mail
nico@nicodijkshoorn.com






veel gelezen
Avondje oldschool met RUN-DMC
Motorhead the musical
Nico kijkt porno
Het Inca-bevrijdingsfront
Op toernee met Rotten Copscorps
Alle columns over BigBrother 1
Volkskrant columns tot 1/4/09

archief




het oude archief


links
kouwes
nico's foto's
Roel en Roel
ongezien de tiefus
retecool
koelman
koken blogspot
la spotte bloque
nico huilt

home >>


This page is powered by Blogger. Isn't yours?



 
donderdag, december 23, 2004

HET OFFER: EEN KERSTVERHAAL (3)

(lees Hierrrr deel 2)

Terwijl ik in de la rommelde, op zoek naar cocktailprikkertjes, bedacht ik me dat het misschien ook wel aardig was om een briefje op Walter zijn buik achter te laten. Het zou door verschillende mensen als een mooie verwijzing naar de moord op Theo van Gogh worden gezien en tegelijkertijd kon ik er nog wat gedachten op kwijt. Het maakte het ritueel doden van mijn hamster misschien iets dragelijker.

Dat viel godverdomme niet mee, in kabouterschrift op een piepklein velletje een verklaring opschrijven. Na een uurtje of drie wroeten had ik het volgende bij elkaar geschreven:

WAARSCHUWING AAN ALLE HAMSTERS, DAT JULLIE DUS WETEN DAT HET OVER EN UIT IS MET DAT GEKNAAG, JA, OOK JULLIE STIPPIE, HANGZAK EN VEELKRUIN DOE NU MAAR NIET OF JE ACHTERLIJK BENT WANT DAN ZAL IK OOK JULLIE VINDEN EN NIET AARZELEN OOK JULLIE TE OFFEREN NAMELIJK VANDAAR DUS.

Dat was wel de goede hysterische toon. Ik miste alleen nog een beetje het extremistische geestvernauwende element in mijn briefje. Schreef ik er nog snel bij.

WIJ, IK DUS, VAN DE BEWEGING "JAJA LEKKER HOUDEN VAN ELKAAR MAAR ONDERTUSSEN LAAT ONS TOCH NIET LACHEN OPZOUTEN NOU" ZIJN HET ECHT MEER DAN ZAT DAT DINGEN GEWOON GEBEUREN EN DAT JE HET NOOIT VAN TE VOREN WEET DAT HET GEBEURT EN DUS LATEN WE NU IETS GEBEUREN WAARVAN WE PRECIES WISTEN DAT HET GING GEBEUREN, DUS GEEN GEFOK MET ONS WANT ANDERS WETEN WE JULLIE DUS TE VINDEN

Goede tekst. Walter kon er ook allemaal niks aan doen, maar ik vertrouwde er op dat hij een martelaar zou worden binnen de hamsterbeweging. Gestorven omdat er iemand te veel van hem hield, het kon slechter. Ik prikte het briefje op het cocktailprikkertje. Vroeger, op de lagere school, zaten er aan dit soort stokjes kleine partyworstjes, eventueel met een stukje zuur, gestoken in een meloen met zilver papier er omheen. Ach ja, uitdelen op school. Wie had mij ooit gevraagd om mee te gaan, de klassen rond. "Niemand, Walter, niemand" zei ik. Hij keek niet op of om. Hij probeerde een laatste wortelmaal in de hoek van zijn verblijf te rollen.

# posted by Nico @ 12/23/2004 07:46:00 PM