Kleding Oranje Heerlijk weer eens voetbal gekeken. Vindt u het erg als ik even niet inga op het vertoonde spel? Dat geloven we wel,al die polyvalente spelers op het middenveld met dekking in de rug. Wie wil er geen dekking in de rug? Vraag me opeens af, misschien door de verscheidenheid aan kapsels op het veld, waarover straks meer, of de term “kort gedekt”nog bestaat waarmede ik altijd door mijn moeder naar de kapper werd gestuurd. Nu levensgevaarlijk om met zo’n boodschap naar de plaatselijke “hairdresser 2000” te gaan, want van Sabine en Martin uit BigBrother hebben we geleerd dat alle kappers homoseksueel zijn maar gelukkig wel van de variant waar je om kan lachen. Met een beetje mazzel kunnen ze ook dansen en koken. Kom je moeilijk lopend met een verfrommeld briefje van je moeder terug met een tepelpiercing in plaats van een kort gedekt hoofd. Moeders aller jongens, verenig u! Ga voor uw kinderen staan. Nee, we gaan het vanavond eens kort en krachtig ongegeneerd over het uiterlijk hebben. En volkomen terecht ook nog. Zeg maar, in twee, drie wedstrijden tijd is er in het Nederlands elftal een zekere frivoliteit in de aankleding geslopen. Begon al tijdens het volkslied. Goede regie, die de man van Sesamstraat, Bill van Dijk (voor de mensen met kinderen onder u, Bill is de man die het gek makende lied Zurenbommentaart zingt) volledig buiten beeld hield. Hebt u dat ook, zou Toon Hermans zeggen, dat je steeds die Bergerac-neus min of meer aan zijn eigen neus er bij denkt, als je hem ziet? Komt hij nooit meer van af. Net Rudi Falkenhagen. Kan fabrieksdirecteur spelen wat hij wil, maar blijft Snuf van Snuitje. “FFFFFijne parels, mmmmmmmooooue parels”. Komt nooit meer goed. Een stigma voor het leven. Wel mooi in beeld de casual volksliedkleding van de elf spelers. Een leuk wijdvallende oranje poncho-colbert, die tijdens de oefenwedstrijd tegen Mexico gewoon als shirt gedragen zal worden. Stond ze heel goed. Jaap Stam weer iets minder op een of andere manier. Ik vond het wel heel goed dat het shirt, zoals het hoort, over het hoofd moest worden uitgetrokken. Ik vreesde even een leuke sluiting, iets met een ritsje, van Mart Visser, die deze zomer, heel verrassend het accent legt op de Basic Hollandse Feel. Hmmmm, zwarte broekjes, dat beviel me niet. Ik wil graag modder op broeken zien, of juist niet. In zo’n zwarte broek kan je onbeperkt zaadlozen en dan heeft nog niemand het in de gaten. Zat op het randje. Maar de attributen, de versierselen maakten veel goed. Ik denk dat Frank Rijkaard hier een voortrekkersrol in heeft gespeeld. Was één van de eerste spelers die met een permanent nat kapsel figureerde. De zogenaamde wet-look. Rick James maar dan op het voetbalveld. Rijkaard geeft ook met zijn regenjas een goed signaal af. Geen ceintuur, wat in de voetbalwereld niet minder dan een omwenteling is. Ja die Oost-Duitse coach van Twente, die verscheen steeds in een prachtig trainingspak uit 1921, maar de rest van het gilde hult zich in of een pak (Co Adriaanse: “speler kom jij eens hier. Wat is dit in mijn kraagje? Een haa...., een haaaaaaaa, een haar, ja! En waar hoort een haar te zitten (slaat speler hard boven op hoofd) , op je hoofd ja. En wat moet je met je hoofd doen als jij de trainer zijn pak verstelt? Denken ja, denken, met je re......, met je rech........., goed zo ja, met je rechterkwab! Enz. enz) of de regenjas met riem. Allebei even erg. Maar Rijkaard draagt iets moderns. Zien is geloven. Zweeft heel subtiel op de rand van Waterlooplein en 17 mille. En daar trek je je graag aan op, als speler. Frenk, De Zwijgende Reus Die Van Goede Muziek Houdt En Af En Toe Een Boek Leest. Gaan óók een beetje rare dingen doen, de spelers. Davids, met een paintball-bril op. Hoofdrolspeler uit Mad Max IV. De krankzinnige motorrijder. Net als Seedorf zo’n prachtige geëxplodeerde ananas op zijn hoofd. Seedorf had de overrijpe vrucht bij elkaar gebonden met een heel leuk afkledend zwart haarbandje. Stond hem goed, laten wij daar nu ook eens wat van zeggen. Verder voornamelijk heel veel geen haar. Kluivert, Reiziger, langzaam herstellend van zijn 14e kaakoperatie, wetenschappers staan voor een raadsel, de schedel is steeds binnen een week na het wegzagen van de jukbeenderen al weer in zijn oude vorm gegroeid, en Bogarde, allemaal met zo’n mooie kale schedel. Bogarde helaas maar kort, want die moest van Rijkaard driekwart van de wedstrijd met een witte tulband op spelen, i.v.m de komende wedstrijd tegen de Emiraten. Opvallend toch dat deze kale koppen mooi, geil, sexy, verzin eens een begrip, zijn, en dat dezelfde coupe bij Jaap Stam slechts afgrijzen oproept. Latente skinhead in laat 20-eeuwse grungeperiode, veel meer kan je er niet van maken. Is gek gemaakt door Beckham. Stam niks in de gaten. “Ah, Jaap, com’n , one haircut 2000, please etc etc.”, en ja hoor, als een van Aerle trapt hij er in en wat je ziet is een aardappelpoter met een modern kapsel. Val ik u erg lastig? Nee? Ik ga nog even door over uiterlijkheden. Johan Neeskens, deed mij pijn om te zien. Geen gescheurde wenkbrauw, stuk bot door sok of handenschuddend met vlak boven de knie gekliefde tegenstander (Neeskens maakt het gebaar “ik speelde de bal, aanstellertje hier op de grond”) Nee, ook al in een modern pak, met , god sta me bij, een blocnote. Was zich net tot levende legende aan het ontwikkelen in het altijd gezellige Zwitserland, deed iets met kaas raspen, en die zit nu op de bak bij Frenk. Bal rolt uit, de Nees schrijft het op. Houdt op!!! Nu. Wat is dat voor onzin. Neeskensen horen in een korte broek. Shirt er over heen. En veel haar op hoofd voor eeuwig in jaren 70-snit. Niet dat rare strakgekamde vertegenwoordigershoofd. Weg ermee. Frank, stel een daad. Na doelpunt even lekker die hand door dat haar. Reanimeer Neeskens, alsjeblieft!!! Laten wij voor één ding dankbaar zijn, dat Regilio Tuur geen bondscoach is. Spelers allemaal in te strakke smoking op het veld en Regilio praat drie uur, totaal onverstaanbaar, zoals altijd, in op een verbijsterde pers. Had ook gekund. Tot een volgende keer. Doordevil