Barry Hay leest alleen Ben een beetje in een nederpopbui deze week. Gaat wel weer over. Ik wilde het eens hebben over het fenomeen Def P, de sympathieke sinterklaasdichter uit Amsterdam, oprichter van de Osdorp Posse. Ligt het aan mij of mis ik iets? Ik heb twee maal ongevraagd deze boomlange onechte zoon van Simon Vinkenoog met zijn band op zien treden, als voorprogramma, en twee maal was het dolle pret, toegegeven. Lichten uit, dreigend aanhoudend akkoord, hard invallende oldskool beat, allemaal nog erg internationaal en dan opeens vijf medewerkers uit het magazijn van de Gamma op het podium, wild bewegend en nog veel wilder, uiterst geconcentreerd de Nederlandse teksten in de microfoon spugend. Een soort psychedelische trip is het. Je ziet die jongens van alles menen, voelen en bedoelen en je hoort "grmpf brtghd asdac rimpelkut, as je bo a de kanker fijngemat, want as jij oor e be at sla die tiefushoer, voor de mense as jij voor hardkoor schijt". Meestal volgt daarna een soort van refrein, met taalvernieuwende vondsten als "Ik ben een slechtkont, ik ben een slechtkont, ik ben een slechtkont, dit is de harde kak". Allemaal prachtig, maar er is meer aan de hand. Wij moeten dit vooral niet interpreteren als pretentieloze Nederlandse Haardkoor, maar, als aan het aan de wat serieuzere media ligt dan moeten wij Def P deze eeuw vooral gaan eren als één van de grootste taalvernieuwers ooit. Ook niet erg, maar ik zie die vogel de laatste tijd wel erg veel aan tafel schuiven bij figuren als Barend en van Dorp om zich daar uitgebreid te laten fêteren door een paar oude lullen aan een tafeltje. Ook wel weer mooie televisie, hoe Def P in dit soort programma’s, ingeklemd tussen bijvoorbeeld Gerard Cox en Kees Jansma, door houding en gebaar toch nog een zekere straatwaardigheid probeert uit stralen. "Ik zit hier wel maar ik ben zo ondergrond als hel". Ik wil ook graag eens naar Def P op Crossing Border. Is ook een trendje. Zangers laten de band thuis, nemen een strijkje mee of een contrabassist, zwart-wit dia van Brel op achterdoek, en hop, het is opeens kunst als Huub van der Lubbe zijn valse grote stadsromantiek met de mimiek van een ejaculerende breedbek-kikker op het podium brengt. "Dames en heren dit was Rutger Kopland. De volgende dichter is Barry Hay. Doodse stilte. Blauw spotje op vaas droogbloemen. Rinus Gerritse op contrabas. "Ik wil gaan, gaan, gaan als een brandende stuntman Ik wil gaan, gaan, gaan, Als een brandende stuntman" Staande ovatie. Ik houd mijn hart vast voor de theatertournee van Bennie Jolink, die wij nu eens van een heel andere kant leren kennen. Leest voor in cultureel centrum Het Wagenwiel en komt voor de verandering eens niet met zijn auto het theater in rijden maar leest begeleid door slechts een harp "Oerend Hard" voor, waar je dan opeens dertien verschillende lagen in ontdekt. Nog maar even doorschuimen over Nederpop. En dan stop ik er een tijdje over. De onvermijdelijke Borsato. Ook tot mijn stomme verbazing in de harten gesloten van de wat serieuzere muziekpers. Recensie in de Volkskrant. Net geen meesterwerk. Daar komt het op neer. Interview in Volkskrant met De Mens Borsato. Je wordt murw, gaat van die jongen houden. Mannetje met capaciteiten, denk je, en dan die plaat!! Op de hele cd een volkomen over the top orkest. James Last met een moderne broek aan en de blazerssectie zwaar aan de paddestoelen. Ieder nummer krijgt een vreemd soort Duitse Opgewektheid mee. En dan die teksten! Veel verkeerde woorden en uitdrukkingen. "Ik wordt gek van binnen", dat soort dingen. Is ook iemand die woorden als "radio" of "broodrooster" in zijn tekst zou kunnen gaan doen, die Ewbanks. Dat gaat hij nog ontdekken, ben ik bang. "Kijk naar dat tosti-ijzer. Het scharniert, is heet als licht" Genoeg er over. Ik veeg even het schuim van de mond om op gepaste wijze te kunnen reageren op het bericht dat de EO een gekuiste provider wil beginnen. Een geweldig initiatief. Christelijk Surfen moest tot nu toe met je roede in een bevroren kipfilet en de voeten in een bak ijs om ieder prikkel te neutraliseren, maar dit is een veel nettere oplossing. Ik vond het ook zo mooi dat, naar nu pas bekend is geworden, er een "christelijke mannenbeweging" bestaat, die zelfs vergadert. Die hebben aangegeven dat ze vaak in gewetensnood kwamen door internet. De provider gaat Filter heten, las ik . Kan er, met de techniek die blijkbaar voorhanden is, ook een omgekeerd effect worden bewerkstelligd, dat speciaal voor heidenen iets aan de televisie wordt gehangen, de Van God Los module, die valse zalvende evangelisten, decadente Amerikaanse priesters en met name iedere vorm van Reli-rock tegenhoudt. Dus als er een meisje met een te grote akoestische gitaar lachend voor een zaal uitzinnige 15 jarigen staat, hop, beeld op zwart. Om met mijn oma te spreken, als ze God op de maan kunnen zetten dan moet dit toch ook kunnen. Tot morgen. Doordevil