Texelse band "Voorvacht" Ik neem weer even de zaterdagkrant met u door. Een man naar mijn hart, de “even in de war” zijnde buurman op de shovel. Prachtig bericht. Man in de war op shovel rijdt twee gevels in elkaar. Gek is dat, dat je daar heel hard om moet lachen. Tenminste ik. Het is slapstick, niet meer en niet minder. Je weet ook zeker, hoewel het nergens vermeld staat, dat de mensen in de straat nog allemaal naar de op drift geraakte Mad Max Der Lage Landen hebben gezwaaid. “Zag je dat, hij van van Schaveren, van nummer 23, op een shovel”. Triomftocht door de straat. Kinderen achter de shovel aan. Het lijkt wel een bevrijding. Zodirect zal van Schaveren onbeperkt chocola uitdelen. Die sfeer moet het zijn geweest. Hoe vaak komt het voor dat er iemand op een shovel van zijn werk thuiskomt. Trillend servies. Blik naar buiten en de woest gebarende even in de war zijnde vaag bekende buurman rijdt met 80 kilometer per uur voorbij. Even later een enorm geraas. Heeft zich in de eerste gevel geboord. Het eigen huis. Ook precies goed. Net de goede invalshoek voor een komische film. Zet er dixieland onder, vertoon hem in zwart-wit en je wint de geile beer van Venetië. Heel goed is dat de gevel nog stond. Een volkomen naar god gereden huis is weer niet goed. Er moeten nog gebruiksvoorwerpen staan. Een kapstok met een leuk hoedje bijvoorbeeld, vlak naast de shovel. Daarna een prachtige apotheose, het volkomen plat rijden van een wit autootje. Was op het journaal te zien. Was echt precies goed. Zat tegen een soort van Tom & Jerry-achtige platheid aan, met ook weer precies de goede verbazing op het gezicht van de eigenaar. Loeki de Leeuw kijkt even naar staart, kijkt daarna weer om naar auto met muisje achter het stuur. Asjemenou! Wat ik wil zeggen, ik was getroffen door de humor in dit kleinmenselijk drama. Een soort toetje kort daarna. Buurman, opgelucht dat zijn huis niet is getroffen kijkt net even verkeerd naar van Schaveren. Probeert de boel nog te herstellen, door in één beweging door net te doen of hij op zijn horloge kijkt, maar het is al te laat. Met razend geweld beukt de shovel al in op buurmans huis. Volgende dag, van Schaveren al weer thuis. Is even bij de buren langsgegaan. Ja, sorry, ik was even in de war. Geen sint-janskruid meer hè, dan krijg je dat. Was niet de bedoeling, niets persoonlijks. Zand er over. Ik wil bij u op de therapeutische ligstoel. Hoe komt het dat ik me gek lach om deze beelden en niet meteen denk aan de verzekering of het onbetaalbare dak. Graag reacties! U kent mij inmiddels beter dan mijn moeder. Pinochet heeft gesimuleerd volgens het NOS-journaal. Met grote nadruk werd er melding gemaakt van zijn wonderbaarlijke genezing op het vliegveld van Chili. Vreemd was dat de beelden niet helemaal overeenkwamen met deze constatering. Ja, hij liep, dat wel, maar hoe... Wat ik zag was juist nog een van Schaveren. Zet die Pinochet op een shovel en hij ploegt in zijn eentje al die massagraven weer open. Ik zag een enorm gezeul met rolstoeltjes. Hij ging als een gemummificeerd lijk van hand tot hand en Freriks zich maar vrolijk maken, alsof de ex-generaal een potje Tae Bo stond te doen op dat vliegveld. Tae Bo, daar hebben we het een andere keer over. Ben ik ook nog niet mee klaar. Texel. Ik was er een weekje. Ik las vanochtend dat Coen Moulijn ook twee keer per jaar naar Texel gaat en dan valt het hem op dat daar allemaal van die beschaafde mensen wonen. Iedereen heeft de tijd. Bij de bakker wacht men nog gewoon op zijn beurt. Gek genoeg beviel mij dat juist helemaal niet aan Texel. Om gek van te worden, die oud-Hollands gezellige bakkertjes. Dat lult maar een eind weg daar, met 34 wachtenden achter zich over de linkerachterpoot van de hond van Kikkert Tjielsma. En iedereen, typisch Texels, laat zo’n potentiële shovelcoureur gewoon uitpraten. Moet juist niet. “Ga in dat dodelijk saaie juttersmuseum met een aangespoelde schoen staan oudehoeren, maar hier zijn we voor brood, hoort u mij, BROOD, OM TE ETEN, doof Texels zuiglam”, heb ik er toen maar eens Westers populair tussendoor gegooid. En dat is dan weer fascinerend, dat vinden wij hier in de grote stad heel gewoon, no hard feelings, maar ik raakte die Texelman echt. Hij blokkeerde helemaal. Wat dus nog langer duurde, qua brood. En dat vindt die zenuwenlijder van een Moulijn heerlijk! Beetje langs de kustlijn dribbelen en dan bij bakkertjes die typische Texelse rust opsnuiven. Zo zijn we niet getrouwd, Coen! Wel weer, u kent me (beter dan mijn moeder) een fantastische Nederlandse band ontdekt op Texel. Ik liep met die 7 maanzaadbollen voor het ontbijt uiteindelijk ’s avonds over straat en, ik heb er een oor voor, ik hoor opeens uit zo’n typisch Texelse hooischuur, een zogenaamde Huuitent, flarden tekst, een veeg gitaar, een wegwaaiende roffel. Ik die kant op. En ik heb gewoon staan janken. Ongelofelijke band stond er te oefenen, die als geen ander dat eilandgevoel uitdroegen, alles dus op muziek. Denk aan Van Dik Hout, maar dan met duinen er om heen, dan kom je in de buurt. Heel aparte teksten. Ik ving iets op van “snijd jij verdomd gemakkelijk als een kokkel door mijn ziel, de kust zwelt aan mijn gevoel spoelt weg dat was toen, ja, toen ja, toen ja toen ik viel, voor jou, ik viel voor jou, je bent zo nauw, het zeegat uit, keihard het zeegat uit” Zo iets was het, maar die zanger, die maakte er echt iets van, dat kan ik niet hier op papier. Je voelde echt die eenzaamheid van dat eiland. Met zijn allen voor eeuwig op dezelfde scholengemeenschap zitten en dat verlangen naar Den Helder, dat zat er ook echt heel erg goed in. Nooit meer naar die bakker, dat ook. Ik ben een beetje aan het lobbyen geweest en volgende week staan ze in het voorprogramma van Skòmlûûs, één van de weinige bands op het vaste land met een eilandgevoel. Naam van deze Texelse band, nu nog nieuw en vreemd maar binnen een jaar op ieders lippen, “Voorvacht”. Dat is de plek is waar je het te scheren schaap met één hand beet pakt. Eerste single van Voorvacht: "Veerboot van verlangen". Ze moeten van mij allemaal dezelfde jasjes dragen, van wol. Gimmick. Ik houd u op de hoogte. Tot een volgend keer. Doordevil