Co Adriaanse is streng Ajax verloren. Met 4-0, van PSV. Moet je maar geen coltruitjes onder je voetbalshirt dragen. Welke gek heeft dat verzonnen, voetballen met een Frans Extentialistisch Truitje aan? Dani, bij hem klopt het wel. Voetbalt met een denkbeeldig boek van Sartre in zijn rechterhand. Maar de rest..., niet om aan te zien. Dat gezweet onder je kin. Ik weet niet eens meer of Wamperto, heet die vogel zo, er één aan had. Ik ben steeds volledig gefascineerd door deze licht gekleurde sportieve reïncarnatie van Charlie Chaplin. De gelijkenis is griezelig! Maar nog even over die ondershirts met col. Het zijn van die truitjes die je aan doet naar de première van je eerste film, of iets dat je draagt als je voor het eerst bij iemand over de vloer komt die “iets met verf doet, niks te betekenen, joh, ben je gek, beetje de strijd aangaan met de materie, meer is het echt niet”. Zeker is: het zou bij Co Adriaanse niet gebeuren. Die controleert bij Willem II voor de wedstrijd of de spelers ook wel proper zijn onder de voorhuid. Allemaal in de rij en meester Co haalt de be-eelte duim even over de profeikels. Kort onder de neus. “Hopla, ga jij maar voetballen, jongen.” Voetballer wil opgelucht het veld in. “Ho, ho, kom eens hier. Wat vergeten wij? Juist! De hoofdsteden van de Afrikaanse landen!” Co is helemaal het type Gevreesde Gymleraar. Je probeert het je steeds voor te stellen, Co als trainer van Ajax. Ik wil hier wel verklaren dat de selectie van mij de komende weken zelfs mag verliezen in schippertruien, als dat Co van een mogelijk trainerschap bij Ajax af kan houden. Duizend maal liever zie ik Jan Wouters met zijn inmiddels perkamenten kop zich zichtbaar proberen te herinneren wat ze ook al weer voor ezelsbruggetjes hadden bij de mediatraining, dan dat ik die arrogante tiethaan van een Adriaanse moet aanschouwen. Wat een ongelofelijke fluim deze man. Loopt heel Nederland al een jaar of 20 te doceren hoe het allemaal in elkaar zit. En bleef het maar bij voetbalwijsheid. Die kuifmakaak heeft overal verstand van! Erger dan Cruijff. Beetje bezig met atoomfysica, thuis. Glasvezelkabel uitgevonden. Op donderdag meestal bezig met migrantenvraagstuk, tussendoor wat ingezonden brieven, nieuw plan voor de Vara bedenken en in het weekeinde natuurlijk quality time op de managementcursussen , waar Co zichzelf graag als rolmodel laat betalen. In ons allen schuilt een Co, hij moet er alleen uit. Een wijze les. Co Adriaanse leert iets aan Laudrup of Witsche, dat wordt de foto van het jaar. Hoe Witsche naar de achterkant van zijn schoen kijkt, hé, er zit gras aan, terwijl Co met woeste gebaren een kerstboom in de lucht klapwiekt. Meesterlijk getroffen door de fotograaf. Ja, het was weer eens een trainersavondje op Canal Plus vanavond . Neem allemaal direct een abonnement, lieve mensen. Zulke mooie televisie. Willem van Hanegem in het jaar 13 na Truus. Zie met hoeveel respect en volkomen kruiperige nederigheid deze halfgod geïnterviewd wordt door de nieuwe generatie sportverslaggevers. “Maar dat ene balletje, dat hakballetje, dat was toch wel een beetje mooi, Willem?” “Was helemaal geen hakballetje. Balletje werd met de achterkant wreef geraakt, maar als jij er meer verstand van hep dan hou ik me mont, toch, dan moet je het me niet vragen Wat moet ik dan, zeggen, mooi hakballetje als het geen hakballetje is? Nou dan. Ja dan kennie wel raar zitten lachen maar dat vind ik gewoon. En dan zeg ik dat” Veel meer komt er bij van Hanegem niet uit. Is het principieel, want kenner, niet eens met welke constatering dan ook van journalisten. “Glaszuiver doelpunt, toch Willem” Willem, met tegenzin: “Dat net ja, dat bolt. En dan? Dan moeten we allemaal blij benne voor die gaste, die altijd hun stinkende best moeten doen, toch, of zie ik het verkeerd, dan moet je het zeggen hoor? Waar sta jij liever, achter de lopende band of op een veld? Nou dan! Dan zijn we er toch?” Eric Gerets was er ook nog even. Op zijn vrije avond trainer van PSV maar doordeweeks heel poëtisch invulling gevend aan de rol van “Jerom” in de nieuwste Suske en Wiske toneelbewerking “De Schuimende Schaamkever”. Ik moet steeds denken aan het verhaal in een oude Voetbal International, waarin uiteengezet werd hoe René van der Gijp en Mario Been, heerlijke onbegrepen voetbalhumor, nu eens niet de pijpen van iemands broek hadden afgeknipt of een auto op kistjes hadden gezet, maar op volle kracht een kokende bitterbal op de rug van Gerets vrouw hadden stukgegooid. Ze hebben hem, Gerets, met ragout in zijn baard, vast moeten houden, schijnt. Nog even ander belangwekkend nieuws. In Japan gaan ze een schoen verbieden. Te hoge hak voor in de auto. Ik zie mogelijkheden! Kan met terugwerkende kracht de hele periode dat de Roots schoen hier in Nederland populair was niet alsnog fel veroordeeld worden? Dat Kok excuses aanbiedt aan al die mensen in de gezondheidszorg die nog steeds denken dat een zwaar naar links hellende schoen , een soort omgeklapte witte kalkdrol aan je voeten, het toppunt van gezond en leuk is. Ik vind dat, samen met de iets recentere sportsandaal van Nike, breekpunten in de Nederlandse voetbeleving. Veel enger gaan we het niet meer meemaken. Misschien iets van wol, dat je om je voet moet balsemen, maar verder kan je er eigenlijk niet meer overheen. Ergste combinatie ooit gezien: vleeskleurige soulbroek, van het type dat zich pas vanuit de knie,maar dan ook werkelijk onbarmhartig, begon te verwijden en daaronder bruine Roots. Brrr!!! Co Adriaanse laat de Ajax-selectie, na zijn eerste training, op Roots teruglopen uit Scheveningen omdat ze niet weten hoe de getijdenwerking in elkaar zit. Fred Grim gokte iets met “magnetisme, maar dan met water”. Tot de volgende keer. Doordevil