Ik wil even wat Volkskranten doornemen. 

Pavarotti gaat zingen voor Afghaanse vluchtelingen

Dat zie je wel voor je. Hoeft geen foto bij. Die driedimensionale tractorband met een smoking aan gaat weer eens liefdadig doen. De hel. Als er iemand ergens ter wereld een beker met karnemelk omstoot en geen nieuwe in huis heeft, hopla, benefietconcert van Pavarotti. Zat toen ook al achter de actie “Yoghurt voor Bulgarije”, waar Peter Koelewijn toen die single nog voor heeft geproduceerd, samen met Arie Ribbens als “de nederlandse pavarotti”.  “Schat mag ik je vulva rije, kom, het is voor Bulgarije” was de titel van die plaat. 

Pavarotti, dat is opera voor proleten. Jan Vayne maar dan zingend. Klassieke muziek bij Het Kruitvat, dat werk. Die man heeft ook een heel fout image om zich heen hangen. Ongenaakbare dikke proleetboleet. Legendarisch zijn de verhalen wat meneer eist  als hij optreed. Vraag het aan Harry Mens. Moest zich, met een colbert van Gerard Joling over zijn hoofd tot drie maal aan toe wreed laten onteren door deze levende zeekoe anders zong meneer niet. “Sok it, you Mens!” Zal bij Clinton en Harry geen probleem zijn geweest, die heeft een zeker expertise in laten slikken, maar Pavarotti tevreden stellen, ga er maar aan staan. Meneer wilde veertien gemarineerde reeruggen zonder botjes, twaalf gefileerde eekhoorntjes, zes bakken gelatine en 30 kratjes champagne. Zo’n mannetje is dat. Laat zich over de hele wereld de concertzaal indragen om de Pavarotti te zijn die men zo graag ziet. Zwetend als een gevlekte skaamskunk, beetje verstrooid in die baard gaan staan pulleken en bij tijd en wijle een flinke keel opzetten. Daarna de rest van de tournee afzeggen en snel weer naar het hotel om samen met zijn goede vriend Bryan Ferry de hotelkamer onder te schijten. Wist u toch? Bryan Ferry is een erkend hotelkakker. Vraag maar rond. Robert Plant gooide wel eens een televisie door een raam maar Ferry smeert een schilderij op de muur ontsproten uit de bloedeigen ster. Prachtige zonsondergangen in bruinrood tegen de wand. Grotschilderingen maar dan anders. Is een vriend van Pavarotti. 

Maar wie is er niet bevriend met deze sympathieke zingende walrus? Bono, voormalige God van de Hoogmoedswaanzin, zingt een gezellig duetje voor alle aangespoelde Cubaanse bootvluchtelingen. Samen met Pavo op het strand als ze aanspoelen. Sommige Cubanen proberen wanhopig weer de zee in de peddelen. Dan liever die weemoedige hondenkop van Ry Cooder vlak voor je als je net lekker met vrienden wat authentieke geile muziek zit te maken. Geen ontkomen aan. Robbie Williams is ook een potentieel Pavarotti slaafje. Benefietconcert voor alle meisjes die er na drie jaar achter komen dat zangers van jongensbandjes in  95 % van de gevallen homoseksueel blijken te zijn.  

Gaat nu dus zingen voor aangespoelde Afghanen, Pavarotti Zijn ze lekker mee. Lig je nog uit te hijgen, kleren drijfnat, moet je mee. Kom. Opstaan Afghaan! Naar de concertzaal, ondankbare drenkeling. Pavarotti gaat voor jullie zingen. Nesssssssuuuuuuun Dooooorrrmmaaaaaa!!!!!!! Zal ze leren, die kolere Afghanen, dat zal de politiek boodschap wel zijn. 

“Amsterdam was bang voor taxichauffeur” lees ik. 

Nou, laat dat “was” maar weg. Ik zit nog steeds doodstil in de auto naast die gekken.  Jij bewijst de chauffeur een dienst en daar mag je voor betalen, dat is het idee. In een tram of trein  doodstil naast iemand moeten zitten, dat is al ondragelijk, maar in een taxi is het zes keer erger. Pure minachting in 9 van de 10 gevallen. Vuile lulhannes, een beetje een taxi nemen, godverdomme, meneer laat het breed hangen, sukkeltje” dat voel ik altijd als ik naast die vogels zit. Kan ook aan mij liggen. In bijna alle boekwinkels denk ik dat het personeel denkt dat ik aan het jatten ben waardoor ik me precies gedraag als iemand die een boek steelt waardoor etc.  

Maar dit verbeeld ik me niet helemaal. Taxichauffeurs zitten liever thuis of bereiden zich graag voor op een kooigevecht in Oude Schapega. Geheim, in de omgebouwde schuur van de directeur van TCA. Je voelt het gewoon. Je kan ieder moment een daverende kopstoot opzij krijgen als je de straatnaam verkeerd uitspreek. "WAT ZEI JE GODVERDOMME!!! SJAAK COHENPLEIN??? HOEZO?  GA JE JE LATEN BESNIJDEN, NOU? WAT MOET JIJ OP HET SJAAK COHENPLEIN, LULLETJE?" 

En ik overdrijf niet eens. Doordevil vertelt uit eigen doos. Dronken van drank met mijn broers in een taxi op het centraal station. Beetje lacherig want ook des nachts een vreselijke komiek, ik, dat je echt zegt, waar haalt hij het vandaan maar dat je het de volgende keer niet meer na kan vertellen. Ik schrijf ook alles op, want schrijver, snapt u.  Als ik ben wezen stappen staat er meestal alleen maar “satékroketten hebben ook gevoel” op mijn papiertje. Vond ik dan een vreselijk rake observatie bij de Febo. Beetje uitwerken en weer een column, hoera!! Zo’n bui dus, bij die taxi. 

Broers manoeuvreren mij naast de bestuurder. “Kijk, Niek, daar loopt Ramses Shaffy.” Moment van onoplettendheid en ze zitten achterin. De lul. We rijden weg en we weten meteen, dit wordt een zware rit. Meneer heeft liever geen geluid in zijn taxi. Moeder boos en drie melige kinderen aan tafel, die sfeer. Ook precies die reactie,. Vanaf de achterbank onderdrukt gegiechel van broers. Lachen met de hand op de mond. Dit gaat mis. Klopt. Vol in de remmen. “Wat gaan we doen jongens? Gaan we de hele rit een beetje stom zitten lachen? Nou? Ik heb het tegen jou, kale, hoe zit het achterin mannen, gaan we zitten lachen de hele rit, godverdomme, ja, is dat het plan, bij Joop instappen en dan gaan zitten lachen want o, o o, wat hebben we een lol, dat is de bedoeling? Er uit. Kom op, er uit, rot mijn taxi uit, wegwezen. Lachen gaan we maar op straat staan doen maar niet in mijn taxi, ben je nou helemaal belazerd” 

Waar gebeurd, geloof het of niet. Die terreur, die angst, die kan ik dus wel navoelen. 

De Volkskrant doet opeens heel wild verslag van rechtszaken.

Weet niet wat er aan de hand was vorige week, maar bij de Volkskrant waait opeens een heel andere wind. We gaan zo expliciet mogelijk zedenmisdrijven bespreken. Jottum!! Je ziet ze zo zitten bij het ontstaan van het plan. “Jongens, moord en zedenmisdrijf is in, dat is bekend. Ik wil dus geen tekeningen meer uit de rechtszaal. Iedere verdachte lijkt op Adriaan van Bassie dus dat schiet niet op. Details wil de lezer. Verkrachten scoort! Kom op, maak er wat moois van!” 

Ergens begin vorige week een eerste proeve van bekwaamheid. Verslag van de rechtszaak tegen een man die een reclamekrantjes rond brengend meisje heeft verkracht en gewurgd. Lijkt me duidelijk genoeg,. Als je de behoefte al voelt dan stel je je daar zelf iets bij voor, die misselijkmakende paniek van het meisje etc. De Volkskrant gaat verder. Gedetailleerd verslag van de verkrachting. Hoe de man haar naar binnen heeft getrokken, hoe ze op het bed moest plaats nemen en hoe ze haar benen moest plaatsen, dat er vingers werden ingebracht, hoe de verwurging plaatsvond en met welk materiaal etc. “Nu schreeuwt zij wel, voor haar leven”. Dat soort zinnen. Krankzinnig. Welk doel wordt hier mee gediend?  Paar dagen later nog eens. Likkebaardend lekker stuk over een seriemoordenaar uit Parijs. Weer vol met zieke observaties en op hol geslagen verslaggeving. Trendje bij de Volkskrant. “Na de penetratie nam hij de darmen om de nek mee mee als trofee” Dat soort teksten moeten we niet meer van schrikken. Vrije nieuwsgaring. Het “Hannibal  is knal” virus denk ik. 

Doordevil