Dijkshoorns Lijdlog: Hier

DWERGWERPEN

Snotverjeppie, mooie vrouw met ogen, heeft het over dwergwerpen. Waarom ze altijd een baardje hebben, vraagt zij zich af.

Goede vraag die veel door leken wordt gesteld. Ik heb zelf jarenlang in wedstrijdverband dwerg geworpen. Heerlijke sport. Altijd buiten. Ik zat bij de Nederlandse top drie. Het komt heel moeizaam van de grond, maar ik ben er van overtuigd dat binnen een paar jaar hele volksstammen met hun eigen wedstrijddwerg in de rondte lopen. 

Ik wil er hier wel iets over vertellen.

Heel belangrijk is dat je een band met je materiaal krijgt. Dus af en toe, hoewel je je gek schaamt, lekker uit eten met je dwerg. Je moet hem langzaam laten wennen aan zijn baasje. Ze zijn heel erg op hun hoede. Als je dus meteen bij de eerste ontmoeting zegt: “kan jij door een brandende hoepel springen en mag ik je Paulus noemen?”, dat is niet verstandig. Je moet investeren. Luisteren naar al die dwergenverhaaltjes, dat ze beukennoten hebben gevonden en dat ze ook best van neuken houden, dat moet je aanhoren, het is niet anders. Je wilt uiteindelijk een dwerg die voor je door het vuur gaat. 

Je kan tijdens dat soort etentjes wel al stiekem kijken naar het kantelgewicht van de dwerg. Dus als ze zich rekken naar hun glas, kijk dan of het bovenlichaam goed scharniert. Heel belangrijk, dat ze, eenmaal geworpen, in de lucht nog met wat schroefbewegingen extra centimetertjes kunnen pakken, maar daar hebben we het zo over, over het gooien. 

Heel goed is het om een geile dwerg te nemen, omdat het zwaartepunt dan bij de balzak ligt, waardoor je makkelijker die massa in beweging krijgt. 

Ik nam mijn wedstrijddwerg altijd een paar dagen in huis. Liet ik ze in een kartonnen bananendoos lekker aan het voeteneinde van mijn bed slapen. Heel belangrijk is dat er wel sprake is van hiërarchie, maar dat je ze ook weer het idee geeft, qua houding, dat ze best 1 meter 70 zijn. 

Dan komt het lastigste onderdeel. Vragen of je een handvat in hun rug mag schroeven. Dat is ideaal. Ze zullen tegenstribbelen, want het is niet geheel pijnloos , zes van die verzonken keilbouten in je dondertje, maar het heeft zoveel voordelen. Je kan makkelijk reizen. Je komt echt ergens mee binnen. Dwerg losjes in je hand, met het gezichtje naar voren, vlak naast je heup. Je kan ze voor buitenlandse toernooien als handbagage meenemen, ook niet onbelangrijk. 

Maar Snotverjeppies vraag... Waarom hebben ze een baardje en dan meestal de variant grungesikje, met handige befopening in het midden. 

Laten we, het is tenslotte internet, een bekende dwerg als voorbeeld nemen. Of eigenlijk ex-dwerg, want door een heel listige vulling in zijn hielen zit hij nu net op de 1.51. De ultieme wedstrijddwerg. Geil genoeg , dat is duidelijk. Baardje ook meer dan in orde. Je kan zien, aan de vorm, dat hij vroeger door een ondeskundige werper veel met zijn smoel in de aarde is geland, terwijl iedereen weet, het telt waar je met je schouder in de grond komt. 

Dwergen voelen zich gewoon goed met een baardje. Het is de natuur. Loggers dragen bijvoorbeeld graag een pet of laten graag hun tieten zien. Of ze lezen sites van Russen lezende webloggende schaapherders. Dat kan allemaal gewoon, dus laat de dwerg dan zijn baard hebben. 

De wedstrijden. Heel belangrijk is dat je relaxed naar de wedstrijd toeleeft. Neem wat eten mee dat de dwerg lekker vindt. Verwen hem een beetje. Aai hem eens lekker door zijn baardje. Zijn ze er erg gevoelig voor.  Kan net die ene winnende centimeter zijn. Juist op de wedstrijddag ook op tijd afstand scheppen. Niet te amicaal worden. Onderstreep op tijd de professionele band. Ik donderde hem altijd met handvat en al in mijn achterbak en dan reed ik naar Duitsland, waar de Superanfangsklassiering Straufmacher uhd Kobolten Mannschaft Unterhantelungs competitie plaatsvond.Meestal zijn ze dan heeft geprikkeld als je ze uit de auto haalt, maar dat is goed. 

Het gooien zelf. Heel belangrijk is dat je je pols goed onder zijn reetje zet. Hij zit dus op je hand als het ware, zo als je een kind naar sinterklaas laat kijken. Dan die concentratie vooraf. In een ritme komen. Dwerg moet stil zitten, hoofdje naar voren en dan de aanloop. Een korte schreeuw, bij mij meestal VETTEEEEEEEEE KUTTTTTTT,  en dan moet je het aan de dwerg overlaten. Dan sta je verder machteloos als gooier. Op dat moment moet je het uit handen geven. Je dwerg moet in de lucht een soort van opwaartse druk voelen. Met maaiende bewegingen van zijn dwergenarmpjes kan hij de richting beïnvloeden en dan is het dus zaak om met zijn  schouder in de grond te komen. Ik heb een keer een dwerg de hele Loosdrechtse Plas omgegooid, maar dat zijn uitzonderingen. 

Nou, ik hoop dat ik mensen enthousiast heb kunnen maken voor deze sport. Je kan altijd voor vragen bij mij terecht. Ik hoop dat Snotverjeppie het vrouwen dwergwerpen een beetje op de kaart gaat zetten.

Roel en Roel heersen met een grote H 

Nu ook: De Verzamelde Kritieken