Doordevil koopt de Break-Out Ik wil dit platform even gebruiken om een langgekoesterde droom in vervulling te laten gaan, namelijk een herkenbaar stukje schrijven over mijn gezin. Columnist met opgroeiende jeugd, dicht bij huis en echt uit het leven gegrepen. Ik pas de toon ook wat aan, dat u niet schrikt. Gaat ie. Vanochtend liep ik met mijn dochter van zeven lentes jong, nog vol van leven en jaloersmakend onbevangen door het plaatselijke winkelcentrum waar de moderne tijd zijn gedrochten van gebouwen schijnbaar willekeurig op de kaart heeft gegooid. Mijn dochter wilde een poster van de jongensband “Five” en wat doe je dan als moderne vader, je gaat er op uit met je leukste jas aan opdat alle mensen zullen denken: “kijk, wat loopt daar een moderne vader”. “Break Out” heette het felbegeerde blad. Weemoedig dacht ik terug aan...... Sorry, dit wordt niks. Ga even als Doordevil door als u het niet erg vindt, want het verhaal is wel degelijk sterk autobiografisch. Wij de AKO binnen, “Break Out” gekocht, poster opgehangen van die vijf latent onzijdige jongens. Dochter met blad in hoekje van kamer. Opeens naast me. “Wat is een “doorboorde penis met een vette piercing?” . Ik heb het prachtblad Break Out even gescand. Leest u even mee? “Vingeren gaat in het begin makkelijker als je het niet met één vinger doet, maar met meerdere. Je hebt dan meer kans dat je op de goede plaats zit." "Plaag het meisje voor je met vingeren begint. (....) Wacht tot ze het niet meer kan verdragen en uit opwinding haar vulva tegen je hand duwt” En zo gaat dat maar verder. Een aaneenschakeling van wrede onteringen, leuke weetjes over het bleken van je schaamhaar, het ontsmetten van een eikelpiercing enz. Dat was weer eens heel andere koek dan Populair Wetenschappelijk maandblad KijK. Volgende maand een bouwplaat van een echt Romeins Badhuis!!! Probeerde me voor te stellen dat ik deze tekst voor mijn kiezen had gekregen als 13 jarige. Vingeren??? Hoezo met al je vingers? Wat doen dan? Op een plek leggen en dan tegelijkertijd bewegen. Je probeert het eens, je vingers trommelend op een tafel. Nu zou die genoemde vulva moeten verschijnen. Je bent benieuwd! Vulva, dat zou ik in die tijd waarschijnlijk hebben begrepen als een Limburgs toetje. Of een nieuw merk brommer. “Kijk, daar gaat Marjan op een opgevoerde Vulva.” Ik las vroeger in popblaadjes dat Alice Cooper thuis gewoon de afwas deed en, echt wel vet lachen, bang was voor bloed!! Ha, ha, Alice Cooper. Of je zoog de informatie op over David Bowie die daar en daar tegen die en die zus en zo had gezegd, waarop die en die weer had geantwoord: “Nee, maar wel als je een vrouw was.” Nu lezen we in het geinig vormgegeven tienerblad, van het type Manische Photoshop gebruiker, dat de zanger van Bloodhound Gang dol is op hamstertjes en inmiddels alweer genoeg heeft van het kontneuken en zich meer gaat toeleggen op dildo-manipulatie. Wat zong Dylan ook al weer? Laten we even de Volkskrant van de laatste twee dagen doornemen, dat schept een band. Lees in de krant van vandaag het bericht over de schietende man die zich verschanste in een eetcafé. Ik zat er te eten en weet u wat het gekke is? Ik had helemaal niks in de gaten. Keihard zitten lachen. Kostelijk stukje entertainment. Het is de ziekte van het aangekleed eten. Ik sprak er al over in mijn eerste column en het zit me nog steeds hoog. Je ervaart alles in Amsterdam inmiddels als vervreemdend toneel op locatie. Ook in rondvaartboten nu een vreselijk grappige rondleiding door het Amsterdam zoals de gemiddelde oud tros actua kijker het beleefd moet hebben. Achter iedere hoek loert de dood. Op de boot zelf een verveelde travestiet, want dat is van zichzelf al leuk, een man als vrouw, dan maakt het verder niet zoveel uit wat je zegt. Dat kan alleen in Amsterdam. Tijdens de tocht spelen werkstudenten langs de gracht typische Amsterdamse tafereeltjes na, zoals het stelen van een fiets, het onderhandelen bij een hoer en in je eentje een hele kolom kroketten bij febo naar binnen werken. Amsterdam verklaard voor de inwoners van Oude Schapema. Gat in de markt. De Beatles hebben een biografie geschreven. George Harrison zal nu eindelijk onthullen dat de vlak onder het hersenschors binnendringende sitarspeler op “Sergeant Pepper” niet de bekende Hardie Sjanker is maar een opname van Yoko Ono , die heel revolutionair, zeker voor die tijd, tijdens het kermen ritmisch op de adamsappel werd geslagen. Enorme opluchting en volledige rehabilitatie van de denker Rudolf Steiner, grondlegger van de Vrije School. Slechts zestien passages in zijn geschriften zijn discriminerend. Waar lullen we dan over? Zestien. Dat is met drie handen vingeren, waar gaat het om? Naast de genoemde passages zijn slechts 67 passages licht discriminerend. Valt ook reuze mee. Waarschijnlijk meer in de geest van : “negers hebben dikke lippen, maar ze buiten dit uit om de ingebakken muzikaliteit ten volle te exploiteren. Hier zie je twee negers elkaar begeleiden op de onderlip. Onschuldig dus.” Ja, mensen, u kunt uw kinderen met een gerust hart weer laten spelen met ongeverfde blokken en geslachtsloos speelgoed!! Een enorme opluchting. Ik lees in de krant van vandaag dat de supermarktketen Aldi een cultzaak aan het worden is. Krijgen we dat weer. Eerst met zijn allen Hazes te gek vinden, Oost-Duitste auto’s opknappen en juist op vakantie gaan naar Tirol en daar met zijn allen allemaal ontzettend op gaan zitten chillen en dan nu dus weer heel hip Nederland in de rij bij de Aldi. Lachen man, met je vrienden eerst macaroni met de mix van Aldi eten, keihard lachen om de huisketjap, kartonnetje wijn op tafel, en daarna uitgaan, natuurlijk lekker fout bowlen. Wat een treurnis. Je kan beter dood zijn dan dagelijks moeten winkelen in de Aldi. Een omgekeerde vrachtwagen met hulpgoederen, meer is het niet. In de Aldi experimenteert men nu heel voorzichtig met de introductie van de gewone chips, zonder bijgevoegd zakje zout. Twee toetjes in het schap. Vla en yoghurt. Nee dan ik. Ik wil worden geďnspireerd tijdens het winkelen. Thuiskomen met twee stuks Nan, de objecten bekijken en geen idee hebben wat het is. Pannensponsjes? Heel voorzichtig je tong op de rand. Het is eetbaar! Ik wil thuis komen met vruchten die je aan je oor moet houden. Daarna zeggen “Bijna rijp, ik hoor de pit”. O, geluk!! Voor de tiende keer met ondrinkbaar Russisch bier thuiskomen of met “een heel nieuwe manier van afwassen”. Verder niets met de Volkskrant te maken, maar nu wel ophouden, ook op de televisie, met al die in puntjes geknipte bakkebaarden. Ook geen patroontjes in het haar scheren, want dat moet niet namelijk. Tevens voor onbepaalde tijd verboden: Anouk-hoedje op lelijke mensenhoofden, de inmiddels al weer voorzichtig de kop opstekende Nike-sandaal en alle originele voetbalshirts gedragen door dikbuikige proleten. Doordevil