|
|
|
zondag, mei 03, 2009
GEDICHT UIT DWDD OVER APELDOORN
Omdat er via de mail en twitter, veel naar wordt gevraagd, hier het gedicht dat ik vrijdag in DWDD voorlas, een dag na het ongeluk in Apeldoorn
APELDOORN
de dag
begon zo mooi
maxima en haar
hoedje
een platte zwarte kraai
in doodsangst
tegen de zijkant van
haar hoofd gevlogen
ja ik had er
zin in
het jaarlijks feestje voor
koekhappend nederland
de dag
begon zo mooi
met dat heerlijke
als suddervlees
belletje voor belletje
in de jus
voortkabbelende
deskundige commentaar
van de nieuwe maartje van wegen
ja
apeldoorn
maakt zo vroeg op de ochtend
veel in mij los
weer zie ik
het zwarte herfstblad
op de zijkant van
maxima’s hoofd
en denk
je bent huisdichter of niet
zij is een illustratie
bij het gedicht
the raven
van edgar allan poe
dat denk ik als
de zwarte dood
het beeld binnenraast
en ik zeg
in een opwelling
tot mijn schrik
kuifje
zo rijden auto’s
in de strip
kuifje
in kuifje
rijdt kuifje
afrikanen omver
die enkele ogenblikken later gelukkig
even aan het hoofd krabbelend
weer opstaan
ook nu ontsnapt
als in een stripverhaal
een agent op een fietsje
maar het bevrijdende moment
blijft nu uit
het wordt maar geen stripverhaal
en heel even voel ik
het moment
de opengesperde monden
de doodsangst
het niet willen begrijpen
het verlangen naar het
onmogelijke
dat de bestuurder zo uit zal stappen
zal zwaaien met zijn cowboyhoed
en dat de op straat liggende mensen
net als bij een rampenoefening
glimlachend op zullen staan
maar ze staan niet op
ik hoor het
aan het commentaar
het gaat over
lakens
in plaats van tobbedansen
het gaat over
explosieven
in plaats van
vuurwerk
een dag later
lees ik lamgeslagen
de volkskrant
die al in de tweede alinea
meldt
dat het om een autochtone dader gaat
gelukkig mensen
goed nieuws
hij is wit
en alles wijst er op
nog beter nieuws
hij was ook nog gek
de gebruikelijke
deskundigen griep
kruipt langzaam
onder mijn huid
ik lees de gesprekken met
de buren van de dader
hij hij was heel erg op zichzelf
hij maakte nooit eens contact
hij keek je op een bepaalde manier aan
hij betaalde keurig zijn huur
hij droeg zijn haar af en toe kort
kortom
iemand als ik
we lezen het wel
morgen
dat hij zijn schoenen liet verzolen
en dan heel
ongeduldig was
maar ik wil niets weten
van deze man
wil hem niet voor me zien
in een kroeg
lachend
ik wil maar
1 ding weten
hoe
gaat het
met het meisje
in de blauwe jurk
blauw
niet oranje
zoals mamma ‘s ochtends
had aangeraden
nee
blauw
wat zo mooi staat
bij haar rode haar
ik wil niet weten
wat zij dacht
ik wil niet weten
wat haar zusje dacht
ik
wil
weten
meisje
met je blauwe jurk
of je nog durft te leven
of je ooit nog
iets vrolijks aan durft te doen
ik zou zeggen
denk maar aan de koningin
die doet ook vaak iets
waar ze geen zin in heeft
je kunt haar
altijd bellen
want ze is heel lief
en ze zal je herkennen
ook met een ander jurkje aan
want zo is onze koningin
daar ben ik sinds gisteren
van overtuigd
#
posted by Nico @ 5/03/2009 11:55:00 AM 
|
|
30 Comments:
had het nog niet gehoord Nico, erg mooi!
altijd het mooist als jij het voordraagt
Ontroerend verwoord, het meisje, en of ze nog durft te leven ... daarmee kleur jij de wereld weer iets meer thuis.
Heel mooi omschreven. Ontroerend, inderdaad.
Ik wou dat ik het zo raak kon verwoorden!
Als je nog een keer zo treffend een grote gebeurtenis weet je beschrijven, verhef ik je tot Mijn Dichter Des Vaderlands!
Ontroerend en pure vakmanschap
Ik had het al gehoord bij DWDD en heb het al tweemaal herlezen. Gevoelig getypeerd in bijna stille woorden. Bijzonder.
Mooi.....
GAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAP
Altijd lekker om effe op het moment van de dag mee te liften he kerel!
El Cheapo.
Nico. Kun je voor blinden ook de audio versie hier plempen. Jij kunt het beter voordragen namelijk ;)
Echt prachtig Nico
kippenvel!
Die P Kouwes is nu toch echt wel helemaal dood, he?
Vond het al prachtig toen je het voordroeg in DWDD. En nu ik het lees weer even stil ervan.
Prachtig.
Ans(je)
Je was altijd al mijn held maar je bent bij deze nog een stukje groter geworden.
Dankjewel Nico...
Vele reacties heb ik gehoord, velen proberen het rationeel te duiden. Dit prachtige transparante stuk doet mij echter het ware drama voelen, en tranen stromen.
Bedankt Nico.
mooi Nico, was niet zo op de koning.Moet nu haar verdriet delen.
Zou toch niemand mogen overkomen. Zo oneerlijk, zo gemeen, zo laag bij de grond, zo een vuile streek zo niet oranje...............
Vreselijk irritant geplaatst met die halve zinnen. Daadoor leest het niet lekker. Zal wel weer artistiek of zo zijn. Jammer. Het schijnt goed geschreven te zijn, lees ik.
Oftewel:
vreselijk irritant
geplaatst met die
halve zinnen
daardoor leest het
niet lekker
Zal wel weer
artistiek of zo zijn
jammer
het schijnt goed
geschreven te zijn
lees ik.
@Anonien 9:30 : new in town ?
"Zal wel weer artistiek of zo zijn"? laat Nico het maar niet horen ;-)
Nico, ik had de uitzending gemist, ga het zeker terugkijken.
Klasse man.
Heel mooi! Ben d'r stil van...
erg mooi nico. ondanks het feit dat je zo'n onsympathieke kop hebt, kan ik er niet omheen dat dit stuk mij erg heeft geraakt. groeten
Indrukwekkend. Ik denk dat met dit gedicht de gevoelens van heel veel mensen meer dan prima verwoord worden. Dank u wel.
Mooi, en zo treffend beschreven. Dank je wel!
Dit bericht is verwijderd door de auteur.
Nico, dit is werkelijk prachtig! Ontroerend mooi.
Meestal vind ik mezelf een koele kikker, maar nu raakte je me echt. Ik zat te janken op de bank toen je het voorlas. Hulde
waarvan akte,
C. Ansems
Je moet toch eens op je interpunctie letten! Punten, komma's en hoofdletters, je weet wel... Dit is geen gedicht, dit lijkt wel een gemiddelde reactie op fok of youtube. Wat Anoniem zegt dus, eigenlijk, als het ware...
Ik vind 't erg mooi en erg treffend. Meerdere met mij zo te lezen.
Jammer dat de mensen die negatief reageren, anoniem blijven. Beetje makkelijk... maarja, zal wel stoer zijn ofzo.
Een reactie plaatsen
<< Home