoeren bij gebrek aan beter gezelschap. Wel jammer dat die rare kammossel uit de serie is. Ik genoot van hem. Die rare manier waarop hij, via de cameraploeg zijn volk toesprak. Mooie heel herkenbare Björn monologen waren het. Hij was zich erg bewust van zijn eigen  kwaad, zijn lafheid en achterbaksheid. “Ja, mensen , ik voel dat Ryan er nu toch vol voor gaat en dat wordt dan moeilijk, want ik heb er recht op, want ik ben klein en heb overal haar, maar bedenk u mensen, dat ik het allemaal deed voor de mensen in Afrika en voor de zeehonden en de Lesbische walrussen maar ook een beetje voor mezelf en ja mensen, bedenk u ook dat het uiteindelijk maar een spel was en zo heb ik het ook gespeeld. Het is maar een spelletje maar ik was zonder meer bereid om iemand zijn nier uit zijn lichaam te snijden als mij dat de winst had gebracht, want dat is het spel. Ik heb zeven mensen bedrogen op dit eiland en alle vrouwen behandeld als waren zij onmondige kittelaars van 1 meter 70 lang waar ik verbaal over heen kon wrijven, maar ik weet en hoop dat u mij dat niet kwalijk neemt en dat u zal zeggen, ja, die Björn was een survivor, dat was de echte Robinson” 

Nooit meer dat soort judas teksten, dat is wel spijtig 

Giovanni dan. King Chiquita. Ontkent het in alle toonaarden maar heeft zich helemaal vol staan vreten met bananen. Op zeker. Je ziet het aan die gepenkop van hem. Een onsympathieke lulhannes die in zijn eigen grootheid gelooft. Kan op zestien blokjes balanceren en denkt nu de nieuwe wereldleider te zijn. Harder aanpakken. Even zo’n gloeiende wadjan op zijn wang drukken als hij slaapt en zeggen: “dat doen we met moffen.” Tekst doet er verder niet zo toe, als er maar een fijne afdruk op zijn wang zit. Dat gezeik ook met die bananenbroodjes en dat hij zo waardevol voor de ploeg is. Is natuurlijk gelul. Die Ilona, die is pas belangrijk. Doet je er dagelijks aan denken dat je thuis je vrouw weer eens goed moet neuken. Lekker ding, maar dat is eigenlijk alleen maar in je nadeel in dit programma. Als iemand door haar een erectie heeft of  ’s ochtend wakker wordt met een plasje hard zaad naast zich, dan is ze gezien. Op seks en lust staat de doodstraf in dit programma. Het geilste wat je ziet zijn die muskusplekken onder de oksels van de presentator. 

Die overigens ook dood moet, met zijn extra stem voor Robin. Bullshit en echt een laffe Stille Kracht actie. Een heel bedenkelijke Makibi Baletoe actie van hem. Hebben we het nog over.


JENSEN

Robert Jensen is niet leuk. En dat is objectief. En laf. Dat is ook objectief. Jensen staat model voor een nieuwe generatie imbecielen. Denkt nog steeds een exponent te zijn van shockradio maar zit qua niveau, vergeleken met enkele websites bijvoorbeeld, op het niveau van een ingehuurde partyclown. 

Jensen zijn publiek, en dat is onderzocht, bestaat voor 80 % uit achterlijke boeren. Je ziet het ook wel voor je. Vroeg op, met je rooie Hollandkop op een tractor tegen de wind in rijden, wat mompelen over de stand der sterren en dat je al een jaar niet meer op de dot bent geweest en dan als afsluiting van de dag even naar Jensen luisteren waarvan je wéét dat hij er uitziet alsof hij een jaar niet op de dot is geweest. Onbekommerd schateren om een dikke proleet die radio maken als vak serieus neemt. Daar ontleent Jensen zijn bekendheid aan.  

Dat is meteen ook zo erg aan Jensen, dat hij DJ zijn iets prachtigs vindt. Een verdienste, een talent. Gelul over timing enz. In deze tijd DJ zijn, dat is iemand opbellen en met zijn zessen heel erg hard lachen om niks. Beetje voor je uit lullen over flitspalen en op het goede moment een jingle starten, dan ben je een held in Nederland. Als je dat, zoals Jensen, combineert met een bijna aan zeventien opeenvolgende generaties inteelt grenzende achterlijkheid, dan kom je een eind. Eikeltjes als Jensen, daarvan pisten we vroeger de integraalhelm vol.  

Jensen zijn contactgestoorde neef, sidekick Paparazzi, echte naam Karel Veenhuizen, de naam zegt het al, zit altijd naast hem. Een stuk aangegroeid wild vlees. Een amoebe. Voelt wat Jensen voelt. Als Jensen een grap maakt wordt zijn ruggenmerg geprikkeld en moet hij vanzelf lachen. Als gimmick ziet hij er uit als een sprekende pop met een vlinderdas om. Zou ook het onechte kind van Hennie Huisman kunnen zijn. 

Dat is meteen het laffe element bij Jensen. Nooit, zolang ik hem hoor, eens iets zelf, in je eentje, durven beweren. Altijd de backing van die lachende, bijna  lichaamseigen mislukte ballonnenvouwer naast hem.  

Altijd met zes man op iemand neerstrijken en het volume wegdraaien als men weerwoord heeft. Zelfs op de televisie niet alleen kunnen presenteren maar weer dat dode stuk hout met strik naast hem. Lachen er heel hard later in monteren.. Dat werk. 

Jensen, 1 op 1 met iemand in een kamer, camera er op en lullen maar, zonder op commando lachend publiek er bij en zonder lachnicht Paparazzi bij hem op schoot, hij durft het niet.

Ik wel.

WURRELT WIJT WEP

(...) Georgina Verbaan, een enige meid. Kan als ze haar mond wijd opendoet de hele top 500 van Quote in een keer bevredigen. Leuk vind ik dat en niet stuitend. Je moet oppassen.(...) 

Hierrrrr.....

PATTY BRARD: THE DIRECTORS CUT

Vanavond (donderdag) zit ik, tot mijn verbazing, in Patty’s Posse. Kon me eerlijk gezegd niet voorstellen dat ze het gingen gebruiken omdat Brard een nogal labiele indruk op me maakte. Ze wist niet dat ik columnist was, wist eigenlijk niet wat ik had geschreven etc. Het hele idee was eigenlijk meer: schreeuwend een restaurant binnenkomen en lekkere televisie maken. 

Nu, vlak voor de uitzending, is het wel aardig om te bedenken hoe het hele item is gemonteerd. Daarvoor is het wel handig om wat voorkennis van de werkelijke gang van zaken te hebben.

Ik werd geïnterviewd, ‘s middags , door een zekere Dave, ex-partner van Brard en presentator van het programma “Niets dan de waarheid”. Geduldig uitgelegd waarom ik het stuk had geschreven. Snapte hij. 

‘s Middags had ik al de manager van Brard aan de telefoon gehad. Brard wilde mij spreken voor haar eigen programma. Ik wilde wel. Vond het wat laf om nu te zeggen: “een column leg je niet uit. “ Mijn eis was wel dat er sprake moest zijn van een soort gesprek. Niet alleen maar geschreeuw. Kwam goed. Ik moest maar een paar keer zeggen dat ik graag naar haar show keek, dan zou ze wel ontdooien was het advies.  

Brard kwam schreeuwend het volle restaurant binnen. Of de muziek uit kon want ze was televisie aan het maken!!! Toen volgde een tirade van een paar minuten, gevolgd door uitleg van mijn kant. Weer een hoop geraas en geblaas van haar kant. Toen aan het eind van het gesprek drie keer achter elkaar de vraag geschreeuwd naar mij: ‘HEB JE NOG WAT TE ZEGGEN!!!! HEB JE NOG WAT TE ZEGGEN!!!!! ETC.  waarop ik zei: “ja, wat zit je haar leuk.” 

Toen werd het haar te veel en begon ze te roepen dat ik niet spoorde. 

Wat ze er van laten zien wordt vanavond duidelijk. 

Vandaag lees ik in de Nieuwe Revu dat Brard mij gebeld zou hebben en dat ik haar had uitgelegd hoe ik het allemaal bedoeld had. Gelul. Ik heb haar nooit op een andere plek dan in dat restaurant gesproken. 

Vanavond in Barend en van Dorp hoorde ik weer volop leugens. Brard zou nooit geregisseerde werkelijkheid filmen. Alles was echt en gebeurde op dat moment. 

In de Varagids stond vorig seizoen een interview met Brard. Renee, haar man, belde, tijdens het vara-interview , geëmotioneerd op. Hij had ADHD. Levenslang ziek, levenslang medicijnen etc. Alles viel op zijn plaats. De reactie van Brard: liefie, het heeft geen zin om die emoties er nu uit te gooien, spaar ze op, houd ze binnen, ik haal een cameraploeg en dan vertel je het voor de camera. Dit stuk kunnen we niet missen voor Posse. 

Rene komt geregisseerd aanlopen (heee jongens, ook hier!) vertelt binnen aan Patty, zijn vrouw, dat hij ADHD heeft, mobieltje van Patty gaat en ze neemt hem op. Vriendin aan de lijn . Gieren van het lachen. “Wat denk je dat hij heeft!!! ADHD!!!! Hahahahaha!!!! Ja!!! Ik hoor het net!!!” 

Vlak voor haar zat een ontredderde man. 

Dat is Patty Brard, het moordwijf en gevoelsmens en wij begrijpen haar allemaal verkeerd.


ROEL EN ROEL MAKEN CABARET

Roel en Roel zitten niet bij de pakken neer en vertalen hun onvrede naar een stukje keihard cabaret. 

Hierrrr...

PIJPEN VOOR BEGINNERS 

Een al wat ouder stukje cursusmateriaal, maar weer helemaal actueel. Dames, laten we eerlijk zijn, er wordt weer belazerd gezogen de laatste tijd. Lange halen snel thuis, en dat is niet goed. En het kan zo makkelijk een beetje aantrekkelijk worden gemaakt. Daarom nog maar eens mijn baanbrekende Dijkshoorn Leert Pijpen stuk. Doe er je voordeel mee.    

Ja, zuigen, meiden, pijpen, daar denken we allemaal wel verstand van te hebben, maar de goede vacuüm mondholte voor een man zijn, ga er maar aan staan! Mijn ervaring is dat er veel te makkelijk over wordt gedacht. Veel vrouwen zien het toch te veel als eten dat je niet door kan slikken. Dan blijft het, hoe jullie ook je best doen, aanhangend braadvocht van een Duitse grillworst afsabbelen. Dat heeft natuurlijk niets met overgave te maken.

Laten we het even grondig aanpakken. Jullie moeten eerst eens van het idee af dat je het voor ONS plezier doet. Ik zeg, als je het wel leuk vindt om in een volle winkelstraat een ijsje naar binnen te pijpen, laat dat dan ook zien op het moment dat het er toe doet. Of moeten wij godverdomme koel-elementjes in onze taas aan laten brengen, nou dan. Ja, het is eng, het is een levend, kloppend ding, met een hoedje er op, maar wel een levend ding van je man, ja! Het heeft met Zen te maken. Overgave, dames! Tracédentaal Pijpen, in Tibet weet men niet beter. Er zijn verhalen bekend van Tibetaanse Zuigstertjes die tijdens het oraliseren los komen van de grond en zwevend, alleen nog met de mond om het monnikenlid sabbelend De Heer ontmoeten. Dat lees je niet in Kuifje, nee! Naar Dijkshoorn luisteren, dat helpt al.

Heel slecht is duidelijk laten merken dat de fysieke staat van het lid je tegen staat. Dus niet teleurgesteld reageren op een rare kromming in de pisspier waardoor het net is of je een vleeshaak in je mond hebt. Het is een lul, is dat niet genoeg. Weerloos biedt de man hem aan, als een hondje, op zijn rug, nou dan!!! Reuk moet ook geen rol spelen. Overdag op kantoor de mond vol hebben over heerlijk mannelijk zweet. Ja, lijflucht, alle vrouwen zijn er dol op! “Mijn man zweet als een Kaukasische Zweetkikker, heerlijk! Die lekker dikke muskuslucht tussen zijn liezen, je kan me er voor wakker maken!”, maar als er dan iemand met een masculiene zure zak voor je ligt dan opeens met een keiharde washand aan komen zetten, dat is dubbelhartig.

Liefde, daar gaat het om. De lul als een brug van liefdesvlees zien. Verlichting kan u deel zijn. Maar dan moet het wel goed gebeuren.

Heel belangrijk is dat vrouwen eerst het haar opbinden. Mooi vallende bebopkapseltjes zijn prachtig, maar het hangt maar in de weg. Gezogen worden achter een vliegengordijn dan schiet niet op. We willen jullie zien genieten. Een misverstand is dat wij het lekker zouden vinden als jullie eerst een minuut of vijf aan onze zak gaan liggen sabbelen. Niet doen. Ja, een geschoren zak, dat kan heel prettig zijn. Wat ik wel eens doe is even snel de fik er in. Een kort moment van paniek, de prettige verschroeide harenlucht en dan met je blote handen doven. Samen doen kan ook heel opwindend zijn maar geef wel zelf altijd je grenzen aan. Maar geschoren komt niet veel voor. Meestal liggen jullie toch met een ongewassen pluk wisentvacht in je mond. Kan de bedoeling niet zijn.

Heel voorzichtig aan de basis, aan de stam beginnen is wel goed. Het suggereert enige fantasie. Je bent me een heet dondertje van jewelste, dat druk je eigenlijk uit. Meteen die hele handel achter in je keel is meer iets voor arme mensen met vervelend werk.

Het is heel belangrijk dat jullie ons aan blijven kijken. Zet maar grote ogen op. Af en toe net doen alsof je van genot de ogen sluit is ook goed. Als er maar een soort opwaartse beweging richting eikel plaatsvindt. Heel voorzichtig tandjes is op dit moment toegestaan. Wij grommen dan een beetje en dat is hartstikke geinig, toch? Voor ons is het heel prettig als jullie een soort van opluchting laten zien als je bij de eikel bent gearriveerd. Het mooiste is als we in de blik kunnen lezen: “nou, nou, dat duurde een tijd voor ik boven was”.

Nu gaat het er om spannen. Heel fout is om bij onbesneden mannen met het hele gewicht aan de voorhuid te gaan hangen. Dus als je iets van het leesplankje wilt pakken dan niet jezelf oprichten met de lul nog in de hand.

Nu is het verder toch een kwestie van aanvoelen. Je hebt het of je hebt het niet. Als het er uitziet alsof je een kokendhete staaf uranium in je mond neemt dan heb je het niet. Op dit moment de tanden gebruiken kan jullie op een bestraffende tik op het voorhoofd komen te staan. Wij willen het nu warm, vochtig en geborgen. Wij komen thuis in jullie mond, probeer het zo te zien. Tong gebruiken is heel goed, maar focus niet te veel op het gaatje, met een moeilijk woord ook wel pisgaatje genoemd. Bij sommige mannen zorgt dit binnen een nanoseconde voor een urineshot. Andere mannen worden weer heel agressief van gekloot met hun pisgaatje. Houd daar dus rekening mee.

Wat heel prettig is, en dat weten niet veel vrouwen, is als jullie tegen ons proberen te praten tijdens het pijpen. Maakt niet uit wat, lul maar wat. Al zeg je “Slager Krolus heeft tartaar in de aanbieding”, we zullen het op zeker verstaan als: “wat een lekker dikke pik heb je, ik voel hem groeien” Een zekere wrijving van de mondholte is ook niet vervelend, gecombineerd met een verticale hoofdbeweging. Als er een kreuntje van onze kant komt dan zijn wegdraaiende ogen van geiligheid bij jullie heel prettig. Nu ja, het moet gewoon een heel organisch gebeuren zijn. Samen de afwas doen maar dan met je mond, zoiets.

Dan het klaarkomen. Het is prettig als jullie in ieder geval suggereren dat je het best wel op een bepaalde manier in je mond zou willen hebben, zeg maar, die naar bleekwater riekende kwak zoute hostiepapier-maché. Al minuten van te voren steeds de lul snel uit de mond halen en richten op een zakdoekje, dat is dus niet goed. Ook bevelend tegen de lul kloppen, of hem keihard op de buikholte laten klappen en dan heel hard lachen om het geluid is ook niet goed. Zeggen: hij komt helemaal tot aan je navel is wel weer heel goed.

De zinloosheid na het klaarkomen moet je samen oplossen. Daar lig je, met een snel kouder wordende plas lichaamseigen vocht in je buikhaar. Je moet nog een stukje schrijven, niet vergeten en er is op het Onze Lieve Vrouwen Kerkhof een happening: een openbare tuchtiging van jaloerse mannen die vrouwen het licht in de ogen niet gunnen. Wat had je niet allemaal kunnen doen tijdens het gepepen worden? Wat had de vrouw in kwestie niet allemaal voor nuttige klein klusjes kunnen doen, zoals douchegordijntjes ophangen of rolgordijntjes in de goede kleuren ophangen. Niet mee laten slepen door dit moment. Het lid gewoon weer voorzichtig aan laten zwellen en al die lessen van Dijkshoorn perfectioneren. Succes er mee!!

GEKTE HEEFT VOORTAAN EEN NAAM 

Gillende waanzin van een manische gek op deze plek en op deze plek  

STOPPEN OP JE DIEPTEPUNT

Hierrrr.....

EXPEDITIE ROBINSON (8)

(...) "hij is een kwitter, ik ben een kemper, ik ben een strukkeler hij is een kwitter, kwitters heersen niet, kwitten zit niet in mijn systeem want ik ben een winner en een strukkeler" (...) 

Hierrrrrr

KLAPPERRRRRRRRRRR VAN DE WEEK

"OK, Ferry, stationair van niets op 8, iemand waar we al een tijdje niets van hebben gehoord, maar jongens jongens wat een klappertje van de week, het is onderzoeksjournalist Nico Dijkshooorrrrrrrrnnnnnnnnnnnnn"

Hierrrr   

EXPEDITIE ROBINSON (7)

(...) Verplicht een jaar in een Somalisch vluchtelingenkamp laten bivakkeren met een lendendoek om, dat zal ze leren.(...)

Hierrrrr 

VOORPUBLICATIE PATTY BRARD (II)

Het materiaal dat zelfs Veronicia Digitaal niet durfde te publiceren nu te lezen bij de guerillaloggers van GeenStijl

(...) dan moest ik een vinger in zijn kont doen. Kwam hij bijna meteen in mijn andere hand klaar.(...) 

VOORPUBLICATIE PATTY BRARD

Vraag niet hoe, maar ik heb materiaal uit Patty's half november te verschijnen boek boven water gekregen. De sappigste stukken lees je hierrrr.....    

HAZES EN BALKENENDE ZINGEN DUET

Onverbiddelijke remake van Bohemian Rhapsody in Café De Wereld, programmaonderdeel van VaraLaat (ergens halverwege de uitzending) 

Bekijk hem hierrrrrrr.......  (ongeveer na 2 minuten)  

EXPEDITIE ROBINSON (6)

(...) Björn laten juichen om zijn stukje vlees en dan in een keer die hele tafel in zee flikkeren (...) 

Hierrrrr.....

EXPEDITIE ROBINSON (5)

(...) Seks werkt juist niet op dat eiland. De laatste zes jaar heeft er niemand ook maar een zweem van een stijve gehad.(...) 

Hierrrr....

EXPEDITIE ROBINSON (4)

(...) Zijn zaad maakte een wonderbaarlijke reis langs verschillende eilandgroepen (...) 

Hierrrr...

CAFÉ DE WERELD

Vanaf afgelopen maandag vast onderdeel van Vara Laat. 
Café De Wereld, waar ik veel teksten voor schrijf. Afleveringen staan een dag later online. 

EXPEDITIE ROBINSON (3)

(...) Een luguber beeld, die langharige kokosmat met armpjes naast je in de auto (...) 

Hierrrr...

ADAM CURRY GAAT VOOR SCHUT

Curry vertelt op zijn site waarom hij niet zo blij is met het door hem gepresenteerde sterrenbeurs. 

Eerlijk, dat wel, maar voor de 100e keer mis ik enige zelfreflectie bij Adam. Het ligt aan iedereen dat projecten mislukken behalve aan meneer zelf. 

Zou het niet gewoon kunnen dat heel Nederland door de totale over exposure en misplaatste eigenwaan uitgekeken is op die gedateerde showkop van hem? Dat wil er maar niet in.Robert ten Brink en Curry, als die iets presenteren dat begrijpt de gemiddelde kijker uit de doelgroep als: “fossielen dus niet leuk.”

Kortom. Laat dit programma door Georgina Verbaan en De Mol junior presenteren en je hebt een hit. Curry is, door zijn arrogantie en zijn autistische  zelfbeeld rechtstreeks verantwoordelijk voor deze blamage. Paay moet hem vaker de waarheid vertellen. Het is over voor hem op de televisie. Radio, ergens in de ochtend, dat is alles dat er nog in zit.

Er valt de omroepbazen inderdaad veel te verwijten. Namelijk dat ze met iemand in zee zijn gegaan die het imago van de zanger van DuranDuran heeft.

Een paar soapies hadden moeiteloos de zo door Adam verlangde connectie tussen tv en internet tot stand gebracht. Hij was de slechts denkbare presentator. 

Iedereen weet dat, behalve Adam. Het wordt inmiddels een beetje pijnlijk.

TONIE HEEFT VOOR GEDRAG EEN 9

"U bent de ouders van Tonie? Komt u binnen, ga zitten. Nou, precies, koud, zeker, ja maar wat doe je er aan, haha, nee, dat is ook waar, zeker, dat zou Tonie ook kunnen zeggen, aartje naar zijn vaartje, als de wolken naar beneden vallen hebben we allemaal een blauwe hoed. Haha, kostelijk! Maar goed. Terzake. Tonies rapport, zullen we het er even bijpakken? 

Schrok u erg? Merkte u al iets? Nee? Hij sliep gewoon goed, op zijn eigen kamertje. Ja, ok. Geen damesbezoek? Schrijf ik even op. Wat? Nooit damesbezoek  wegens ingreep maar geen littekens. OK. 

Tsjaa, ik weet niet wat het is, maar we maken ons een beetje zorgen om Tonie. Hij zit nooit meer alleen in een hoekje van de fietsenstalling. Hij is minder alleen en soms zien we hem lachen. Ja, dat deed hij vaker, dat is waar, maar altijd in zijn eentje. Nu lacht hij naar mensen. Niet erg maar zijn studieresultaten lijden er onder. U weet zeker dat hij geen damesbezoek ontvangt? Want dit is, ja hoe zeg ik dat, duidelijk het rapport van iemand, tsja, laat ik duidelijk zijn, van iemand die er stevig naast neukt. Iemand die een inhaalslag neukt. Iemand die de natte kut heeft ontdekt. U weet het zeker? Ook geen herenbezoek?  Nee, dan moet ik u maar geloven. 

Iets anders, draait hij teksten van Spinvis achteruit op zijn draaitafeltje? Dat wel, ok, dat is misschien iets. Maar geen damesbezoek dus, dat weet u echt zeker? Harde plekjes in zijn ondergoed? Nee? Goed, vreemd,maar ik geloof u. 

Dat rapport. Hier, kijk eens naar massacommunicatie. Het eerste jaar hebben we hem helemaal niet gezien, 2 jaar meteen een 8. Prima. Keurig. Jaar daarop een bang zeventje, dat kan, niks aan de hand maar dit jaar een 6. Dan denk ik toch, Tonie zoekt het individueler, die denkt het wel zonder massacommunicatie te kunnen. Meneertje eigenwijs. Doodzonde. Hoort u hem ook nooit klaarkomen? Nee? Ok. 

Dan die stage bij de Hoogeveense Courant, dat verhaal daar heb ik het vorige keer over gehad. Hebben we met moeite een voldoende van kunnen maken, maar ze gebruiken nu nog steeds dat bureau niet waarop ze hem vonden met die thaise kogels. Ja, dat was participerende journalistiek, was toen het verhaal, dat weet nu nog wel, maar eigenlijk is het vanaf dat moment verkeerd gegaan. 

Theologie valt ook tegen dit jaar. Hij dacht bij zijn laatste toets dat Jezus een journalist bij de HP was. 

Laten we afpreken, want ik krijg zo de ouders van Charis alweer, dat u het in de gaten houdt. Als het naar vis ruikt op zijn kamer, waarschuw mij dan, want het is doodzonde van die jongen. Zoveel talent en hij laat het allemaal weglekken. Is geen rapport voor Tonie natuurlijk. Kan niet. Ik hoop dat u dat begrijpt. 

O ja nog iets, vorige week had Tonie vechten met Natasja die zei dat hij een glibberige pseudo-autist is. Hij heeft haar toen een gebroken kaak geslagen met zijn digicam. Die heb ik in beslag genomen want hij deed er toch niets anders mee dan mensen op zijn site er mee vervelen. Fijn, ok, nee, fijn dat u dat begrijpt, oeef, is het al zo laat? Doe Tonie de groeten. Verder is het een prachtrapport. Als alles mensen van internet hem een halve euro geven voor zo’n mooi rapport, dan is hij binnen, haha, maar niemand weet het, want wie zet er nu zijn cijferlijst online, haha. Ja, nee, hij is gek, wat u zegt mevrouw, maar niet helemaal van god los. Dank u. Tot het volgende semester."

SORRY

Op deze plek stonden enkele minuten verschillende links naar sites over de onderdrukking van de Sakibelo’s, een Zuid-Tanzaniaanse stam.

In goed overleg met de Verenigde Staten en de zittende regering van Tanzania heb ik besloten deze links weg te halen.

Ik, van de Dijkshoorn Crew, wilde graag op deze wijze de discussie over het onderdrukken van Sakibelo’s een andere draai geven. Dat is denk ik gelukt, maar ik heb geen zin in juridisch gedoe. Ik hoop dat jullie dat begrijpen.

De Dijkshoorn Crew

ROETBOY

Teken van leven van onze sympathieke nigga with an attitude.
Of ik het op mijn site wilde zetten. Ok dan Roetboy... 

"Oude school dopeshit, dat is wat mijn main man Nico losmaakt in de discussie over dj tietso. Niet eens heel ver way back dat ik en mijn mannen die trancedokter bibber zwaar in zijn symfonische reet heb genomen en wel met mijn nieuwe urban style project De Mannen Van Rek Taal. Ok, een dope naam en zeg maar een undercover namelabel dat ze diggen op jongerenfestivals en crossing border. Ha, een nieuwe beweging, de mannen die de taal oprekken, poëzie met een keiharde beat, dat is wat we verkopen, dat is de shit die ze denken te boeken. Maar in de basics komt het er op neer dat we iedereen genadeloos en zonder scrupules in jeugdhonken en op festivals in zijn star fucken. Sterrenslag, maar dan anders, mind you. 

We zijn gewoon een zevenkoppig bruin monster dat ze boeken. Ik dig die shit. Poezie met een hardcorefeel is onze dekmantel maar we leren al die dj’s the hard way wie er fokkin de baas is in Nedercoreland. Tietso hebben we backstage keihard in zijn benauwde trancereetje genomen en zijn geschreeuw gefilterd op 120 BPM. Filterfuckdance, wij brengen die dopeshit als eerste. Sample trekken van Tietso als onze mainman zanger Huge Rectalis hem grondig analiseert en dan die jams underground er uit kicken dat is gewoon waar ik voor leef. 

Daarom respect voor mijn man Nico Dijkshoorn die Tietso dist en die fokkin kleuterlijersfans van DJ Boermans zwaar de dopefokkin truth in het gezicht spuugt. Way up voor DJ Horny D.  

Verder alles redelijk vet dope op dit moment. Heel heftige tijd  gehad, eatin my shit, diggin dat dirt maar nu weer op mijn way back met De Mannen Van Rek Taal. Overmorgen staan we op Poetry Vlissingen Totaal met Dove Peter die iets gaat doen met een conga. Horen jullie nog, whities. Dig die niggershit van Dijkshoorn. De zwartste blanke van nederland, mind you!"

Tot zover het gevoelsmens Roetboy. 

EXPEDITIE ROBINSON 2003

"Björn, leider van kamp Noord en in een vorig leven een stuk ingedroogd Japans zeewier, ontpopt zich als een lugubere leider met totalitaire trekjes."

Hierrrr....

EXPEDITIE ROBINSON 2003

"De dames dachten met een Christelijke Behaarde Zeekrab 
van doen te hebben."

Hierrrrrrr.....

ZOEK DE PARADOX

Weer een prachtreactie binnen, uit Belgenland dit keer.  

"Nou jij kan misschien schijten op trance, maar op dit moment zijn er veel Tiësto(trance)liefhebbers die op jou kop kunnen schijten. Maar het verschil is deze mensen verlagen zich niet tot jou niveau dat ver onder nul gaat."

(voor alle tranceliefhebbers. Paradox is geen DJ en je kunt hem dus niet boeken.Het is een moeilijk woord.)

Morgen verwacht ik de eerste woedende reacties uit Korea. 

TRANCE IS NAIEF ZIJN

Ik vermaak me uitstekend met die boze trance-rakkers. Krijg net een mailtje binnen van alweer een psychopaat die mij uitgebreid uitlegt hoe alles in elkaar zit op dansgebied. Alsof hij het wereldvoedselvraagstuk aan het oplossen is. Hij bedoelt veel, maar god mag weten wat. Ik denk, kom, ik stuur die gek een antwoord, vlak voordat hij zelfmoord pleegt. 

Lulverhaal opgehangen over mijn enorme betrokkenheid bij de dancebeweging, dat ik zelf draai etc. en hem, met niet te moeilijke woorden, geduldig mijn column uitgelegd en ja hoor, vijf minuten later maakt meneer gierend van de zenuwen zijn entree in het forum voor zwakbegaafde danceliefhebbers. 

Ze eten uit mijn hand. Zijn ze ook gewend, kritiekloos alles slikken wat de draaiende Goebels van 2003 hun voorzet..

Het heeft wel wat. Ik vermaak me. 

TRANCE IS LIEFDE

Reactie op mijn column bij veronica digitaal: 

"We sporen die gozer op maken hem vast aan de vloer en gaan dan op het forum members party lekker boven op hem dansen op die muziek die hij kaktrance noemt... oke laten we lekker boven op hem kakken dan ook goed.............."

En zie hier Tiësto's publiek:



Na een set lauwe Tiëstostront had deze jongen (in rolstoel, niet zichtbaar) zijn bierviltje van de zenuwen half opgevreten. Ja, 
dat is dat heerlijke Tiëstopubliek. 

HOOR TIËSTO EN STERF 

Mijn column voor veronica digitaal over DJ Tiësto, de populaire Centreparc DJ, verscheurt de samenleving. Tientallen emotionele mailtjes, scheldpartijen en verwoede discussies op verschillende dance-forums. 

ID&T, Tiësto's broodheer, doet ook kritisch en denkt dat ik in het BB huis heb gezeten.  

Lees vooral de commentaren onder de veronicacolumn voor een indringend beeld van opgroeiende jeugd.

Even voor de inside informatie, lieve lezertjes, ik deel zo graag alles met jullie, dat weten jullie toch, de volgende mail die ik net binnenkrijg:  

"WAT BEN JIJ EEN DOMME KANKER LUL ZEG! Te bekropen visie, en totaal geen kennis van zaken. Het is nogal duidelijk dat je het licht niet in andermans ogen gunt. Je zet jezelf hier dus ontzettend hard mee voor lul. Als je zo negatief schrijft over iemand die een aantal jaren geleden nog pizza's en shoarma rondbracht om aan de kost te komen getuigt dat van het feit dat je je huiswerk bijzonder slecht hebt gedaan. Bewondering is het enige wat in iemand op kan komen als je het verhaal achter Tiësto kent. Tiësto is dé DJ die bekend staat om zijn sympathieke karakter en vanwege het feit dat hij met beide benen op de grond is blijven staan. Als je in de media zo met modder gaat smijten dan is dat alleen maar het bewijs dat je hierdoor zelf meer bekendheid wilt halen bij het grote Nederlandse publiek. En om eerlijk te zijn, ik kende je nog totaal niet voordat ik het bericht op het internet zag, alleen hersenloze mensen kijken naar Big Brother, moet je nagaan hoe je eraan toe bent als je eraan meedoet.. Conclusie: kruip maar terug in dat achterlijke Big Brother huis, haal alle camera's weg zodat niemand je op TV kan zien, en doe jezelf en de rest van Nederland een heel groot plezier, kom dat achterlijke Big Brother gesticht nooit meer uit!!!

DJ Matthijs Joha"

Ik verzamel ze en dan bundel ik ze, denk ik.   

Een prachtinitiatief! 

Het was wat stil op hun site, maar nu blijkt dat Roel N. van 
Roel en Roel, de sympathieke vuistneukers, een ontroerende humanitaire actie uit de grond heeft gestampt. "Yoghurt Voor Bulgarije"

Roel R doet er geëmotioneerd verslag van.

Even lekker lezen, gezellig!

Katja neukt met Theo

DJ Tiësto neukt niet 

URK

De column voor webwereld over Urk maakt emoties los. 

"Ik vraag men of woar de skreever van de kollum zellef woent, waarskijnlek in ens of zo, hahaha."

Vanavond gesprek met Radio Vrij Urk. Gekkenhuis.

LOWLANDS 2003 (2)

Ik wilde een lang verslag schrijven over Lowlands en mijn nogal moeizame gang daar, maar 1 foto zegt meer dan 1000 woorden. 

Met dank aan Prinsype die dit moment herkende en fotografeerde. 

Links een ontredderde Dijkshoorn, rechts, in ontwapenend blauw en het haar joviaal in de nek, Jacco, pratend met Martine.

LOWLANDS 2003

Met Jacco, voor Veronica naar Lowlands geweest. 
Hier het verslag en foto's en hier de Extra Foto's, gemaakt door Jacco. 

DE DODE NEGER

Gisteren liep ik over straat toen mijn aandacht werd getrokken door ravottende jongelui aan de overkant. Ik keek even geamuseerd toe hoe veertien jongens een nicht in elkaar trapten. Ik wilde doorlopen, de hoek om en daar lag hij. Een dode neger.

Je leest er wel eens over, dat ze dood kunnen gaan, of je ziet op de televisie iemand heel hard weghollen en dan schieten blanke politiemensen zo'n neger neer, maar dit was toch heel anders, in het echt. Best wel wit voor een neger, dat viel me het eerst op. Ik hurkte naast de neger neer en voelde halfzacht wat aan zijn schouder. Viel me ook tegen, dat je in het echt blijkbaar niet meteen met je mond op zo'n dode neger gaat hangen om hem te redden. Heel vreemd. Dat is dan toch anders als je er echt op in loopt.

Maar goed, daar lag hij. Jammer dat het niet sneeuwde dacht ik. Ik ben er nog even wat omheen blijven draaien. Ik kon nu eens van heel dichtbij bekijken hoe die krulletjes vast zitten in het hoofd. Best zwaar, zo’n niet meewerkende kop optillen. De natuur, daar hield ik wel van, hoe alles gemaakt is enzo. Toen ben ik wat boodschappen gaan doen, maar op een of andere manier bleef ik er toch mee bezig. Ik weer terug, en ja hoor, hij lag er nog. Er zat een meeuw op zijn rug. Mooi dat contrast. De voorkant van een kinderboek was het. De Meeuw en de Dode Neger. Een educatief werkje waarin kinderen en meeuwen leren omgaan met de dood van negers. Er stonden nu ook mensen naast me. “Kom snel , Sjaak, een dode neger, hier, kijk, daar ligt hij”

Toen ben ik maar weer eens naar huis gegaan want alles moest in de koelkast en dan denk je wel eens als je dit meemaakt: ja, verdomd, wij hebben een koelkast en negers niet.