Vreemd uit de Volkskrant Een stortvloed aan opvallende berichten in de Volkskrant van vandaag nopen mij er toe om iets fragmentarischer, kernachtiger op het nieuws in te gaan. Laten wij meteen beginnen. In Drenthe is een duivelse perpetuum mobile uitgevonden. Met de regels in de hand probeert men in Meppel een hel op aarde te creëren. Men wil op één bepaalde rotonde voorrang geven aan fietsers. Ik zag het direct voor me en huiverde. De drie dingen die ik in het leven het meest vrees met elkaar verbonden in een duister complot: Drenthe, fietsen en voorrang verlenen. Wordt een attractie, dat wel. Duizenden Japanners, Amerikanen en Chinezen om de rotonde heen, waar inmiddels honderden abonnees van het tijdschrift “De Vogelvrije Fietser” tot in de oneindigheid met woeste armgebaren hun voorrang opeisen. Ben één keer in Drenthe geweest en vanaf die tijd geef ik iedereen die die kant op wil voorrang. “Na u, nee, echt, ik sta er op, na u!” Ik logeerde er in een van strokarton opgetrokken naar bedorven hout riekende omgekeerde doos met gaskachel. Moest 14 keer op een nacht door een krankzinnige opeenvolging van handelingen, alles in het Oud-Drents met een roestige spijker op een oud vel papier gekerfd, de kachel tot leven wekken. “Volwassen man in onderbroekje op knieën kijkend naar dovend vlammetje. Voorstudie” heeft mijn vrouw haar schets genoemd. Prachtig initiatief in het altijd sympathieke en warme Braunau, de knusse geboorteplaats van Adolf Hitler. Van diens geboortehuis wil men een verbroederingsplek maken. Briljant! Een gat in de markt. Wie wil er bijvoorbeeld niet eens paintballen in het Anne Frankhuis? Politiek beladen plekken een heel andere sfeer geven, je moet er maar opkomen! De volgende Wereldvrouwendag in Zuid-Mahori, waar 95% van de vrouwen, altijd zo geweest dus niet zeuren, je voelt er bijna niets van, besneden is. Ingreep van niets, dus waarom zou je een mesje gebruiken. De volgende Gay-Games For Black People in Texas, waarom niet? Daar zal opeens de letterlijke betekenis van Rednecks worden geopenbaard in een bloedig treffen tussen de briesende paardenfokkers en zwarte atleten slechts gekleed in een vrolijk beschilderde roze kurk. Er opent zich een hele markt! Ik wordt er bijna enthousiast van. Bij Mona van BigBrother de volgende Spinoza-lezing houden. Ik ben bijna net zo gegrepen door dit idee als Robert ten Brink voor welke vernederende format dan ook. Ik zag , ook in de krant, een kant en klaar programma idee voor hem. Het blijkt dat de uitslag van de HIV-test nog vaak onzorgvuldig wordt doorgegeven. Schandalige toestanden, als je dat leest. Mensen die geld opnemen en naast saldo-informatie ook de uitslag van de test op het bonnetje krijgen uitgeprint. Via de post schijnt het ook veel te gebeuren. “Schat , was er nog post vandaag? “ Eeeehhh, ja, je nieuwe KijK is binnengekomen, een kaart van Ans en Gerrie uit Braunau en je bent seropositief, kom je eten?” Ongelofelijke misstanden. Maar Robert ten Brink, die eerder een heerlijk familieprogramma boetseerde over suïcidale absolute minima, moet er toe in staat worden geacht om hier weer een magnifieke show van te maken . In een lekker gezellige ambiance, veel ballet en de onvermijdelijke geniale Mini en Maxi die weer een universele act doen met een uitheems blaasinstrument, wordt de hoofdpersoon van de show medegedeeld of hij positief is bevonden of niet. “Ben je er klaar voor, Jean? Had je dit verwacht toen je dacht dat je naar de dokter ging? Hebt u thuis uw biljetten allemaal klaarliggen. Daar gaan we, laat ze maar zien die rode bloedlichaampjes. Publiek de handen op de knop, niet meer zwaaien in de camera. Ik wil........... NU horen wat de uitslag is van Jeans test!” En daarna, afhankelijk van de uitslag, een vrolijk sambamuziekje of de in mineur aflopende reeks tonen uit een gedempt trompetje. Waa, waa, waa, waaa. “Jammer, Jean, je was een fantastische kandidaat, hier heb je de test op cd-rom, om het thuis nog eens allemaal na te spelen. Dames en heren, Jean!!!!” Hoera, een nieuwe plaat van Oasis! Zijn nu weer heel goed, lees ik. Vorige plaat vonden ze ook volkomen niks, maar deze.... die is eigenlijk gewoon weer goed. De verpersoonlijking van 30 jaar Britse navelstaarderij, Liam Gallagher, ver voor Hazes al een vliegtuigvechtertje, is van de drank af en rookt niet meer, moet ik in 47 verschillende interviews lezen. Ze hebben ook kinderen, de broertjes. Ja, het is een nieuwe fase in hun leven. Bij de volgende plaat voorspel ik een terugkeer van de Gallaghers naar oude waarden en normen. Plaat opgenomen in een landhuis. Ze maken in hun vrije tijd Cheddar kaas en doen niets liever dan puzzels op een stuk karton plakken. Pers wederom laaiend enthousiast. Levensgroot bij het interview afgedrukt, vandaag in de Volkskrant, de tekst van de single “Go let it out” Blijkbaar hebben ze nu ook een hond. “So go let it out - Go let it in” Cabaretier Theo Maassen in het nieuws. Moet voor de rechter verschijnen omdat hij, tijdens een voorstelling, een bezoekster op haar vulva heeft getrommeld. Mag niet, schijnt. Veel erger vind ik dat Theo Maassen blijkbaar ook meedoet aan de terreur van de publieksparticipatie. Je kan geen voorstelling meer bezoeken of er staat wel een kleinkunstenaar over je kale kop heen te pissen of becommentarieert met de rest van de zaal de omvang van je reet (“moet je kijken, man, draai je eens om, dat kan toch niet dames en heren, zo’n ass in je broek?”) Wat heb ik er toch een hekel aan. Van het Hek is het ergst. Lekker gek doen met de eerste rij en kijk ze genieten. “Zo direkt gaat hij zich misschien zogenaamd op mij aftrekken”. Het is een ziekte en totale artistieke bloedarmoede. Vijf minuten bezig zijn en al met een microfoon de zaal inwandelen, speurend naar een kale lulhannes of een burgertrut. Theo Maassen gebruikte ook nog eens de makkelijkste en meest voor de hand liggende variant, namelijk het afzeiken van te laat komers. Die hij dan weer te vroeg laat komen. Toe laat mij ook eens een Leids Cabaretgrapje maken. Groot nieuws op dezelfde pagina: niemand had het nog in de gaten, heel subtiel gegaan allemaal, via slinkse wegen doel bereikt, maar Danny de Munk blijkt nu opeens een groot acteur te zijn. Had ik helemaal niet in de gaten. Ik zie steeds een soort natte droom van een herenkapper staan, met een gemodeleerde drol in zijn nek. Een te vroeg oude jongen die acteert zoals Nederlandse knipkaart theatergangers (“bij welke voorstellingen zijn we ingeloot dit jaar, zit er ook iets om te lachen bij”) het graag ziet. Goed volume, emoties aan gezicht af te lezen tot aan de achterste rijen van het Scheveningse theater. De Lee Towers van het toneel. Maar dat heb ik steeds helemaal verkeerd gezien. Briljant acteur, Danny. Kent altijd zijn teksten, is steeds op tijd enz enz. Een rolmodel. Houd hem in de gaten. Volgende week in de Volkskrant: Danny Christiani blijkt een van de beste popzangers van Nederland te zijn! Over kappers gesproken, er staat ook een klein bericht in over de lustkapper. De man die aan huis zijn oneerzame wil deed met het haar van onschuldige vrouwen. Die wreed zijn verboden lusten botvierde op uitgewassen permanentjes. Ik voel op één of andere manier met hem mee. Het moest er een keer van komen, een nervous breakdown van een kapper. Dag in dag uit, tijdens het knippen proberen niet met je geslacht per ongeluk tegen de wang of de schouder van de klant te botsen, met je natte handen, in dat warme water, kneden, kneden dat haar, nog meer shampoo, wit shampoo, door dat haar, dat lange natte haar, blijf daar maar eens rustig onder. Overdag werkt hij bij Hairdress-salon 2020” maar des avonds verandert hij in “Lustkapper!!!!!” Toch weer veel langer geworden dan ik dacht. Tot de volgende keer. Doordevil