Wouters wordt opgetild Beter laat dan nooit. Nog even over wat opvallende momenten uit het afgelopen sportweekeinde. Het mooiste moment was natuurlijk tijdens Ajax - Willem II. Ik heb het hier over de reactie van Knopper die na zijn doelpunt als een speer naar Wouters toe holde om, hoe zeggen ze dat, “hem mee te laten delen in de vreugde” de rest van de selectie er in polonaise er om heen. Ook zij wilden Wouters, de sympthieke kleine man met het gezicht van leer, allemaal even aanraken. Tien Ruudjes om de trainer heen. Ja, iedereen was het er over eens, dit was een prachtgebaar van een veerkrachtige selectie, een selectie die ten overstaan van iedereen een gebaar maakte. Hij kon rekenen op de steun van de spelers, die en dat zag je het volste vertrouwen in hem hadden. Mijn overtuiging is dat de spelers Wouters met deze actie juist definitief de das om hebben gedaan. Een coach hoort tijdens een wedstrijd namelijk niet opgetild te worden. Aanraken is al fout. Een hoofdtrainer moet onbewogen voor zich uit blijven kijken, 4-0 achter, en de assistent moet steeds, met een zekere schroom, tegen hem praten. Je hoort het nooit, maar je kan je er wel van alles bij voorstellen. Een goede eeuwige assistent bouwt het op. Eerst een keertje roepen naar invallertje van 16 jaar: “In de ruimte dekken, polyvalent op het middenveld, breed, breed, hou het breed” Is altijd goed. Daarna, er zit zogenaamd wat op de mouw van je te wijde jack, kijken of de trainer het gehoord heeft. Zie je hem daar knikken? Nu niet overmoedig worden. Heel voorzichtig. Niet zeggen “Olde Wieberaar volgende keer reserve, coach”. Zoek het meer in de zinnige voor de hand liggende observatie. “Het gras zuigt” is goed. Kan als voetbalwijsheid worden opgevat, namelijk “hij heeft zich verdiept in de gesteldheid van gras” maar kan tevens als streetwise worden geïnterpreteerd. “Leuk”, denkt de trainer en zegt de volgende dag, eens proberen, zoiets tegen de materiaalknecht “die ene bal daar, die kan weg, die zuigt.” Alsof je Def P van de Osdorp Posse in de voorhoede hebt lopen. Maar, niet aanraken dus. Mario been maakte enkele weken geleden een jammerlijke fout. Ging opeens, na een winnend doelpunt, letterlijk aan Beenhakkers nek hangen. Fout. Had alleen even moeten kijken. Wenkbrauw optrekken. Hoogstens. Of even lucht uit bolle Beenwangetjes laten ontsnappen, was ook goed geweest. Assistent opgelucht, trainer wist wel beter. Dat idee. Nu maakte beenhakker een woest afwerend gebaar en wordt het nooit wat net been. Hij hoort bij “hen die optillen” Maar het ergste was wat Wouters zich aan liet leunen, notabene in aanwezigheid van zijn beoogde opvolger Obersturmbahntrainer Co Adriaanse. Hij liet zich lachend optillen door Knopper. Dani zat aan zijn haar, de bovenkant ook nog. Wordt zijn ondergang. Denk er even over na. Ziet u het nog voor zich? Voor de mensen die het hebben gemist even kort een visueel verslag. Knopper scoort, en begint direct naar de zijlijn te sprinten, op zoek naar het voetbaldier Wouters. Die weet het al. Ze komen me bedanken. Maakt eerste fout. Loopt naar zijlijn om de spelers op te wachten. Had nog goed kunnen komen als hij zich even aan had laten raken om daarna wild gebarend de spelers weer het veld op te dirigeren. Geniaal! Alleen Jan houdt zijn hoofd er bij. De wedstrijd is nog niet gespeeld. Briljante coach. Deed hij dus niet. Zoals gezegd tilt Knopper hem op. Niet Sjakie Wolfs, de bewegende mascotte, die pas sinds een paar jaar op de bank mag zitten maar bij Louis van Gaal nog gewoon achter van der Sar in het net werd gehangen wordt opgetild , nee, de hoofdcoach van Ajax. En hoe. Dat is ook heel belangrijk. Optillen met meerdere personen kan nog goed zijn. Niet tijdens wedstrijd, zoals bij de Africacup na ieder doelpunt. Maar Knopper deed zijn armen onder de billen van Wouters, om het regenjasje heen en tilde hem op, zoals je een kind over een schutting laat kijken. Toen was het al te laat. Dat Dani daarna nog over de kruin wreef maakte het alleen nog maar schrijnender. Probeer het u even voor te stellen. Co Adriaanse opgetild door een speler. Die moet meteen van Den Helder naar Middelburg lopen met een boek op zijn hoofd, natuurlijk het in voetbalkringen zo geliefde boek “de ontvoering van Freddie Heineken”. Het maakt net het verschil . Je hebt trainers die je optilt en trainers die je niet optilt. De eerste groep is goed de tweede groep eindigt in de kelder van het amateurvoetbal. Weer verloren maar.... zodirect lekker met de jongens dollen onder de douche!! Advocaat, geen optiller. Gerets weer wel. Beenhakker, niet aanraken. Van Hanegem, ik raad het af. Foppe de Haan, meer het type van een hand aan de zijlijn na het winnende doelpunt. Frans Körver tilde zelf altijd alle spelers op en zoende ze vol op de mond. Sorry, ik draaf een beetje door. Ik geloof dat ik mijn punt wel heb gemaakt. Ander moment. Beenhakker heeft het over Peter van Vossen. Gouden jongen. Hopeloos uit vorm, wordt waarschijnlijk niets meer dit seizoen, maar top, heel grote top voor de ploeg. Sfeermakertje. Zit dicht op de groep. 1 van de belangrijkste mensen voor Feijenoord op dit moment. Ik word dan toch nieuwsgierig. Wat doet hij dan? Voor iedereen, verrassing, lekker kruidige kippenvleugeltjes gebakken, als de rest van de groep zwetend de kleedkamer binnenkomt? Of jongleert hij in de rust? In het weekeinde wordt er aangebeld bij van Gobbel. Staat net een patroon in zijn schedel te scheren. Kijkt naar buiten door wc-raampje. Godskoelere, het is Peter weer. Heeft zo te zien een speurtocht uitgezet. Hoe komt hij hier onderuit? Peter heeft zijn 8e wedstrijd op de bank gezeten, maar hij leeft steeds meer voor de groep. Na iedere overwinning met zijn allen logeren bij Peters ouders in Zeeland. Cruz heeft zich voor de 4e keer ziek gemeld. Is tevens mijn 3e sportmoment. Beenhakker maakt opstelling tegen Vitesse bekend. “Ja, een tegenvaller, een dompertje, een, een ....” - Beenhakker zoekt naar een taalvernieuwende vondst na het bekende “dalletje”, “een, een Argentijns Minimaatje, Jack, Cruz heeft zich helaas ziek gemeld voor vandaag” Ziek gemeld? Wat is dat voor gelul? Des ochtends telefoon. “Leo, leo, ik heb de moeder van Cruz aan de telefoon. Hij kan niet vandaag, hij is ziek.” Lang gesprek. “Nou beterschap hè, snel weer opknappen. Ben je er tegen Roda weer bij? Laat anders even wat van je horen. Kunnen we wat voor je doen? Nee? Nou snel je bed in dan gaan wij voetballen.” Volgende week speelt van Vossen weer een helft. Kalou moet zijn broer na de rust helpen met het opzetten van een 2e hands tent. Kijken of hij niet lek is. Dan sta je als trainer machteloos. Tot de volgende keer. Doordevil