mail
nico@nicodijkshoorn.com






veel gelezen
Avondje oldschool met RUN-DMC
Motorhead the musical
Nico kijkt porno
Het Inca-bevrijdingsfront
Op toernee met Rotten Copscorps
Alle columns over BigBrother 1
Volkskrant columns tot 1/4/09

archief




het oude archief


links
kouwes
nico's foto's
Roel en Roel
ongezien de tiefus
retecool
koelman
koken blogspot
la spotte bloque
nico huilt

home >>


This page is powered by Blogger. Isn't yours?



 
donderdag, februari 02, 2006

DE APPLE STORE



Je muziek opnemen en dan naar buiten met een koptelefoon op je oor, dat is nou echt iets voor kansarmen. Pure verlatingsangst, je huis op je hoofd meedragen. Het klopt niet, in de tram naast een bejaarde gaan zitten en dan naar Public Enemy luisteren, met een zojuist gekochte prei van de buurvouw tegen je been aan. Vaak trek ik de oordopjes er dan ook even uit, als zo iemand naast me zit. Lekker humaan connecten. "Mooi he negertmuziek, jaa, het is van negerts want dat hoor je want die spelen altijd een syncope op de eerste tel met een verminderde terts in de kwint, wat heel kenmerkend is voor negerts, leuk he, wist u dat al, jaaa nee echt. Je hebt gevoelige negerts zoals D 'Angelo die zingt over een pond bruine suiker en dan heb je ook weer James Brown die er weer uit ziet als een pond bruine suiker. Maar wel vrolijke muziek, de funk bijvoorbeeld, wat je vaak hebt met negerts en dan trompetjes er bij en dan op een blank hoofd zoals dat van u om het leven een beetje op te fleuren, dat je als blanke denkt, ja, leuk, negertmuziek." Zo ver kom ik meestal niet eens. Dan zijn ze al weg.

En daar gaat het uiteindelijk om. Ik wil helemaal niet vaag op de achtergrond slechte muziek horen. Een paar jaar geleden dacht ik nog, het neemt wel weer af maar nu is er iets heel anders aan de hand. Je onderscheidt je nu blijkbaar met je MP3 speler. De iPod terreur. De iPod is opeens de nieuwe gymschoen. Niet het juiste aantal strepen op de zijkant telt, maar de kenmerkende witte hoofdtelefoon en het gemak waarmee je in de trein even tersluiks laat zien dat je een Echte iPod aan je lijf hebt hangen. De nieuwe rijken, dat idee. Behangen met iPod gadgets tegen een frietkraam aanhangen. Men denkt een voorhoedegevecht op de stijlmarkt te strijden maar men realiseert zich niet dat men bij de plebs hoort. De tegenbeweging is alweer ingezet. Dikke kale mannetjes met krokodillenleren schoenen op weg naar een VVD congres in Schouwenveen lopen met een iPod in de rondte. Het is al lang niet meer geil om er een te hebben, helemaal niet na de introductie van de Ipod Mini. Leuke roze spelertjes die de viriele neukboy aan zijn vrouwtje geeft voor na het klaarkomen. Niet echt een groep waar je bij wilt horen. Reloadlezers doen het inmiddels alweer oldskool, met een zo groot mogelijke koptelefoon op en een tas vol cassettes. Een iPod dat is iets geworden wat je oom voor zijn dertiende maand koopt.

Die visie wilde ik de iPod bezitters graag eens inpeperen. Ik wist waar ze uithingen, de echt hopeloze Ipod afficianados en would-be macmeelopertjes. Bij een van de speciale Apple-stores, waar in stralend wit jezus licht gevoeld kan worden aan Apple- apparatuur. Ik wilde wel eens zien hoe ze met hun relikwieën omgingen. Het was inmiddels dezelfde waanzin als met Bang & Olufsen. Gestileerde Startrek bedieningsdesks om comfortabel mee naar het zesde kwadrant te reizen, maar een cd'tje opzetten kost een half uur manoeuvreren in je moderne living. Audio presenteren als kunst, daar zijn ze goed in bij Apple. Kijk naar de nieuwste Mac modellen. De Mac mini, een zilveren botervlootje, want ons ben zuunig. Het is het instapmodelletje van Apple. Hetzelfde verhaal gaat op voor de iPod Shuffle, een wit gelakte usb stick met een gloeiend lampje er op die, voor straf omdat hij heel goedkoop is, de nummers alleen maar random op je hoofd kan gooien. Met een iPod voel je je een beetje rijk, dat is denk ik het idee. Dat wilde ik wel een paar mensen uit hun hoofd lullen. Ik ging even in Rotterdam bij de Apple-store kijken. Know your enemy. Fight the power.

Juist Rotterdam, want als men ergens goed is in het bewonderen van lelijkheid dan is het daar wel. Met 40.000 mensen naar een Koreaanse film van zes uur kijken over een dode forel, het gebeurt in Rotterdam. De koopgoot, waar je dolgraag een keer een tsunami doorheen zou willen jagen, het sterft er van de kooplustige Rotterdammers. En ja hoor, ook in de Apple-store hetzelfde fenomeen. Ik keek. Lelijke mensen voelden aan mooie apparatuur. Ohhh wat werden ze er geil van, al die doosjes, al die clickwheeltjes. Ooit zouden ze er een bezitten, als tante Stien haar kunstheup was afbetaald en als dikke Sjonnie afkwam met die zes rooien voor die omgebouwde crossmotor. Ik ging weer even connecten. Naast een achterstandsstelletje. "Mooi he" zei ik."Het glimt aan de achterkant, dat is mooi he." Ja dat waren ze met me eens. "Maar stel je voor", ging ik door "je hebt die iPod in je hand en je luistert naar allemaal iPodmuziek op je iPod hoofd en dan draai je je iPod om en dan zie je jezelf in die spiegelende chromen achterkant, wat zie je dan? Precies je eigen hoofd ja. Dus in dat apparaatje, die mooie iPod zie je dan een uitgebleekt afgeleefd hoofd en dat is niet heel erg iPod he. Nee. Daar verpest je hem eigenlijk mee. Want een iPod is ….., ja, precies mooi. En jullie zijn ….. inderdaad ja, lelijk. Dus wat gaan we doen? Heel goed. Eerst mooi worden en dan komen we weer eens terug." Pang daar stond ik al weer naast de volgende geverfde hoer. Ze bekeek een Mini-iPod. Welke kleur ze het mooist vond, was mijn vraag. Tien minuten getwijfel. De gouden. "En wat heb jij in je mond? Nee, geen gouden tanden nee. Roestende vullingen. Dus wat moet jij met goud? Jij verdient helemaal geen Ipod."

De eigenaar van de zaak was me dankbaar. Je kon ze niet hard genoeg aanpakken, die plebs. Het rook naar arbeiders in zijn zaak, al weken, sinds de introductie van de iPod shuffle. Hij vertelde me over de nieuwste Apple. Komt over een half jaar op de markt. Een grijze usb stick die iedere nummer ombouwt naar een Lee Towers cover. Je kunt hem alleen in kelders luisteren. Wordt dringen in Rotterdam.

(eerder verschenen in Reload)

# posted by Nico @ 2/02/2006 12:20:00 AM

3 Comments:

Anonymous Anoniem said...

Kijk uit dat je niet van je gipsen voetstuk afvalt. Zou echt jammer zijn want je schrijft zooo leuk...

16 juni 2008 20:22  
Anonymous Anoniem said...

Kijk uit dat je niet van je gipsen voetstuk afvalt. Zou echt jammer zijn want je schrijft zooo leuk...

16 juni 2008 20:22  
Anonymous Anoniem said...

Kijk uit dat je niet van je gipsen voetstuk afvalt. Zou echt jammer zijn want je schrijft zooo leuk...

16 juni 2008 20:22  

Een reactie plaatsen

<< Home